1 Quid ergo amplius est Iudaeo, aut quae utilitas circumcisionis?2 Multum per omnem modum. Primum quidem, quia credita sunt illis eloquia Dei.3 Quid enim, si quidam non crediderunt? Numquid incredulitas illorum fidem Dei evacuabit?4 Absit! Exstet autem Deus verax, omnis autem homo mendax, sicut scriptum est: " Ut iustificeris in sermonibus tuis et vincas cum iudicaris ".5 Si autem iniustitia nostra iustitiam Dei commendat, quid dicemus? Numquid iniustus Deus, qui infert iram? Secundum hominem dico.6 Absit! Alioquin quomodo iudicabit Deus mundum?7 Si enim veritas Dei in meo mendacio abundavit in gloriam ipsius, quid adhuc et ego tamquam peccator iudicor?8 Et non, sicut blasphemamur, et sicut aiunt quidam nos dicere: " Faciamus mala, ut veniant bona "? Quorum damnatio iusta est.9 Quid igitur? Praecellimus eos? Nequaquam! Antea enim causati sumus Iudaeos et Graecos omnes sub peccato esse,10 sicut scriptum est: Non est iustus quisquam,11 non est intellegens, non est requirens Deum.12 Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt;non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.13 Sepulcrum patens est guttur eorum,linguis suis dolose agebant,venenum aspidum sub labiis eorum,14 quorum os maledictione et amaritudine plenum est;15 veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem,16 contritio et infelicitas in viis eorum,17 et viam pacis non cognoverunt.18 Non est timor Dei ante oculos eorum ".19 Scimus autem quoniam, quaecumque lex loquitur, his, qui in lege sunt, loquitur, ut omne os obstruatur, et obnoxius fiat omnis mundus Deo;20 quia ex operibus legis non iustificabitur omnis caro coram illo, per legem enim cognitio peccati.21 Nunc autem sine lege iustitia Dei manifestata est, testificata a Lege et Prophetis,22 iustitia autem Dei per fidem Iesu Christi, in omnes, qui credunt. Non enim est distinctio:23 omnes enim peccaverunt et egent gloria Dei,24 iustificati gratis per gratiam ipsius per redemptionem, quae est in Christo Iesu;25 quem proposuit Deus propitiatorium per fidem in sanguine ipsius ad ostensionem iustitiae suae, cum praetermisisset praecedentia delicta26 in sustentatione Dei, ad ostensionem iustitiae eius in hoc tempore, ut sit ipse iustus et iustificans eum, qui ex fide est Iesu.27 Ubi est ergo gloriatio? Exclusa est. Per quam legem? Operum? Non, sed per legem fidei.28 Arbitramur enim iustificari hominem per fidem sine operibus legis.29 An Iudaeorum Deus tantum? Nonne et gentium? Immo et gentium,30 quoniam quidem unus Deus, qui iustificabit circumcisionem ex fide et praeputium per fidem.31 Legem ergo destruimus per fidem? Absit, sed legem statuimus.

1 τι ουν το περισσον του ιουδαιου η τις η ωφελεια της περιτομης2 πολυ κατα παντα τροπον πρωτον μεν γαρ οτι επιστευθησαν τα λογια του θεου3 τι γαρ ει ηπιστησαν τινες μη η απιστια αυτων την πιστιν του θεου καταργησει4 μη γενοιτο γινεσθω δε ο θεος αληθης πας δε ανθρωπος ψευστης καθως γεγραπται οπως αν δικαιωθης εν τοις λογοις σου και νικησης εν τω κρινεσθαι σε5 ει δε η αδικια ημων θεου δικαιοσυνην συνιστησιν τι ερουμεν μη αδικος ο θεος ο επιφερων την οργην κατα ανθρωπον λεγω6 μη γενοιτο επει πως κρινει ο θεος τον κοσμον7 ει γαρ η αληθεια του θεου εν τω εμω ψευσματι επερισσευσεν εις την δοξαν αυτου τι ετι καγω ως αμαρτωλος κρινομαι8 και μη καθως βλασφημουμεθα και καθως φασιν τινες ημας λεγειν οτι ποιησωμεν τα κακα ινα ελθη τα αγαθα ων το κριμα ενδικον εστιν9 τι ουν προεχομεθα ου παντως προητιασαμεθα γαρ ιουδαιους τε και ελληνας παντας υφ αμαρτιαν ειναι10 καθως γεγραπται οτι ουκ εστιν δικαιος ουδε εις11 ουκ εστιν ο συνιων ουκ εστιν ο εκζητων τον θεον12 παντες εξεκλιναν αμα ηχρειωθησαν ουκ εστιν ποιων χρηστοτητα ουκ εστιν εως ενος13 ταφος ανεωγμενος ο λαρυγξ αυτων ταις γλωσσαις αυτων εδολιουσαν ιος ασπιδων υπο τα χειλη αυτων14 ων το στομα αρας και πικριας γεμει15 οξεις οι ποδες αυτων εκχεαι αιμα16 συντριμμα και ταλαιπωρια εν ταις οδοις αυτων17 και οδον ειρηνης ουκ εγνωσαν18 ουκ εστιν φοβος θεου απεναντι των οφθαλμων αυτων19 οιδαμεν δε οτι οσα ο νομος λεγει τοις εν τω νομω λαλει ινα παν στομα φραγη και υποδικος γενηται πας ο κοσμος τω θεω20 διοτι εξ εργων νομου ου δικαιωθησεται πασα σαρξ ενωπιον αυτου δια γαρ νομου επιγνωσις αμαρτιας21 νυνι δε χωρις νομου δικαιοσυνη θεου πεφανερωται μαρτυρουμενη υπο του νομου και των προφητων22 δικαιοσυνη δε θεου δια πιστεως ιησου χριστου εις παντας και επι παντας τους πιστευοντας ου γαρ εστιν διαστολη23 παντες γαρ ημαρτον και υστερουνται της δοξης του θεου24 δικαιουμενοι δωρεαν τη αυτου χαριτι δια της απολυτρωσεως της εν χριστω ιησου25 ον προεθετο ο θεος ιλαστηριον δια της πιστεως εν τω αυτου αιματι εις ενδειξιν της δικαιοσυνης αυτου δια την παρεσιν των προγεγονοτων αμαρτηματων26 εν τη ανοχη του θεου προς ενδειξιν της δικαιοσυνης αυτου εν τω νυν καιρω εις το ειναι αυτον δικαιον και δικαιουντα τον εκ πιστεως ιησου27 που ουν η καυχησις εξεκλεισθη δια ποιου νομου των εργων ουχι αλλα δια νομου πιστεως28 λογιζομεθα ουν πιστει δικαιουσθαι ανθρωπον χωρις εργων νομου29 η ιουδαιων ο θεος μονον ουχι δε και εθνων ναι και εθνων30 επειπερ εις ο θεος ος δικαιωσει περιτομην εκ πιστεως και ακροβυστιαν δια της πιστεως31 νομον ουν καταργουμεν δια της πιστεως μη γενοιτο αλλα νομον ιστωμεν