1 O Senhor deu esta mensagem a Joel, filho de Petuel.
2 Ouçam isto, líderes do povo!
Ouçam todos que habitam na terra!
Em toda a sua história,
já ocorreu algo semelhante?
3 Contem a seus filhos o que aconteceu,
e que seus filhos contem aos filhos deles;
transmitam esta história de geração em geração.
4 Depois que os gafanhotos cortadores devoraram as colheitas,
os gafanhotos migradores comeram o que restava;
então vieram os gafanhotos saltadores
e, depois deles, os gafanhotos destruidores!
5 Despertem e chorem, bêbados!
Lamentem, vocês que tomam vinho!
Todas as uvas estão arruinadas,
todo o seu vinho doce acabou.
6 Uma nação imensa invadiu minha terra,
um exército terrível, tão numeroso que não se pode contar.
Seus dentes são como os de leões,
suas presas, como as da leoa.
7 Destruiu minhas videiras
e arruinou minhas figueiras.
Arrancou sua casca e as destruiu;
seus galhos ficaram desfolhados.
8 Chorem como a moça vestida de luto,
que lamenta a morte do noivo.
9 Pois não há cereal nem vinho
para oferecer no templo do Senhor.
Por isso os sacerdotes estão de luto;
aqueles que servem na casa do Senhor choram.
10 Os campos estão arruinados,
a terra está desolada.
O trigo está destruído,
as uvas secaram
e o azeite acabou.
11 Desesperem-se, agricultores!
Lamentem, vocês que cuidam das videiras!
Chorem, pois o trigo e a cevada,
todas as colheitas nos campos, estão arruinados.
12 As videiras secaram,
e as figueiras murcharam.
As romãzeiras, as palmeiras e as macieiras,
todas as árvores frutíferas secaram,
e com elas murchou a alegria do povo.
13 Vistam-se de pano de saco e chorem, sacerdotes!
Lamentem, vocês que servem diante do altar!
Venham, passem a noite vestidos de pano de saco,
vocês que servem ao meu Deus.
Pois não há cereal nem vinho
para oferecer no templo de seu Deus.
14 Convoquem um tempo de jejum,
juntem o povo para uma reunião solene.
Tragam os líderes e todos que habitam na terra
para o templo do Senhor, seu Deus,
e ali clamem a ele.
15 O dia do Senhor está próximo,
o dia em que virá destruição da parte do Todo-poderoso;
que dia terrível será!
16 Nosso alimento desaparece diante dos olhos;
já não há alegria e exultação na casa de nosso Deus.
17 As sementes morrem na terra seca,
as colheitas de cereal se perdem.
Os celeiros estão vazios,
os armazéns, abandonados.
18 Como os animais gemem de fome!
As manadas de gado vagam confusas,
pois não encontram pasto;
os rebanhos de ovelhas sofrem.
19 Socorro, Senhor!
O fogo devorou os pastos do deserto,
e as chamas queimaram as árvores do campo.
20 Até os animais selvagens clamam a ti,
pois os riachos secaram,
e o fogo devorou os pastos do deserto.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 RABbin Petuel oğlu Yoele bildirdikleri.2 Ey yaşlılar, dinleyin, 2 Ülkede yaşayan herkes, kulak verin: Sizin zamanınızda ya da atalarınızın zamanında 2 Hiç böyle bir şey oldu mu?3 Bunu çocuklarınıza anlatın; 2 Çocuklarınız kendi çocuklarına, Onların çocukları da bir sonraki kuşağa anlatsınlar.4 Genç çekirgeden artakalan ürünü olgunlaşmış çekirge yedi, 2 Ondan artakalanı yumurtadan yeni çıkan çekirge yedi; Ondan artakalanı da yavru çekirgeler yedi.5 Ey sarhoşlar, ayılın ve ağlayın. 2 Ey şarap düşkünleri, tatlı şarap için ağıt yakın. Çünkü şarabınızı ağzınızdan kaptılar.6 Güçlü ve sayılamayacak kadar büyük bir çekirge ordusu saldırdı ülkeme. 2 Aslan dişine benzer, Dişi aslanın kesici dişlerine benzer dişleri var.7 Asmalarımı harap ettiler, 2 İncir ağaçlarımı mahvettiler, Kabuklarını soyup yere attılar. 2 Soyulan dallar bembeyaz.8 Sözlüsünü yitirip çul kuşanan bir genç kız gibi yas tutun.9 RABbin Tapınağına götürülecek 2 Tahıl ve şarap sunusu yok artık. RABbe hizmet eden kâhinler yas tutuyorlar.10 Tarlalar harap oldu, toprak acılı. 2 Çünkü tahıl mahvoldu, Yeni şarap tükendi, zeytinyağı kesildi.11 Arpa, buğday için dövünün, ey ırgatlar, 2 Ağıt yakın, ey bağcılar, Çünkü tarlaların ürünü yok oldu.12 Asmalar kurudu, incir ağaçları soldu; 2 Nar, hurma, elma, bütün meyve ağaçları kurudu. İnsanoğlunun sevinci yok oldu.13 Ey kâhinler, çul kuşanıp yas tutun. 2 Ey sunakta hizmet edenler, ağıt yakın, Ey Tanrımın hizmetkârları, tapınağa gelin, 2 Çul içinde geceleyin. Çünkü Tanrınızın Tapınağı için 2 Tahıl ve şarap sunusu kalmadı.14 Oruç için gün belirleyin, özel bir toplantı yapın; 2 Yaşlıları ve ülkede yaşayanların tümünü Tanrınız RABbin Tapınağına toplayıp RABbe yakarın.15 Eyvahlar olsun! Çünkü RABbin günü yakındır. 2 Her Şeye Gücü Yetenin göndereceği yıkım gibi geliyor o gün.16 Yiyeceğimiz gözümüzün önünde yok edildi. 2 Tanrımızın Tapınağında sevinç ve coşku sona erdi.17 Tohumlar keseklerin altında çürüdü, 2 Tahıl yok oldu, Ambarlar boş kaldı, depolar yıkıldı.18 Hayvanlar nasıl da inliyor! 2 Sığır sürüleri çaresiz. Çünkü otlaklar kurudu. 2 Koyun sürüleri perişan oldu.19 Ya RAB, sana yakarıyorum. 2 Çünkü ateş otlakları yok etti, Bütün ağaçları kavurdu.20 Yabanıl hayvanlar bile sana sesleniyor. 2 Çünkü akarsular kurudu, Ateş otlakları yok etti.