1 Depois disso, vi outro anjo descer do céu com grande autoridade, e a terra se iluminou com seu esplendor. 2 Ele deu um forte grito:

"Caiu a Babilônia! A grande cidade caiu!

Tornou-se habitação de demônios,

esconderijo de todo espírito impuro,

covil de toda ave impura

e de todo animal impuro e detestável.

3 Porque todas as nações caíram por causa

do vinho da fúria de sua imoralidade.

Os reis da terra

cometeram adultério com ela.

Por ela tanto desejar luxo extravagante,

os comerciantes da terra enriqueceram".

4 Então ouvi outra voz do céu, que disse:

"Saiam dela, meu povo!

Não participem de seus pecados,

ou serão castigados com ela.

5 Pois os pecados dela se amontoaram até o céu,

e Deus se lembrou de seus atos perversos.

6 Façam com ela o que ela tem feito;

deem-lhe em dobro o castigo por seus atos.

Ela preparou um cálice de terror para os outros,

por isso preparem-lhe uma porção dobrada.

7 Glorificou a si mesma e viveu em luxo,

agora retribuam com igual quantidade de tormento e tristeza.

Ela se vangloriou em seu coração:

‘Sou rainha em meu trono.

Não sou uma viúva desamparada,

e não tenho motivo para me lamentar’.

8 Por isso, estas pragas a alcançarão num só dia:

morte, pranto e fome.

O fogo a consumirá por completo,

pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso".

9 Os reis da terra que cometeram adultério com ela e desfrutaram seu luxo lamentarão por ela quando virem subir a fumaça de seus restos carbonizados. 10 Ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento, e clamarão:

"Que terrível, que terrível,

ó Babilônia, grande cidade!

Num só instante, o julgamento

caiu sobre você!".

11 Os comerciantes da terra chorarão e lamentarão por ela, pois não restou ninguém para comprar suas mercadorias. 12 Ela comprava grandes quantidades de ouro, prata, joias e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; produtos feitos de perfumada madeira de cedro, de marfim e de madeira preciosa; bronze, ferro e mármore. 13 Também comprava canela, especiarias, incenso, mirra, bálsamo, vinho, azeite de oliva, farinha fina, trigo, gado, ovelhas, cavalos, carroças, escravos e vidas humanas.

14 "Acabaram as coisas extravagantes

de que você tanto gostava", dizem eles.

"Todo o seu luxo e esplendor se foram para sempre,

e nunca mais serão seus."

15 Os comerciantes que enriqueceram vendendo-lhe essas coisas ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento. Chorarão e clamarão:

16 "Que terrível, que terrível para essa grande cidade!

Ela se vestia da mais fina púrpura e de linho vermelho,

adornada com ouro, pedras preciosas e pérolas!

17 Num só instante,

toda a sua riqueza se foi!".

E todos os capitães dos navios mercantes, e também seus passageiros, marinheiros e tripulantes, ficarão de longe. 18 Quando virem subir a fumaça, gritarão e dirão: "Onde há outra cidade tão grande como essa?". 19 Chorarão, jogarão pó sobre a cabeça e clamarão:

"Que terrível, que terrível para essa grande cidade!

Os donos dos navios se enriqueceram,

transportando pelos mares sua imensa riqueza.

Num só instante, tudo se foi!".

20 Alegrem-se com o destino dela, ó céus,

ó povo santo, apóstolos e profetas!

Porque finalmente Deus a julgou,

por causa de vocês.

21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra enorme, do tamanho de uma grande pedra de moinho, a lançou no mar e gritou:

"Assim, Babilônia, a grande cidade,

será derrubada com violência

e nunca mais será encontrada!

22 Nunca mais se ouvirá em seu meio

o som de harpas, cantores, flautas e trombetas.

Nunca mais se achará em seu meio

qualquer artífice em algum ofício.

Nunca mais se ouvirá em seu meio

o som do moinho.

23 Nunca mais brilhará em seu meio

a luz da lâmpada.

Nunca mais se ouvirão em seu meio

as vozes alegres de noivas e noivos.

Pois seus comerciantes eram os poderosos do mundo,

e suas feitiçarias enganavam nações.

24 Em suas ruas corria o sangue de profetas e do povo santo,

e o sangue dos que no mundo inteiro foram mortos".

1 Bundan sonra büyük yetkiye sahip başka bir meleğin gökten indiğini gördüm. Yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı.2 Melek gür bir sesle bağırdı: ‹‹Yıkıldı! Büyük Babil yıkıldı! Cinlerin barınağı, Her kötü ruhun uğrağı, Her murdar ve iğrenç kuşun sığınağı oldu.3 Çünkü bütün uluslar Azgın fuhşunun şarabından içtiler. Dünya kralları da Onunla fuhuş yaptılar. Dünya tüccarları Onun aşırı sefahatiyle zenginleştiler.››4 Gökten başka bir ses işittim: ‹‹Ey halkım!›› diyordu. ‹‹Onun günahlarına ortak olmamak, Uğradığı belalara uğramamak için çık oradan!5 Çünkü üst üste yığılan günahları göğe erişti, Ve Tanrı onun suçlarını anımsadı.6 Babil nasıl davrandıysa, karşılığını ona aynen verin, Yaptıklarının iki katını ödeyin. Hazırladığı kâsedeki içkinin İki katını hazırlayıp ona içirin.7 Kendini yücelttiği, sefahate verdiği oranda Istırap ve keder verin ona. Çünkü içinden diyor ki, ‹Tahtında oturan bir kraliçeyim, dul değilim. Asla yas tutmayacağım!›8 Bu nedenle başına gelecek belalar -Ölüm, yas ve kıtlık- Bir gün içinde gelecek. Ateş onu yiyip bitirecek. Çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür.9 ‹‹Kendisiyle fuhuş yapan ve sefahatte yaşayan dünya kralları onu yakan ateşin dumanını görünce onun için ağlayıp dövünecekler.10 Çektiği ıstıraptan dehşete düşecek, uzakta durup, ‹Vay başına koca kent, Vay başına güçlü kent Babil! Bir saat içinde cezanı buldun› diyecekler.11 ‹‹Dünya tüccarları onun için ağlayıp yas tutuyor. Çünkü mallarını satın alacak kimse yok artık.12 Altını, gümüşü, değerli taşları, incileri, ince keteni, ipeği, mor ve kırmızı kumaşları, her çeşit kokulu ağacı, fildişinden yapılmış her çeşit eşyayı, en pahalı ağaçlardan, tunç, demir ve mermerden yapılmış her çeşit malı, tarçın ve kakule, buhur, güzel kokulu yağ, günnük, şarap, zeytinyağı, ince un ve buğdayı, sığırları, koyunları, atları, arabaları ve köleleri, insanların canını satın alacak kimse yok artık.14 ‹‹Diyecekler ki, ‹Canının çektiği meyveler elinden gitti, Bütün değerli ve göz alıcı malların yok oldu. İnsanlar bunları bir daha göremeyecek.›15 Babilde bu malları satarak zenginleşen tüccarlar, kentin çektiği ıstıraptan dehşete düşecekler. Uzakta durup ağlayacak, yas tutacaklar.16 ‹‹ ‹Vay başına, vay!› diyecekler. ‹İnce keten, mor ve kırmızı kumaş kuşanmış, Altın, değerli taş ve incilerle süslenmiş Koca kent!17 Onca büyük zenginlik Bir saat içinde yok oldu.› ateşin dumanını görünce uzakta durup, ‹Koca kent gibisi var mı?› diye feryat ettiler.19 Başlarına toprak döktüler, yas tutup ağlayarak feryat ettiler: ‹Vay başına koca kent, vay! Denizde gemileri olanların hepsi Onun sayesinde, onun değerli mallarıyla Zengin olmuşlardı. Kent bir saat içinde viraneye döndü.›20 Ey gök, kutsallar, elçiler, peygamberler! Onun başına gelenlere sevinin! Çünkü Tanrı onu yargılayıp hakkınızı aldı.››21 Sonra güçlü bir melek değirmen taşına benzer büyük bir taşı kaldırıp denize atarak şöyle dedi: ‹‹Koca kent Babil de İşte böyle şiddetle atılacak Ve bir daha görülmeyecek.22 Artık sende lir çalanların, ezgi okuyanların, Kaval ve borazan çalanların sesi Hiç işitilmeyecek. Artık sende hiçbir el sanatının ustası bulunmayacak. Sende artık değirmen sesi duyulmayacak.23 Artık sende hiç kandil ışığı parlamayacak. Sende artık gelin güvey sesi duyulmayacak. Senin tüccarların dünyanın büyükleriydi. Bütün uluslar senin büyücülüğünle yoldan sapmıştı.24 Peygamberlerin, kutsalların Ve yeryüzünde boğazlanan herkesin kanı Sende bulundu.››