1 "Escutem, ó céus, e falarei!

Ouça, ó terra, aquilo que digo!

2 Que meu ensino desça sobre vocês como chuva,

que minhas palavras se derramem como orvalho.

Caiam como chuva sobre a grama,

como garoa suave sobre o capim novo.

3 Proclamarei o nome do Senhor;

exaltemos o nosso Deus!

4 Ele é a Rocha, e suas obras são perfeitas;

tudo que ele faz é certo.

É um Deus fiel, que nunca erra,

é justo e verdadeiro!

5 "Seu povo o tratou de maneira desleal,

agiu maldosamente, e não como seus filhos;

são uma geração perversa e corrompida.

6 É assim que retribuem ao Senhor,

povo tolo e sem juízo?

Não é ele o Pai de vocês, que os criou?

Não foi ele que os fez e os estabeleceu?

7 Lembrem-se dos dias de muito tempo atrás,

pensem nas gerações passadas.

Perguntem a seus pais, e eles os informarão;

consultem os líderes, e eles lhes contarão.

8 Quando o Altíssimo distribuiu a terra entre as nações,

quando dividiu a humanidade,

fixou os limites dos povos,

de acordo com o número dos filhos de Israel.

9 "Pois o povo de Israel pertence ao Senhor;

Jacó é sua propriedade especial.

10 Encontrou-os numa terra deserta,

numa região desolada e de ventos uivantes.

Cercou-os e cuidou deles,

protegeu-os como a pupila de seus olhos.

11 Como a águia que incentiva seus filhotes

e paira sobre a ninhada,

ele estendeu as asas para tomá-los

e levá-los em segurança sobre suas penas.

12 O Senhor, e mais ninguém, os guiou;

nenhum deus estrangeiro os conduziu.

13 Ele os fez cavalgar sobre os lugares altos da terra

e alimentar-se dos frutos dos campos.

Nutriu-os com mel da rocha

e azeite dos altos rochedos.

14 Alimentou-os com coalhada do gado

e leite do rebanho,

com a gordura de cordeiros,

de carneiros e de bodes de Basã.

Comeram o melhor do trigo

e beberam do vinho mais fino

que as uvas podem dar.

15 "Mas Jesurum não demorou a engordar e se rebelar;

o povo se tornou pesado, corpulento e empanturrado!

Então abandonaram o Deus que os criou,

fizeram pouco caso da Rocha de sua salvação.

16 Provocaram seu zelo,

adorando deuses estrangeiros;

despertaram sua fúria

com ídolos detestáveis.

17 Ofereceram sacrifícios a demônios que não são Deus,

a deuses que não conheciam,

deuses novos, sem história,

deuses que seus antepassados jamais temeram.

18 Abandonaram a Rocha que os gerou,

esqueceram-se do Deus que os fez nascer.

19 "O Senhor viu isso e se afastou,

provocado à ira por seus filhos e filhas.

20 Disse: ‘Eu os abandonarei;

veremos o que será deles!

Pois são uma geração perversa,

filhos infiéis.

21 Provocaram meu ciúme adorando coisas que não são Deus;

despertaram minha ira com seus ídolos inúteis.

Agora, provocarei seu ciúme com uma gente que nem sequer é povo;

despertarei sua ira por meio de uma nação insensata.

22 Pois minha ira arde como o fogo

e queima até as profundezas da sepultura.

Devora a terra e todas as suas colheitas

e incendeia os alicerces dos montes.

23 Amontoarei calamidades sobre eles

e os derrubarei com minhas flechas.

24 Eu os enfraquecerei com fome,

febre alta e enfermidade mortal.

Enviarei as presas de animais selvagens,

e o veneno das serpentes que se arrastam no pó.

25 Fora de casa, a espada trará morte;

dentro dela, o pavor atingirá

rapazes e moças, crianças e idosos.

26 Meu desejo era aniquilá-los,

apagar até sua lembrança dentre os povos.

27 Mas temi a reação dos inimigos de Israel,

que entenderiam mal e diriam:

‘Foi o nosso poder que triunfou!

O Senhor nada teve a ver com isso!’".

28 "Israel, porém, é uma nação sem juízo;

seu povo é tolo, sem entendimento.

29 Ah, se fossem sábios e compreendessem estas coisas!

Ah, se soubessem o fim que os espera!

30 Como poderia uma só pessoa perseguir mil deles,

e duas pessoas fazer dez mil fugirem,

a não ser que sua Rocha os tivesse vendido,

a não ser que o Senhor os tivesse entregado?

31 Mas a rocha de nossos inimigos não é como nossa Rocha,

como até eles mesmos reconhecem.

32 A videira deles vem da videira de Sodoma,

dos campos de Gomorra.

As uvas deles são veneno,

e seus cachos são amargos.

33 O vinho deles é veneno de cobras,

peçonha mortal de serpentes.

34 "O Senhor diz: ‘Acaso não selei estas coisas

e as guardei em meus tesouros?

35 A vingança cabe a mim, eu lhes darei o troco;

no devido tempo, seus pés escorregarão.

O dia da calamidade chegará,

e seu destino os alcançará’.

36 "Por certo o Senhor julgará seu povo,

e mudará seus planos para seus servos,

quando vir que a força deles se esgotou

e que ninguém sobrou, nem escravo nem livre.

37 Então ele perguntará: ‘Onde estão seus deuses,

as rochas em que se refugiaram?

38 Onde estão os deuses que comeram a gordura de seus sacrifícios

e beberam o vinho de suas ofertas?

Que esses deuses se levantem e os socorram!

Que eles lhes deem abrigo!

39 Vejam agora que eu sou o único;

não há outro deus além de mim!

Causo a morte e dou a vida,

causo a ferida e faço sarar;

ninguém pode escapar de minha mão poderosa!

40 Agora, levanto minha mão para o céu

e declaro: ‘Tão certo quanto eu vivo,

41 quando eu afiar minha espada reluzente,

e começar a fazer justiça,

eu me vingarei de meus inimigos

e darei o troco aos que me rejeitaram.

42 Farei minhas flechas se embebedarem de sangue,

e minha espada devorará carne:

o sangue dos massacrados e dos prisioneiros,

e as cabeças dos líderes inimigos’.

43 "Alegrem-se com ele, ó céus,

e todos os anjos de Deus o adorem.

Alegrem-se com seu povo, ó nações,

e todos os anjos se fortaleçam nele;

Pois ele retribuirá o sangue de seus filhos

e se vingará de seus inimigos.

Ele dará o troco aos que o odeiam

e purificará a terra de seu povo".

44 Então Moisés foi com Josué, filho de Num, e recitou todas as palavras dessa canção para o povo.

45 Quando Moisés terminou de recitar todas essas palavras ao povo de Israel, 46 acrescentou: "Levem a sério todas as advertências que hoje lhes dei. Transmitam-nas como ordens a seus filhos, para que eles cumpram fielmente todos os termos desta lei. 47 Não são palavras vazias; são a vida de vocês! Se obedecerem a elas, terão vida longa na terra da qual tomarão posse quando atravessarem o rio Jordão".

48 Naquele mesmo dia, o Senhor disse a Moisés: 49 "Vá a Moabe, às montanhas a leste do rio, e suba o monte Nebo, do lado oposto de Jericó. Veja a terra de Canaã, a terra que dou aos israelitas como sua propriedade. 50 Você morrerá ali no monte e será reunido a seus antepassados, como Arão morreu no monte Hor e foi reunido a seus antepassados. 51 Será assim porque vocês dois quebraram minha confiança diante dos israelitas nas águas de Meribá, em Cades, no deserto de Zim. Não honraram minha santidade para os israelitas. 52 Por isso você verá a terra de longe, mas não entrará na terra que dou ao povo de Israel".

1 ‹‹Ey gökler, kulak verin, sesleneyim; 2 Ey dünya, ağzımdan çıkan sözleri işit!2 Öğretişim yağmur gibi damlasın; 2 Sözlerim çiy gibi düşsün, 2 Çimen üzerine çiseleyen yağmur gibi, 2 Bitkilere yağan sağanak gibi.3 RABbin adını duyuracağım. 2 Ululuğu için Tanrımızı övün!4 O Kayadır, işleri kusursuzdur, 2 Bütün yolları doğrudur. 2 O haksızlık etmeyen güvenilir Tanrıdır. 2 Doğru ve adildir.5 Bu eğri ve sapık kuşak, 2 Ona bağlı kalmadı. 2 Onun çocukları değiller. 2 Bu onların utancıdır.6 RABbe böyle mi karşılık verilir, 2 Ey akılsız ve bilgelikten yoksun halk? 2 Sizi yaratan, size biçim veren, 2 Babanız, Yaratıcınız O değil mi?7 ‹‹Eski günleri anımsayın; 2 Çoktan geçmiş çağları düşünün. 2 Babanıza sorun, size anlatsın, 2 Yaşlılarınız size açıklasın.8 Yüceler Yücesi uluslara paylarına düşeni verip 2 İnsanları böldüğünde, 2 Ulusların sınırlarını 2 İsrailoğullarının sayısına göre belirledi.9 Çünkü RABbin payı kendi halkıdır 2 Ve Yakup soyu Onun payına düşen mirastır. ‹‹Tanrının melekleri››, Kumran ‹‹Tanrının oğulları››.10 ‹‹Onu kurak bir ülkede, 2 Issız, uluyan bir çölde buldu, 2 Onu kuşattı, kayırdı, 2 Gözbebeği gibi korudu.11 Yuvasında yavrularını uçmaya kışkırtan, 2 Onların üzerinde kanat çırpan bir kartal gibi, 2 Kanatlarını gerip onları aldı 2 Ve kanatları üzerinde taşıdı.12 Ona yalnız RAB yol gösterdi, 2 Yanında yabancı ilah yoktu.13 ‹‹Onu yeryüzünün yüksekliklerinde gezdirdi, 2 Tarlada yetişen ürünlerle doyurdu. 2 Onu kayadan akan balla, 2 Çakmaktaşından çıkardığı yağla besledi.14 İneklerin yağıyla, 2 Koyunların sütüyle, 2 Besili kuzularla, 2 Başan cinsi en iyi koçlarla, tekelerle, 2 En iyi buğdayla onu besledi. 2 Halk üzümün kırmızı kanını içti.15 ‹‹Yeşurun semirdi ve sahibini tepti; 2 Doyunca yağ bağlayıp ağırlaştı, 2 Kendisini yaratan Tanrıya sırt çevirdi, 2 Kurtarıcısını, Kayayı küçümsedi. verilen bir addır.16 Yabancı ilahlarla Tanrıyı kıskandırıp 2 İğrençlikleriyle Onu öfkelendirdiler.17 Tanrı olmayan cinlere, 2 Tanımadıkları ilahlara, 2 Atalarınızın korkmadıkları, 2 Son zamanlarda ortaya çıkan 2 Yeni ilahlara kurban kestiler.18 Seni oluşturan Kayayı savsakladın, 2 Seni yaratan Tanrıyı unuttun.19 ‹‹RAB bunu görünce onları reddetti; 2 Çünkü oğulları, kızları Onu öfkelendirmişlerdi.20 ‹Yüzümü onlardan çevirecek 2 Ve sonlarının ne olacağını göreceğim› dedi, 2 ‹Çünkü onlar sapık bir kuşak 2 Ve güvenilmez çocuklardır.21 Tanrı olmayan ilahlarla 2 Beni kıskandırdılar; 2 Değersiz putlarıyla beni öfkelendirdiler. 2 Ben de halk olmayan bir halkla 2 Onları kıskandıracağım. 2 Anlayışsız bir ulusla 2 Onları öfkelendireceğim.22 Çünkü size karşı öfkem ateş gibi tutuşup 2 Ölüler diyarının derinliklerine dek yanacak. 2 Yeryüzünü ve ürününü yutup yok edecek 2 Ve dağların temellerini tutuşturacak.23 ‹‹ ‹Üzerlerine kötülükler yığacağım, 2 Oklarımı onlara karşı kullanacağım.24 Kavurucu kıtlık, tüketici hastalık, 2 Öldürücü salgın vuracak onları. 2 Gönderdiğim canavarlar dişleriyle onlara saldıracak, 2 Toprakta sürünen zehirli yılanlar onları ısıracak.25 Sokakta kılıç onları çocuksuz bırakacak; 2 Evlerinde dehşet egemen olacak. 2 Delikanlısı, genç kızı, 2 Emzikteki çocuğu, aksaçlısı ölecek.26 Onları darmadağın etmeyi, 2 İnsanlar arasından anılarını silmeyi düşündüm.27 Ama düşmanın alay etmesinden çekindim. 2 Öyle ki, düşman yanlış anlayıp da, 2 Bütün bunları yapan RAB değil, 2 Başarı kazanan biziz, demesin.›28 ‹‹Onlar anlayışsız bir ulustur, 2 Onlarda sezgi yoktur.29 Keşke bilge kişiler olsalardı, anlasalardı, 2 Sonlarının ne olacağını düşünselerdi!30 Onların Kayası kendilerini satmamış 2 Ve RAB onları ele vermemiş olsaydı, 2 Nasıl bir kişi bin kişiyi kovar, 2 İki kişi on bin kişiyi kaçırtırdı?31 Çünkü bizim Kayamızfö onların kayasına benzemez, 2 Düşmanlarımız bu konuda yargıç olabilir.32 Onların asması Sodom asmasından, 2 Gomora bağlarındandır. 2 Üzümleri zehirle dolu, 2 Salkımları acıdır.33 Şarapları yılan zehiri, 2 Kobraların öldürücü zehiridir.34 ‹‹ ‹Bu kötülükleri yazmadım mı? 2 Hazinelerimde mühürlemedim mi?35 Öç benimdir, karşılığını ben vereceğim, 2 Zamanı gelince ayakları kayacak, 2 Onların yıkım günü yakındır, 2 Ceza günü hızla yaklaşıyor.›36 ‹‹RAB kendi halkının hakkını koruyacak, 2 Onların gücünün tükendiğini, 2 Ülkede genç yaşlı kimsenin kalmadığını görünce, 2 Kullarına acıyacaktır.37 ‹Hani sığındığınız kaya, 2 Hani ilahlarınız nerede?› diyecek,38 ‹Kurbanlarınızın yağını yiyen, 2 Dökmelik sununuzu içen 2 İlahlarınız hani nerede? 2 Kalksınlar da size yardım etsinler! 2 Size barınak olsunlar!39 ‹‹ ‹Artık anlayın ki, ben, evet ben Oyum, 2 Benden başka tanrı yoktur! 2 Öldüren de, yaşatan da, 2 Yaralayan da, iyileştiren de benim. 2 Kimse elimden kurtaramaz.40 Elimi göğe kaldırır 2 Ve sonsuzluk boyunca varlığım hakkı için derim ki,41 Parlayan kılıcımı bileyip 2 Yargılamak için elime alınca, 2 Düşmanlarımdan öç alacağım, 2 Benden nefret edenlere karşılığını vereceğim.42 Oklarımı kanla sarhoş edeceğim, 2 Kılıcım vurulanların, tutsakların kanıyla, 2 Düşman önderlerinin başlarıyla 2 Ve etle beslenecek.›43 ‹‹Ey uluslar, Onun halkını kutlayın, 2 Çünkü O kullarının kanının öcünü alacak, 2 Düşmanlarından öç alacak, 2 Ülkesinin ve halkının günahını bağışlayacak.››44 Musa, Nun oğlu Hoşea ile birlikte gelip bu ezginin sözlerini halka okudu.45 Musa sözlerini bitirince, İsraillilere şöyle dedi: ‹‹Bugün size bildirdiğim bu uyarıcı sözlerin tümünü benimseyin. Bu yasanın bütün sözlerine dikkat etmeleri ve yerine getirmeleri için çocuklarınıza buyruk verin.47 Bunlar sizin için boş sözler değildir, sizin yaşamınızdır. Şeria Irmağından geçerek mülk edineceğiniz ülkede ömrünüz bu sözler sayesinde uzun olacaktır.››48 RAB aynı gün Musaya şöyle seslendi:49 ‹‹Haavarim dağlık bölgesine, Eriha karşısında Moav ülkesindeki Nevo Dağına çık. Mülk olarak İsraillilere vereceğim Kenan ülkesine bak.50 Ağabeyin Harun Hor Dağında ölüp atalarına kavuştuğu gibi, sen de çıkacağın dağda ölüp atalarına kavuşacaksın.51 Çünkü ikiniz de Zin Çölünde, Meriva-Kadeş sularında, İsraillilerin önünde bana ihanet ettiniz, kutsallığımı önemsemediniz.52 Bu nedenle ülkeyi ancak uzaktan göreceksin. Ama oraya, İsrail halkına vereceğim ülkeye girmeyeceksin.››