1 Naquele dia, Débora e Baraque, filho de Abinoão, entoaram este cântico:

2 "Os líderes de Israel assumiram o comando,

e o povo os seguiu de boa vontade.

Louvem a Senhor!

3 "Ouçam, reis!

Prestem atenção, governantes!

Pois eu cantarei ao Senhor;

sim, tocarei música para o Senhor, o Deus de Israel!

4 "Senhor, quando saíste de Seir

e marchaste desde os campos de Edom,

a terra tremeu,

e as nuvens do céu despejaram chuva.

5 Os montes estremeceram na presença do Senhor,

o Deus do monte Sinai,

na presença do Senhor,

o Deus de Israel.

6 "Nos dias de Sangar, filho de Anate,

e nos dias de Jael,

ninguém passava pelas estradas,

e os viajantes tomavam caminhos tortuosos.

7 Restavam poucos nos povoados de Israel,

até que Débora se levantou como mãe para Israel.

8 Quando Israel escolheu novos deuses,

a guerra chegou às portas das cidades.

Mas não se via um só escudo ou lança,

entre quarenta mil guerreiros de Israel.

9 Meu coração está com os comandantes de Israel,

com aqueles que se ofereceram para lutar.

Louvem o Senhor!

10 "Considerem estas coisas,

vocês que montam em jumentas brancas,

que se sentam em finas mantas,

vocês que caminham pela estrada.

11 Ouçam os músicos dos povoados,

reunidos junto aos bebedouros.

Ali relatam as justas vitórias do Senhor,

as justas vitórias de seus camponeses em Israel.

Então o povo do Senhor

desceu às portas da cidade.

12 "Desperte, Débora, desperte!

Desperte, desperte e entoe um cântico!

Levante-se, Baraque!

Leve embora seus cativos, filho de Abinoão!

13 "Então os sobreviventes desceram contra os poderosos;

o povo do Senhor marchou por mim contra os guerreiros.

14 Desceram de Efraim, terra que antes pertencia aos amalequitas;

seguiram você, Benjamim, com seus soldados.

De Maquir, desceram os comandantes;

de Zebulom, os que levam a vara de comando.

15 Os príncipes de Issacar estavam com Débora e Baraque;

sob suas ordens, desceram ao vale.

Mas, na tribo de Rúben,

houve grande indecisão.

16 Por que ficaram entre os currais,

ouvindo os pastores assobiarem para seus rebanhos?

Sim, na tribo de Rúben

houve grande indecisão.

17 Gileade continuou a leste do Jordão,

e por que Dã ficou junto aos navios?

Aser sentou-se inerte na praia

e permaneceu em seus portos.

18 Mas Zebulom arriscou a vida,

assim como fez Naftali,

nas regiões altas do campo.

19 "Os reis de Canaã vieram e lutaram

em Taanaque, perto das águas de Megido,

mas não levaram despojos de prata.

20 Desde o céu as estrelas lutaram;

as estrelas, em suas órbitas, lutaram contra Sísera.

21 O rio Quisom os arrastou,

o antigo ribeiro, o Quisom;

que eu marche adiante com coragem!

22 Os cascos dos cavalos martelavam o chão;

galopavam, galopavam seus poderosos cavalos de guerra.

23 ‘Amaldiçoem os habitantes de Meroz’, disse o anjo do Senhor.

‘Amaldiçoem duramente,

pois não vieram ajudar o Senhor,

ajudar o Senhor contra fortes guerreiros.’

24 "Jael, esposa de Héber, o queneu,

é a mais abençoada entre as mulheres.

Que ela seja a mais abençoada das mulheres

que vivem em tendas!

25 Sísera lhe pediu água,

e ela lhe deu leite.

Numa vasilha digna dos nobres,

trouxe-lhe coalhada.

26 Com a mão esquerda, pegou uma estaca de tenda;

com a direita, o martelo de trabalhador.

Com eles atacou Sísera e esmagou sua cabeça;

de um só golpe, rachou e atravessou seu crânio.

27 Ele se curvou, caiu e ali ficou,

estirado aos pés de Jael.

E, no lugar onde se curvou,

ali caiu e morreu.

28 "Da janela, a mãe de Sísera olhava para fora;

atrás da treliça da janela, clamava:

‘Por que seu carro de guerra demora tanto?

Por que não se ouve o som de suas carruagens?’.

29 "Suas acompanhantes mais sábias respondiam,

e ela repetia estas palavras a si mesma:

30 ‘Devem estar repartindo os despojos que tomaram;

uma ou duas moças para cada homem.

Haverá túnicas coloridas para Sísera,

túnicas coloridas e bordadas.

Sem dúvida, no despojo haverá

túnicas coloridas e bordadas dos dois lados’.

31 "Senhor, que todos os teus inimigos assim sejam destruídos!

Mas, aqueles que te amam, que se levantem como o sol com toda a sua força!".

Então houve paz na terra durante quarenta anos.

1 Debora ile Avinoam oğlu Barak o gün şu ezgiyi söylediler:2 ‹‹İsrailin önderleri başı çekince, 2 Halk gönüllü olarak savaşınca 2 RABbe övgüler sunun.3 Dinleyin, ey krallar! 2 Ey yönetenler, kulak verin! 2 RABbe ezgiler söyleyip 2 İsrailin Tanrısı RABbi ilahilerle öveceğim.4 Seirden çıktığında, ya RAB, 2 Edom kırlarından geçtiğinde, 2 Yer sarsıldı, göklerden yağmur boşandı, 2 Evet, bulutlar yağmur yağdırdı.5 Sina Dağında olan RABbin, 2 İsrailin Tanrısı RABbin önünde 2 Dağlar sarsıldı.6 Anat oğlu Şamgar zamanında, 2 Yael zamanında kervanların ardı kesildi. 2 Yolcular sapa yollardan gider oldu.7 Bomboştu İsrailin köyleri, 2 Ben İsrailde ana olarak ortaya çıkıncaya dek, 2 Ben Debora ortaya çıkıncaya dek 2 İsrailin köyleri bomboştu.8 Yeni ilahlar seçtikleri zaman 2 Savaş kentin kapılarına dayandı. 2 İsraildeki kırk bin askerin elinde 2 Ne kalkan ne de mızrak vardı.9 Yüreğim İsraili yönetenlerle 2 Ve halkın arasındaki gönüllülerledir. 2 RABbe övgüler sunun!10 Ey semerleri pahalı boz eşeklere binenler, 2 Ey yoldan yaya gidenler, dinleyin!11 Kuyu başındaki kalabalıklar 2 RABbin zaferlerini, 2 İsrail savaşçılarının zaferlerini anlatıyorlar. 2 Ardından RABbin halkı kent kapılarına 2 Akın etmeye başladı.12 Uyan, uyan Debora, uyan uyan! 2 Söyle, ezgiler söyle! 2 Ey Avinoam oğlu Barak, 2 Kalk, götür tutsaklarını.13 Geriye kalanlar soyluların yanına geldi, 2 RABbin halkı yiğitleriyle bana geldi.14 Amalek kökünden olanlar Efrayimden geldi, 2 Benyaminliler de seni izleyenlerin arasındaydı. 2 Yöneticiler Makirden, 2 Başbuğ asasını taşıyanlar Zevulundan geldi.15 Deborayla birlikteydi İssakarın beyleri. 2 Evet, İssakaroğulları da Barakın ardından 2 Hızla ovaya indi. 2 Ama Ruben oymağının bölükleri 2 Büyük bir kararsızlık içindeydi.16 Sürülerine kaval çalan çobanları 2 Dinlemek için neden ağıllarda kaldılar? 2 Evet, Ruben oymağının bölükleri 2 Büyük bir kararsızlık içindeydi.17 Gilatlılar Şeria Irmağının ötesinde kaldı, 2 Dan oymağıysa gemilerde oyalandı. 2 Aşer oymağı deniz kıyısında dinlendi, 2 Koylarda yan gelip oturdu.18 Ama Zevulun ve Naftali halkları 2 Tehlikeye attılar canlarını savaş alanında.19 Taanakta ve Megiddo sularının kıyısında 2 Krallar gelip savaştılar. 2 Kenan kralları da savaştı. 2 Ancak ne gümüş ne ganimet aldılar.20 Yıldızlar göklerden savaşa katıldı. 2 Göğü bir baştan öbür başa geçerken, 2 Siseraya karşı savaştı.21 Kişon Irmağı, o eski ırmak, 2 Süpürüp götürdü onları. 2 Yürü, ey ruhum, üzerlerine güçle yürü!22 O zaman atlar dörtnala koştu. 2 Güçlü atların toynakları 2 Yerde izler bıraktı.23 RABbin meleği, ‹Meroz Kentini lanetleyin› dedi, 2 ‹Halkına lanetler yağdırın. 2 Çünkü RABbin yardımına, 2 Zorbalara karşı RABbin yardımına koşmadılar.›24 Kenlilerden Heverin karısı Yael 2 Kadınlar arasında alabildiğine kutsansın. 2 Çadırlarda yaşayan kadınlar arasında 2 Alabildiğine kutsansın.25 Sisera su istedi, Yael ona süt verdi. 2 Soylulara yaraşır bir çanakla ayran sundu.26 Sol eline çadır kazığını, 2 Sağ eline işçi tokmağını aldı. 2 Vurdu, Siseranın başını ezdi. 2 Şakağına çaktı kazığı, deldi geçirdi.27 Ayaklarının dibine çöktü, 2 Yere serildi Sisera. 2 Düşüp yığıldı Yaelin ayakları dibine, 2 Yığıldığı yerde cansız kaldı.28 Siseranın annesi parmaklıkların ardından, 2 Pencereden bakıp feryat etti: 2 ‹Oğlumun savaş arabası 2 Neden bu kadar gecikti, 2 Nal sesleri neden duyulmuyor?›29 Bilge kadınlar onu yanıtladılar. 2 O da şöyle düşündü:30 ‹Ganimeti bulmuş, paylaşıyor olmalılar. 2 Her yiğide bir ya da iki kız, 2 Siseraya ganimet olarak rengarenk giysiler, 2 Evet, işlemeli, rengarenk giysiler. 2 Yağmacıların boyunları için 2 İki yanı işlemeli renkli giysiler, 2 Hepsi ganimet.›31 Ya RAB, bütün düşmanların böyle yok olsun. 2 Seni sevenlerse, 2 Bütün gücüyle doğan güneş gibi olsunlar.››