Pular para o conteúdo
Publicidade

Ezequiel 19

WLC

Lamento pelos príncipes de Israel

1 Levante um lamento pelos príncipes de Israel 2 e diga:

"Que leoa foi a sua mãe

entre os leões!

Ela se deitava entre os leõezinhos

e criava os seus filhotes.

3 Um dos seus filhotes

tornou-se um leão forte.

Ele aprendeu a despedaçar a presa

e devorou homens.

4 As nações ouviram a seu respeito,

e ele foi pego na cova delas.

Elas o levaram com ganchos

para a terra do Egito.

5 "Quando ela viu que a sua esperança não se cumpriu,

quando viu frustrada a sua expectativa,

escolheu outro dos seus filhotes

e fez dele um leão forte.

6 Ele vagueou entre os leões,

pois agora era um leão forte.

Ele aprendeu a despedaçar a presa

e devorou homens.

7 Arrebentou19.7 Conforme o Targum. O Texto Massorético traz Conheceu. as suas fortalezas

e devastou as suas cidades.

A terra e todos os que nela estavam

ficaram aterrorizados com o seu rugido.

8 Então, as nações vizinhas o atacaram.

Estenderam a sua rede para apanhá-lo,

e ele foi pego na armadilha que fizeram.

9 Elas o puxaram com ganchos para dentro de uma jaula

e o levaram ao rei da Babilônia.

Elas o puseram na prisão,

de modo que não se ouviu mais o seu rugido

nos montes de Israel.

10 "A sua mãe era como uma vide na sua vinha,19.10 Conforme dois manuscritos do Texto Massorético. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético traz no seu sangue.

plantada junto à água;

era frutífera e cheia de ramos,

graças às muitas águas.

11 Os seus ramos eram fortes,

próprios para os cetros dos governantes.

Ela cresceu e subiu muito,

sobressaindo à folhagem espessa;

chamava a atenção pela sua altura

e pelos seus muitos ramos.

12 Mas foi desarraigada com fúria

e atirada ao chão.

O vento leste a fez murchar,

os seus frutos foram arrancados,

os seus fortes galhos secaram,

e o fogo os consumiu.

13 Agora, está plantada no deserto,

em uma terra seca e sedenta.

14 O fogo espalhou-se de um dos seus ramos principais

e consumiu todos os seus frutos.

Nela não resta nenhum ramo forte

que seja próprio para o cetro de um governante.

Este é um lamento e em lamento se tornará".

1 וְאַתָּה֙ שָׂ֣א קִינָ֔ה אֶל־נְשִׂיאֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃ 2 וְאָמַרְתָּ֗ מָ֤ה אִמְּךָ֙ לְבִיָּ֔א בֵּ֥ין אֲרָי֖וֹת רָבָ֑צָה בְּת֥וֹךְ כְּפִרִ֖ים רִבְּתָ֥ה גוּרֶֽיהָ׃ 3 וַתַּ֛עַל אֶחָ֥ד מִגֻּרֶ֖יהָ כְּפִ֣יר הָיָ֑ה וַיִּלְמַ֥ד לִטְרָף־טֶ֖רֶף אָדָ֥ם אָכָֽל׃ 4 וַיִּשְׁמְע֥וּ אֵלָ֛יו גּוֹיִ֖ם בְּשַׁחְתָּ֣ם נִתְפָּ֑שׂ וַיְבִאֻ֥הוּ בַֽחַחִ֖ים אֶל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 5 וַתֵּ֨רֶא֙ כִּ֣י נֽוֹחֲלָ֔ה אָבְדָ֖ה תִּקְוָתָ֑הּ וַתִּקַּ֛ח אֶחָ֥ד מִגֻּרֶ֖יהָ כְּפִ֥יר שָׂמָֽתְהוּ׃ 6 וַיִּתְהַלֵּ֥ךְ בְּתוֹךְ־אֲרָי֖וֹת כְּפִ֣יר הָיָ֑ה וַיִּלְמַ֥ד לִטְרָף־טֶ֖רֶף אָדָ֥ם אָכָֽל׃ 7 וַיֵּ֨דַע֙ אַלְמְנוֹתָ֔יו וְעָרֵיהֶ֖ם הֶחֱרִ֑יב וַתֵּ֤שַׁם אֶ֨רֶץ֙ וּמְלֹאָ֔הּ מִקּ֖וֹל שַׁאֲגָתֽוֹ׃ 8 וַיִּתְּנ֨וּ עָלָ֥יו גּוֹיִ֛ם סָבִ֖יב מִמְּדִינ֑וֹת וַֽיִּפְרְשׂ֥וּ עָלָ֛יו רִשְׁתָּ֖ם בְּשַׁחְתָּ֥ם נִתְפָּֽשׂ׃ 9 וַֽיִּתְּנֻ֤הוּ בַסּוּגַר֙ בַּֽחַחִ֔ים וַיְבִאֻ֖הוּ אֶל־מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל יְבִאֻ֨הוּ֙ בַּמְּצֹד֔וֹת לְמַ֗עַן לֹא־יִשָּׁמַ֥ע קוֹל֛וֹ ע֖וֹד אֶל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ 10 אִמְּךָ֥ כַגֶּ֛פֶן בְּדָמְךָ֖ עַל־מַ֣יִם שְׁתוּלָ֑ה פֹּֽרִיָּה֙ וַֽעֲנֵפָ֔ה הָיְתָ֖ה מִמַּ֥יִם רַבִּֽים׃ 11 וַיִּֽהְיוּ־לָ֞הּ מַטּ֣וֹת עֹ֗ז אֶל־שִׁבְטֵי֙ מֹֽשְׁלִ֔ים וַתִּגְבַּ֥הּ קֽוֹמָת֖וֹ עַל־בֵּ֣ין עֲבֹתִ֑ים וַיֵּרָ֣א בְגָבְה֔וֹ בְּרֹ֖ב דָּלִיֹּתָֽיו׃ 12 וַתֻּתַּ֤שׁ בְּחֵמָה֙ לָאָ֣רֶץ הֻשְׁלָ֔כָה וְר֥וּחַ הַקָּדִ֖ים הוֹבִ֣ישׁ פִּרְיָ֑הּ הִתְפָּרְק֧וּ וְיָבֵ֛שׁוּ מַטֵּ֥ה עֻזָּ֖הּ אֵ֥שׁ אֲכָלָֽתְהוּ׃ 13 וְעַתָּ֖ה שְׁתוּלָ֣ה בַמִּדְבָּ֑ר בְּאֶ֖רֶץ צִיָּ֥ה וְצָמָֽא׃ 14 וַתֵּצֵ֨א אֵ֜שׁ מִמַּטֵּ֤ה בַדֶּ֨יהָ֙ פִּרְיָ֣הּ אָכָ֔לָה וְלֹא־הָ֥יָה בָ֛הּ מַטֵּה־עֹ֖ז שֵׁ֣בֶט לִמְשׁ֑וֹל קִ֥ינָה הִ֖יא וַתְּהִ֥י לְקִינָֽה׃ פ

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.

Veja também