1 Umbram enim habens lex bonorum futurorum, non ip sam imaginem rerum, per singulos annos iisdem ipsis hostiis, quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere.2 Alioquin nonne cessassent offerri, ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccatorum cultores semel mundati?3 Sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.4 Impossibile enim est sanguinem taurorum et hircorum auferre peccata.5 Ideo ingrediens mundum dicit: Hostiam et oblationem noluisti,corpus autem aptasti mihi;6 holocautomata et sacrificia pro peccatonon tibi placuerunt.7 Tunc dixi: Ecce venio,in capitulo libri scriptum est de me,ut faciam, Deus, voluntatem tuam ".8 Superius dicens: " Hostias et oblationes et holocautomata et sacrificia pro peccato noluisti, nec placuerunt tibi ", quae secundum legem offeruntur,9 tunc dixit: " Ecce venio, ut faciam voluntatem tuam ". Aufert primum, ut secundum statuat;10 in qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Christi Iesu in semel.11 Et omnis quidem sacerdos stat cotidie ministrans et easdem saepe offerens hostias, quae numquam possunt auferre peccata.12 Hic autem, una pro peccatis oblata hostia, in sempiternum consedit in dextera Dei,13 de cetero exspectans, donec ponantur inimici eius scabellum pedum eius;14 una enim oblatione consummavit in sempiternum eos, qui sanctificantur.15 Testificatur autem nobis et Spiritus Sanctus; postquam enim dixit:16 " Hoc est testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mente eorum superscribam eas;17 et peccatorum eorum et iniquitatum eorum iam non recordabor amplius ".18 Ubi autem horum remissio, iam non oblatio pro peccato.19 Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitum Sanctorum in sanguine Iesu,20 quam initiavit nobis viam novam et viventem per velamen, id est carnem suam,21 et sacerdotem magnum super domum Dei,22 accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala et abluti corpus aqua munda;23 teneamus spei confessionem indeclinabilem, fidelis enim est, qui repromisit;24 et consideremus invicem in provocationem caritatis et bonorum operum,25 non deserentes congregationem nostram, sicut est consuetudinis quibusdam, sed exhortantes, et tanto magis quanto videtis appropinquantem diem.26 Voluntarie enim peccantibus nobis, post acceptam notitiam veritatis, iam non relinquitur pro peccatis hostia,27 terribilis autem quaedam exspectatio iudicii, et ignis aemulatio, quae consumptura est adversarios.28 Irritam quis faciens legem Moysis, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur;29 quanto deteriora putatis merebitur supplicia, qui Filium Dei conculcaverit et sanguinem testamenti communem duxerit, in quo sanctificatus est, et Spiritui gratiae contumeliam fecerit?30 Scimus enim eum, qui dixit: " Mihi vindicta, ego retribuam "; et iterum: " Iudicabit Dominus populum suum ".31 Horrendum est incidere in manus Dei viventis.32 Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati magnum certamen sustinuistis passionum,33 in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti, in altero autem socii taliter conversantium effecti;34 nam et vinctis compassi estis et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem substantiam et manentem.35 Nolite itaque abicere confidentiam vestram, quae magnam habet remunerationem;36 patientia enim vobis necessaria est, ut voluntatem Dei facientes reportetis promissionem.37 Adhuc enim modicum quantulum,qui venturus est, veniet et non tardabit.38 Iustus autem meus ex fide vivet;quod si subtraxerit se,non sibi complacet in eo anima mea.39 Nos autem non sumus subtractionis in perditionem, sed fidei in acquisitionem animae.

1 σκιαν γαρ εχων ο νομος των μελλοντων αγαθων ουκ αυτην την εικονα των πραγματων κατ ενιαυτον ταις αυταις θυσιαις ας προσφερουσιν εις το διηνεκες ουδεποτε δυναται τους προσερχομενους τελειωσαι2 επει ουκ αν επαυσαντο προσφερομεναι δια το μηδεμιαν εχειν ετι συνειδησιν αμαρτιων τους λατρευοντας απαξ κεκαθαρμενους3 αλλ εν αυταις αναμνησις αμαρτιων κατ ενιαυτον4 αδυνατον γαρ αιμα ταυρων και τραγων αφαιρειν αμαρτιας5 διο εισερχομενος εις τον κοσμον λεγει θυσιαν και προσφοραν ουκ ηθελησας σωμα δε κατηρτισω μοι6 ολοκαυτωματα και περι αμαρτιας ουκ ευδοκησας7 τοτε ειπον ιδου ηκω εν κεφαλιδι βιβλιου γεγραπται περι εμου του ποιησαι ο θεος το θελημα σου8 ανωτερον λεγων οτι θυσιαν και προσφοραν και ολοκαυτωματα και περι αμαρτιας ουκ ηθελησας ουδε ευδοκησας αιτινες κατα τον νομον προσφερονται9 τοτε ειρηκεν ιδου ηκω του ποιησαι ο θεος το θελημα σου αναιρει το πρωτον ινα το δευτερον στηση10 εν ω θεληματι ηγιασμενοι εσμεν {VAR1: οι } δια της προσφορας του σωματος του ιησου χριστου εφαπαξ11 και πας μεν ιερευς εστηκεν καθ ημεραν λειτουργων και τας αυτας πολλακις προσφερων θυσιας αιτινες ουδεποτε δυνανται περιελειν αμαρτιας12 αυτος δε μιαν υπερ αμαρτιων προσενεγκας θυσιαν εις το διηνεκες εκαθισεν εν δεξια του θεου13 το λοιπον εκδεχομενος εως τεθωσιν οι εχθροι αυτου υποποδιον των ποδων αυτου14 μια γαρ προσφορα τετελειωκεν εις το διηνεκες τους αγιαζομενους15 μαρτυρει δε ημιν και το πνευμα το αγιον μετα γαρ το προειρηκεναι16 αυτη η διαθηκη ην διαθησομαι προς αυτους μετα τας ημερας εκεινας λεγει κυριος διδους νομους μου επι καρδιας αυτων και επι των διανοιων αυτων επιγραψω αυτους17 και των αμαρτιων αυτων και των ανομιων αυτων ου μη μνησθω ετι18 οπου δε αφεσις τουτων ουκετι προσφορα περι αμαρτιας19 εχοντες ουν αδελφοι παρρησιαν εις την εισοδον των αγιων εν τω αιματι ιησου20 ην ενεκαινισεν ημιν οδον προσφατον και ζωσαν δια του καταπετασματος τουτ εστιν της σαρκος αυτου21 και ιερεα μεγαν επι τον οικον του θεου22 προσερχωμεθα μετα αληθινης καρδιας εν πληροφορια πιστεως ερραντισμενοι τας καρδιας απο συνειδησεως πονηρας και λελουμενοι το σωμα υδατι καθαρω23 κατεχωμεν την ομολογιαν της ελπιδος ακλινη πιστος γαρ ο επαγγειλαμενος24 και κατανοωμεν αλληλους εις παροξυσμον αγαπης και καλων εργων25 μη εγκαταλειποντες την επισυναγωγην εαυτων καθως εθος τισιν αλλα παρακαλουντες και τοσουτω μαλλον οσω βλεπετε εγγιζουσαν την ημεραν26 εκουσιως γαρ αμαρτανοντων ημων μετα το λαβειν την επιγνωσιν της αληθειας ουκετι περι αμαρτιων απολειπεται θυσια27 φοβερα δε τις εκδοχη κρισεως και πυρος ζηλος εσθιειν μελλοντος τους υπεναντιους28 αθετησας τις νομον μωσεως χωρις οικτιρμων επι δυσιν η τρισιν μαρτυσιν αποθνησκει29 ποσω δοκειτε χειρονος αξιωθησεται τιμωριας ο τον υιον του θεου καταπατησας και το αιμα της διαθηκης κοινον ηγησαμενος εν ω ηγιασθη και το πνευμα της χαριτος ενυβρισας30 οιδαμεν γαρ τον ειποντα εμοι εκδικησις εγω ανταποδωσω λεγει κυριος και παλιν κυριος κρινει τον λαον αυτου31 φοβερον το εμπεσειν εις χειρας θεου ζωντος32 αναμιμνησκεσθε δε τας προτερον ημερας εν αις φωτισθεντες πολλην αθλησιν υπεμεινατε παθηματων33 τουτο μεν ονειδισμοις τε και θλιψεσιν θεατριζομενοι τουτο δε κοινωνοι των ουτως αναστρεφομενων γενηθεντες34 και γαρ τοις δεσμοις μου συνεπαθησατε και την αρπαγην των υπαρχοντων υμων μετα χαρας προσεδεξασθε γινωσκοντες εχειν εν εαυτοις κρειττονα υπαρξιν εν ουρανοις και μενουσαν35 μη αποβαλητε ουν την παρρησιαν υμων ητις εχει μισθαποδοσιαν μεγαλην36 υπομονης γαρ εχετε χρειαν ινα το θελημα του θεου ποιησαντες κομισησθε την επαγγελιαν37 ετι γαρ μικρον οσον οσον ο ερχομενος ηξει και ου χρονιει38 ο δε δικαιος εκ πιστεως ζησεται και εαν υποστειληται ουκ ευδοκει η ψυχη μου εν αυτω39 ημεις δε ουκ εσμεν υποστολης εις απωλειαν αλλα πιστεως εις περιποιησιν ψυχης