Publicidade

Gênesis 49

WLC
Jacó abençoa os seus filhos

1 Então, Jacó chamou os seus filhos e disse:

― Ajuntem‑se para que eu lhes diga o que lhes acontecerá nos dias que virão.

2 "Reúnam‑se para ouvir, filhos de Jacó;

ouçam o que diz Israel, o seu pai.

3 "Rúben, você é o meu primogênito, a minha força,

o primeiro fruto do meu vigor,

superior em honra, superior em poder.

4 Impetuoso como as águas,

já não será superior,

porque você subiu à cama do seu pai,

ao meu leito, e o profanou.

5 "Simeão e Levi são irmãos;

as suas espadas são armas de violência.

6 Não entre no conselho deles a minha pessoa

nem a minha dignidade participe da sua assembleia,

porque na sua ira mataram homens

e por diversão cortaram os tendões de bois.

7 Maldita seja a sua ira, tão tremenda,

e a sua fúria, tão cruel!

Eu os dividirei em Jacó

e os dispersarei em Israel.

8 "Judá, os seus irmãos o louvarão,

a sua mão estará sobre o pescoço dos seus inimigos;

os filhos do seu pai se curvarão diante de você.

9 Judá é um filhote de leão.

Você vem subindo, filho meu,

depois de ter comido a presa.

Como um leão, ele se agacha;

e deita‑se como uma leoa;

quem tem coragem de acordá‑lo?

10 O cetro não se apartará de Judá,

nem o bastão de comando dos seus descendentes,

até que venha aquele a quem ele pertence,

e a ele a obediência dos povos.

11 Ele amarrará o seu jumento a uma videira;

o seu jumentinho, ao ramo mais seleto.

Lavará no vinho as suas roupas;

no sangue das uvas, as suas vestimentas.

12 Os seus olhos serão mais escuros que o vinho;

os seus dentes, mais brancos que o leite.

13 "Zebulom morará à beira-mar

e se tornará um porto para os navios;

as suas fronteiras se estenderão até Sidom.

14 "Issacar é um jumento forte,

deitado entre as suas cargas.

15 Quando ele perceber como é bom o seu lugar de repouso

e como é aprazível a sua terra,

curvará os seus ombros ao fardo

e se submeterá a trabalhos forçados.

16 "Dã defenderá o direito do seu povo

como qualquer das tribos de Israel.

17 Dã será uma serpente à beira da estrada,

uma víbora à margem do caminho,

que morde o calcanhar do cavalo

e faz cair de costas o seu cavaleiro.

18 Senhor, eu espero a tua libertação!

19 "Gade será atacado por um bando,

mas ele o atacará nos calcanhares.

20 "A mesa de Aser será farta;

ele providenciará manjares de rei.

21 "Naftali é uma gazela solta,

que dá à luz lindos filhotes.

22 "José é uma árvore frutífera,

árvore frutífera à beira de uma fonte,

cujos galhos passam por cima do muro.

23 Com rancor, arqueiros o atacaram,

atirando‑lhe flechas com hostilidade.

24 O seu arco, porém, permaneceu firme;

os seus braços continuaram fortes, ágeis para atirar,

pela mão do Poderoso de Jacó,

pelo nome do Pastor, a Rocha de Israel,

25 pelo Deus do seu pai, que ajuda você,

o Todo-poderoso, que o abençoa

com bênçãos dos altos céus,

bênçãos das profundezas,

bênçãos do seio e do ventre.

26 As bênçãos do seu pai são superiores

às bênçãos dos montes antigos,

às delícias das colinas eternas.

Que todas essas bênçãos repousem

sobre a cabeça de José,

sobre a fronte do príncipe

entre os seus irmãos.

27 "Benjamim é um lobo que despedaça;

pela manhã devora a presa

e à tarde divide o despojo".

28 São estas as doze tribos de Israel, e foi isto que o seu pai lhes disse, ao abençoá‑los, dando a cada um a bênção que lhe pertencia.

A morte de Jacó

29 A seguir, Jacó deu‑lhes estas instruções:

― Estou para ser reunido ao meu povo. Sepultem‑me junto aos meus pais na caverna do campo de Efrom, o hitita. 30 É a caverna do campo de Macpela, perto de Manre, em Canaã; campo este que Abraão comprou de Efrom, o hitita, como propriedade para servir de sepultura. 31 Ali foram sepultados Abraão e a sua esposa, Sara, e Isaque e a sua esposa, Rebeca; ali também sepultei Lia.

32 ― Tanto o campo como a caverna que nele está foram comprados dos hititas.

33 Ao acabar de dar essas instruções aos seus filhos, Jacó deitou‑se, expirou e foi reunido ao seu povo.

1 וַיִּקְרָ֥א יַעֲקֹ֖ב אֶל־בָּנָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר הֵאָֽסְפוּ֙ וְאַגִּ֣ידָה לָכֶ֔ם אֵ֛ת אֲשֶׁר־יִקְרָ֥א אֶתְכֶ֖ם בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים׃ 2 הִקָּבְצ֥וּ וְשִׁמְע֖וּ בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֑ב וְשִׁמְע֖וּ אֶל־יִשְׂרָאֵ֥ל אֲבִיכֶֽם׃ 3 רְאוּבֵן֙ בְּכֹ֣רִי אַ֔תָּה כֹּחִ֖י וְרֵאשִׁ֣ית אוֹנִ֑י יֶ֥תֶר שְׂאֵ֖ת וְיֶ֥תֶר עָֽז׃ 4 פַּ֤חַז כַּמַּ֨יִם֙ אַל־תּוֹתַ֔ר כִּ֥י עָלִ֖יתָ מִשְׁכְּבֵ֣י אָבִ֑יךָ אָ֥ז חִלַּ֖לְתָּ יְצוּעִ֥י עָלָֽה׃ פ 5 שִׁמְע֥וֹן וְלֵוִ֖י אַחִ֑ים כְּלֵ֥י חָמָ֖ס מְכֵרֹתֵיהֶֽם׃ 6 בְּסֹדָם֙ אַל־תָּבֹ֣א נַפְשִׁ֔י בִּקְהָלָ֖ם אַל־תֵּחַ֣ד כְּבֹדִ֑י כִּ֤י בְאַפָּם֙ הָ֣רְגוּ אִ֔ישׁ וּבִרְצֹנָ֖ם עִקְּרוּ־שֽׁוֹר׃ 7 אָר֤וּר אַפָּם֙ כִּ֣י עָ֔ז וְעֶבְרָתָ֖ם כִּ֣י קָשָׁ֑תָה אֲחַלְּקֵ֣ם בְּיַעֲקֹ֔ב וַאֲפִיצֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ ס 8 יְהוּדָ֗ה אַתָּה֙ יוֹד֣וּךָ אַחֶ֔יךָ יָדְךָ֖ בְּעֹ֣רֶף אֹיְבֶ֑יךָ יִשְׁתַּחֲוּ֥וּ לְךָ֖ בְּנֵ֥י אָבִֽיךָ׃ 9 גּ֤וּר אַרְיֵה֙ יְהוּדָ֔ה מִטֶּ֖רֶף בְּנִ֣י עָלִ֑יתָ כָּרַ֨ע רָבַ֧ץ כְּאַרְיֵ֛ה וּכְלָבִ֖יא מִ֥י יְקִימֶֽנּוּ׃ 10 לֹֽא־יָס֥וּר שֵׁ֨בֶט֙ מִֽיהוּדָ֔ה וּמְחֹקֵ֖ק מִבֵּ֣ין רַגְלָ֑יו עַ֚ד כִּֽי־יָבֹ֣א שילה וְל֖וֹ יִקְּהַ֥ת עַמִּֽים׃ 11 אֹסְרִ֤י לַגֶּ֨פֶן֙ עירה וְלַשֹּׂרֵקָ֖ה בְּנִ֣י אֲתֹנ֑וֹ כִּבֵּ֤ס בַּיַּ֨יִן֙ לְבֻשׁ֔וֹ וּבְדַם־עֲנָבִ֖ים סותה׃ 12 חַכְלִילִ֥י עֵינַ֖יִם מִיָּ֑יִן וּלְבֶן־שִׁנַּ֖יִם מֵחָלָֽב׃ פ 13 זְבוּלֻ֕ן לְח֥וֹף יַמִּ֖ים יִשְׁכֹּ֑ן וְהוּא֙ לְח֣וֹף אֳנִיּ֔וֹת וְיַרְכָת֖וֹ עַל־צִידֹֽן׃ ס 14 יִשָּׂשכָ֖ר חֲמֹ֣ר גָּ֑רֶם רֹבֵ֖ץ בֵּ֥ין הַֽמִּשְׁפְּתָֽיִם׃ 15 וַיַּ֤רְא מְנֻחָה֙ כִּ֣י ט֔וֹב וְאֶת־הָאָ֖רֶץ כִּ֣י נָעֵ֑מָה וַיֵּ֤ט שִׁכְמוֹ֙ לִסְבֹּ֔ל וַיְהִ֖י לְמַס־עֹבֵֽד׃ ס 16 דָּ֖ן יָדִ֣ין עַמּ֑וֹ כְּאַחַ֖ד שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ 17 יְהִי־דָן֙ נָחָ֣שׁ עֲלֵי־דֶ֔רֶךְ שְׁפִיפֹ֖ן עֲלֵי־אֹ֑רַח הַנֹּשֵׁךְ֙ עִקְּבֵי־ס֔וּס וַיִּפֹּ֥ל רֹכְב֖וֹ אָחֽוֹר׃ 18 לִֽישׁוּעָתְךָ֖ קִוִּ֥יתִי יְהוָֽה׃ 19 גָּ֖ד גְּד֣וּד יְגוּדֶ֑נּוּ וְה֖וּא יָגֻ֥ד עָקֵֽב׃ ס 20 מֵאָשֵׁ֖ר שְׁמֵנָ֣ה לַחְמ֑וֹ וְה֥וּא יִתֵּ֖ן מַֽעֲדַנֵּי־מֶֽלֶךְ׃ ס 21 נַפְתָּלִ֖י אַיָּלָ֣ה שְׁלֻחָ֑ה הַנֹּתֵ֖ן אִמְרֵי־שָֽׁפֶר׃ ס 22 בֵּ֤ן פֹּרָת֙ יוֹסֵ֔ף בֵּ֥ן פֹּרָ֖ת עֲלֵי־עָ֑יִן בָּנ֕וֹת צָעֲדָ֖ה עֲלֵי־שֽׁוּר׃ 23 וַֽיְמָרֲרֻ֖הוּ וָרֹ֑בּוּ וַֽיִּשְׂטְמֻ֖הוּ בַּעֲלֵ֥י חִצִּֽים׃ 24 וַתֵּ֤שֶׁב בְּאֵיתָן֙ קַשְׁתּ֔וֹ וַיָּפֹ֖זּוּ זְרֹעֵ֣י יָדָ֑יו מִידֵי֙ אֲבִ֣יר יַעֲקֹ֔ב מִשָּׁ֥ם רֹעֶ֖ה אֶ֥בֶן יִשְׂרָאֵֽל׃ 25 מֵאֵ֨ל אָבִ֜יךָ וְיַעְזְרֶ֗ךָּ וְאֵ֤ת שַׁדַּי֙ וִיבָ֣רְכֶ֔ךָּ בִּרְכֹ֤ת שָׁמַ֨יִם֙ מֵעָ֔ל בִּרְכֹ֥ת תְּה֖וֹם רֹבֶ֣צֶת תָּ֑חַת בִּרְכֹ֥ת שָׁדַ֖יִם וָרָֽחַם׃ 26 בִּרְכֹ֣ת אָבִ֗יךָ גָּֽבְרוּ֙ עַל־בִּרְכֹ֣ת הוֹרַ֔י עַֽד־תַּאֲוַ֖ת גִּבְעֹ֣ת עוֹלָ֑ם תִּֽהְיֶ֨ין֙ לְרֹ֣אשׁ יוֹסֵ֔ף וּלְקָדְקֹ֖ד נְזִ֥יר אֶחָֽיו׃ פ 27 בִּנְיָמִין֙ זְאֵ֣ב יִטְרָ֔ף בַּבֹּ֖קֶר יֹ֣אכַל עַ֑ד וְלָעֶ֖רֶב יְחַלֵּ֥ק שָׁלָֽל׃ 28 כָּל־אֵ֛לֶּה שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֑ר וְ֠זֹאת אֲשֶׁר־דִּבֶּ֨ר לָהֶ֤ם אֲבִיהֶם֙ וַיְבָ֣רֶךְ אוֹתָ֔ם אִ֛ישׁ אֲשֶׁ֥ר כְּבִרְכָת֖וֹ בֵּרַ֥ךְ אֹתָֽם׃ 29 וַיְצַ֣ו אוֹתָ֗ם וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אֲנִי֙ נֶאֱסָ֣ף אֶל־עַמִּ֔י קִבְר֥וּ אֹתִ֖י אֶל־אֲבֹתָ֑י אֶל־הַ֨מְּעָרָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בִּשְׂדֵ֖ה עֶפְר֥וֹן הַֽחִתִּֽי׃ 30 בַּמְּעָרָ֞ה אֲשֶׁ֨ר בִּשְׂדֵ֧ה הַמַּכְפֵּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר עַל־פְּנֵי־מַמְרֵ֖א בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁר֩ קָנָ֨ה אַבְרָהָ֜ם אֶת־הַשָּׂדֶ֗ה מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י לַאֲחֻזַּת־קָֽבֶר׃ 31 שָׁ֣מָּה קָֽבְר֞וּ אֶת־אַבְרָהָ֗ם וְאֵת֙ שָׂרָ֣ה אִשְׁתּ֔וֹ שָׁ֚מָּה קָבְר֣וּ אֶת־יִצְחָ֔ק וְאֵ֖ת רִבְקָ֣ה אִשְׁתּ֑וֹ וְשָׁ֥מָּה קָבַ֖רְתִּי אֶת־לֵאָֽה׃ 32 מִקְנֵ֧ה הַשָּׂדֶ֛ה וְהַמְּעָרָ֥ה אֲשֶׁר־בּ֖וֹ מֵאֵ֥ת בְּנֵי־חֵֽת׃ 33 וַיְכַ֤ל יַעֲקֹב֙ לְצַוֺּ֣ת אֶת־בָּנָ֔יו וַיֶּאֱסֹ֥ף רַגְלָ֖יו אֶל־הַמִּטָּ֑ה וַיִּגְוַ֖ע וַיֵּאָ֥סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃

Veja também

Publicidade
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-06-18_14-04-22-