1 Então todo o Israel se reuniu diante de Davi, em Hebrom. "Somos do mesmo povo e raça", disseram. 2 "No passado, quando Saul era rei, era você que liderava o exército de Israel. E o Senhor, seu Deus, lhe disse: ‘Você será o pastor do meu povo, Israel. Será o líder do meu povo, Israel’."

3 Então, ali em Hebrom, Davi fez um acordo diante do Senhor com todas as autoridades de Israel, e elas o ungiram rei de Israel, conforme o Senhor havia anunciado por meio de Samuel.

4 Então Davi e todo o Israel foram a Jerusalém (isto é, Jebus), onde moravam os jebuseus, que viviam naquele lugar. 5 Os jebuseus zombaram de Davi: "Você jamais entrará aqui!", mas Davi tomou a fortaleza de Sião, que hoje é chamada de Cidade de Davi.

6 Davi tinha dito a seus soldados: "O primeiro que atacar os jebuseus se tornará o comandante de meus exércitos!". Joabe, filho de Zeruia, foi o primeiro a atacar, e assim se tornou o comandante dos exércitos de Davi.

7 Davi foi morar na fortaleza, e ela passou a ser chamada de Cidade de Davi. 8 Ampliou a cidade, desde o aterro até a região ao redor, enquanto Joabe reconstruiu o restante da cidade. 9 Davi foi se tornando cada vez mais poderoso, pois o Senhor dos Exércitos estava com ele.

10 Estes foram os líderes dos guerreiros valentes de Davi. Junto com todo o Israel, apoiaram firmemente o reinado de Davi, conforme o Senhor havia prometido a respeito de Israel.

11 Este é o registro dos guerreiros mais valentes de Davi. O primeiro era Jasobeão, o hacmonita, líder dos Três, isto é, dos guerreiros mais valentes dentre os soldados de Davi. Certa ocasião, usou sua lança para matar trezentos soldados inimigos numa só batalha.

12 O segundo era Eleazar, filho de Dodai, descendente de Aoí. 13 Estava com Davi quando os filisteus se reuniram para a batalha em Pas-Damim e atacaram os israelitas numa plantação de cevada. O exército israelita fugiu, 14 mas Eleazar e Davi mantiveram sua posição no meio do campo e derrotaram os filisteus. O Senhor os salvou e lhes deu grande vitória.

15 Certa vez, Davi estava na rocha junto à caverna de Adulão, e o exército filisteu estava acampado no vale de Refaim. Os Três — que faziam parte dos Trinta, um grupo de elite entre os valentes de Davi — desceram para encontrá-lo em Adulão. 16 Nessa ocasião, Davi estava na fortaleza, e um destacamento filisteu havia ocupado a cidade de Belém.

17 Davi comentou: "Ah, como seria bom beber a água pura do poço que fica junto ao portão de Belém!". 18 Então os Três atravessaram as fileiras dos filisteus, tiraram água do poço junto ao portão de Belém e a trouxeram a Davi. Ele, porém, se recusou a bebê-la. Em vez disso, derramou-a no chão como oferta ao Senhor. 19 "Que Deus não permita que eu beba desta água!", exclamou. "Ela é tão preciosa quanto o sangue destes homens que arriscaram a vida para trazê-la." E Davi não a bebeu. Esses são exemplos dos feitos desses três guerreiros.

20 Abisai, irmão de Joabe, era o líder dos Trinta. Certa ocasião, usou sua lança para matar trezentos soldados inimigos numa só batalha. Foi por causa de feitos como esse que ele se tornou tão famoso quanto os Três. 21 Abisai era o mais conhecido dos Trinta e era seu comandante, embora não fosse um dos Três.

22 Também havia Benaia, filho de Joiada, soldado valente de Cabzeel. Realizou muitos feitos heroicos, como matar dois grandes guerreiros de Moabe. Em outra ocasião, num dia de neve, perseguiu um leão até uma cova e o matou. 23 Uma vez, com apenas um cajado, matou um guerreiro egípcio de 2,25 metros de altura armado com uma lança da grossura de um eixo de tecelão. Benaia arrancou a lança da mão do egípcio e com ela o matou. 24 Feitos como esses tornaram Benaia tão famoso quanto os três guerreiros mais valentes. 25 Foi mais honrado que qualquer outro membro dos Trinta, embora não fosse um dos Três. Davi o nomeou comandante de sua guarda pessoal.

26 Outros guerreiros valentes de Davi foram:

Asael, irmão de Joabe;

Elanã, filho de Dodô, de Belém;

27 Samá, de Harode;

Helez, de Pelom;

28 Ira, filho de Iques, de Tecoa;

Abiezer, de Anatote;

29 Sibecai, de Husate;

Zalmom, de Aoí;

30 Maarai, de Netofate;

Helede, filho de Baaná, de Netofate;

31 Itai, filho de Ribai, de Gibeá, na terra de Benjamim;

Benaia, de Piratom;

32 Hurai, de Naal-Gaás;

Abi-Albom, de Arbate;

33 Azmavete, de Baurim;

Eliaba, de Saalbom;

34 os filhos de Jasém, de Gizom;

Jônatas, filho de Sage, de Harar;

35 Aião, filho de Sarar, de Harar;

Elifal, filho de Ur;

36 Héfer, de Maquerate;

Aías, de Pelom;

37 Hezro, do Carmelo;

Paarai, filho de Ezbai;

38 Joel, irmão de Natã;

Mibar, filho de Hagri;

39 Zeleque, de Amom;

Naarai, de Beerote, escudeiro de Joabe, filho de Zeruia;

40 Ira, de Jatir;

Garebe, de Jatir;

41 Urias, o hitita;

Zabade, filho de Alai;

42 Adina, filho de Siza, líder rubenita que tinha consigo trinta homens;

43 Hanã, filho de Maaca;

Josafá, de Mitene;

44 Uzia, de Asterote;

Sama e Jeiel, filhos de Hotão, de Aroer;

45 Jediael, filho de Sinri;

Joá, de Tiz;

46 Eliel, de Maave;

Jeribai e Josavias, filhos de Elnaão;

Itma, de Moabe;

47 Eliel e Obede;

Jaasiel, de Zobá.

1 İsraillilerin tümü Hevronda bulunan Davuta gelip şöyle dediler: ‹‹Biz senin etin, kemiğiniz.2 Geçmişte Saul kralımızken, savaşta İsraile komuta eden sendin. Tanrın RAB sana, ‹Halkım İsraili sen güdecek, onlara sen önder olacaksın› diye söz verdi.››3 İsrailin bütün ileri gelenleri Hevrona, Kral Davutun yanına gelince, Davut RABbin önünde orada onlarla bir antlaşma yaptı. Onlar da RABbin Samuel aracılığıyla söylediği söz uyarınca, Davutu İsrail Kralı olarak meshettiler.4 Kral Davutla İsrailliler Yevus diye bilinen Yeruşalime saldırmak için yola çıktılar. Orada yaşayan Yevuslular5 Davuta, ‹‹Sen buraya giremezsin›› dediler. Ne var ki, Davut Siyon Kalesini, Davut Kentini ele geçirdi.6 Davut, ‹‹Yevuslulara ilk saldıran kişi komutan ve önder olacak›› demişti. İlk saldırıyı Seruya oğlu Yoav yaptı, böylece ordu komutanı oldu.7 Bundan sonra Davut kalede oturmaya başladı. Bunun için oraya ‹‹Davut Kenti›› adı verildi.8 Çevredeki bölgeyi, Millodan çevre surlara kadar uzanan kesimi inşa etti. Yoav da kentin geri kalan bölümünü onardı.9 Davut giderek güçleniyordu. Çünkü Her Şeye Egemen RAB onunlaydı.10 RABbin İsraile verdiği söz uyarınca Davutun yiğit askerlerinin komutanları İsrail halkıyla birlikte Davutu kral yaptılar ve krallığının güçlenmesi için onu desteklediler.11 Bunların adları şöyledir: Üçlerin önderi Hakmonlu Yaşovam, mızrağını üç yüz kişiye karşı kaldırıp bir saldırıda hepsini öldürdü. ‹‹Otuzlar››.12 İkincisi, üç yiğitlerden biri olan Ahohlu Dodo oğlu Elazar.13 Filistliler savaş için Pas-Dammimde toplandıklarında Elazar Davutun yanındaydı. Orada bir arpa tarlası vardı. İsrailliler Filistlilerin önünden kaçmıştı.14 Ama Elazarla Davut tarlanın ortasında durup orayı savunmuş, Filistlileri öldürmüşlerdi. RAB onlara büyük bir zafer sağlamıştı.15 Otuzlardan üçü Davutun yanına, Adullam Mağarasındaki kayaya gittiler. Bir Filist birliği Refaim Vadisinde ordugah kurmuştu.16 Bu sırada Davut hisarda, başka bir Filist birliğiyse Beytlehemdeydi.17 Davut özlemle, ‹‹Keşke biri Beytlehemde kapının yanındaki kuyudan bana su getirse!›› dedi.18 Bu Üçler Filist ordugahının ortasından geçerek Beytlehemde kapının yanındaki kuyudan su çekip Davuta getirdiler. Ama Davut içmek istemedi; suyu yere dökerek RABbe sundu.19 ‹‹Ey Tanrım, bunu yapmak benden uzak olsun!›› dedi, ‹‹Canlarını tehlikeye atıp giden bu üç kişinin kanını mı içeyim?›› Canlarını tehlikeye atarak suyu getirdikleri için Davut içmek istemedi. Bu üç kişinin yiğitliği işte böyleydi.20 Yoavın kardeşi Avişay Üçlerin önderiydi. Mızrağını kaldırıp üç yüz kişiyi öldürdü. Bu yüzden Üçler kadar ünlendi.21 Üçlerin en saygın kişisiydi ve onların önderi oldu. Ama Üçlerden sayılmadı.22 Yehoyada oğlu Kavseelli Benaya yürekli bir savaşçıydı. Büyük işler başardı. Aslan yürekli iki Moavlıyı öldürdü. Ayrıca karlı bir gün çukura inip bir aslan öldürdü.23 Beş arşınfü boyunda iri yarı bir Mısırlıyı da öldürdü. Mısırlının elinde dokumacı sırığı gibi bir mızrak vardı. Benaya sopayla onun üzerine yürüdü. Mızrağı elinden kaptığı gibi onu kendi mızrağıyla öldürdü.24 Yehoyada oğlu Benayanın yaptıkları bunlardır. Bu sayede o da üç yiğitler kadar ünlendi.25 Benaya Otuzlar arasında saygın bir yer edindiyse de, Üçlerden sayılmadı. Davut onu muhafız birliği komutanlığına atadı.26 Öteki yiğitler şunlardır: Yoavın kardeşi Asahel, Beytlehemli Dodo oğlu Elhanan,27 Harorlu Şammot, Pelonlu Heles,28 Tekoalı İkkeş oğlu İra, Anatotlu Aviezer,29 Huşalı Sibbekay, Ahohlu İlay,30 Netofalı Mahray ve Baana oğlu Helet,31 Benyaminoğullarından Givalı Rivay oğlu İttay, Piratonlu Benaya,32 Gaaş vadilerinden Huray, Arvalı Aviel,33 Baharumlu Azmavet, Şaalbonlu Elyahba,34 Gizonlu Haşemin oğulları, Hararlı Şage oğlu Yonatan,35 Hararlı Sakâr oğlu Ahiam, Ur oğlu Elifal,36 Mekeralı Hefer, Pelonlu Ahiya,37 Karmelli Hesro, Ezbay oğlu Naaray,38 Natanın kardeşi Yoel, Hacer oğlu Mivhar,39 Ammonlu Selek, Seruya oğlu Yoavın silah taşıyıcısı Berotlu Nahray,40 Yattirli İra ve Garev,41 Hititli Uriya, Ahlay oğlu Zavat,42 Rubenlilerin önderi Rubenli Şiza oğlu Adina ve ona eşlik eden otuz kişi,43 Maaka oğlu Hanan, Mitanlı Yoşafat,44 Aşteralı Uzziya, Aroerli Hotamın oğulları Şama ve Yeiel,45 Şimri oğlu Yediael ve kardeşi Tisli Yoha,46 Mahavlı Eliel, Elnaamın oğulları Yerivay ve Yoşavya, Moavlı Yitma,47 Eliel, Ovet, Mesovalı Yaasiel.