1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós. 2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra. 3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo, 4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.

5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão. 6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor. 7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.

8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala. 9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso. 10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.

11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso. 12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado. 13 O anjo, porém, lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João. 14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino, 15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer. 16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus. 17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos".

18 Zacarias disse ao anjo: "Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada".

19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas. 20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo".

21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto. 22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.

23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa. 24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses. 25 "Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!", exclamou ela. "Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!"

26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia, 27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi. 28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: "Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!".

29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer. 30 "Não tenha medo, Maria", disse o anjo, "pois você encontrou favor diante de Deus. 31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus. 32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi, 33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!"

34 Maria perguntou ao anjo: "Como isso acontecerá? Eu sou virgem!".

35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus. 36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação. 37 Pois nada é impossível para Deus".

38 Maria disse: "Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito". E o anjo a deixou.

39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade 40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel. 41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.

42 Em alta voz, Isabel exclamou: "Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre! 43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor? 44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria. 45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!".

46 Maria respondeu:

"Minha alma exalta ao Senhor!

47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!

48 Pois ele observou sua humilde serva,

e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.

49 Pois o Poderoso é santo,

e fez grandes coisas por mim.

50 Demonstra misericórdia a todos que o temem,

geração após geração.

51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas!

Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.

52 Derrubou príncipes de seus tronos

e exaltou os humildes.

53 Encheu de coisas boas os famintos

e despediu de mãos vazias os ricos.

54 Ajudou seu servo Israel

e lembrou-se de ser misericordioso.

55 Pois assim prometeu a nossos antepassados,

a Abraão e a seus descendentes para sempre".

56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.

57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho. 58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.

59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai, 60 mas Isabel disse: "Não! Seu nome é João!".

61 Então eles lhe disseram: "Não há ninguém em sua família com esse nome", 62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê. 63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: "Seu nome é João". 64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.

65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia. 66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: "O que vai ser esse menino?". Pois a mão do Senhor estava sobre ele.

67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:

68 "Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel,

pois visitou e resgatou seu povo.

69 Ele nos enviou poderosa salvação

da linhagem real de seu servo Davi,

70 como havia prometido muito tempo atrás

por meio de seus santos profetas.

71 Agora seremos salvos de nossos inimigos

e de todos que nos odeiam.

72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados

ao lembrar-se de sua santa aliança,

73 o juramento solene

que fez com nosso antepassado Abraão.

74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos

para o servirmos sem medo,

75 em santidade e justiça,

enquanto vivermos.

76 "E você, meu filhinho,

será chamado profeta do Altíssimo,

pois preparará o caminho para o Senhor.

77 Dirá a seu povo como encontrar salvação

por meio do perdão de seus pecados.

78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus,

a luz da manhã, vinda do céu,

está prestes a raiar sobre nós,

79 para iluminar aqueles que estão na escuridão

e na sombra da morte

e nos guiar ao caminho da paz".

80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

1 Sayın Teofilos, Birçok kişi aramızda olup bitenlerin tarihçesini yazmaya girişti. Nitekim başlangıçtan beri bu olayların görgü tanığı ve Tanrı sözünün hizmetkârı olanlar bunları bize ilettiler. Ben de bütün bu olayları ta başından özenle araştırmış biri olarak bunları sana sırasıyla yazmayı uygun gördüm.4 Öyle ki, sana verilen bilgilerin doğruluğunu bilesin.5 Yahudiye Kralı Hirodes zamanında, Aviya bölüğünden Zekeriya adında bir kâhin vardı. Harun soyundan gelen karısının adı ise Elizabetti.6 Her ikisi de Tanrının gözünde doğru kişilerdi, Rabbin bütün buyruk ve kurallarına eksiksizce uyarlardı.7 Elizabet kısır olduğu için çocukları olmuyordu. İkisinin de yaşı ilerlemişti.8 Zekeriya, hizmet sırasının kendi bölüğünde olduğu bir gün, Tanrının önünde kâhinlik görevini yerine getiriyordu.9 Kâhinlik geleneği uyarınca Rabbin Tapınağına girip buhur yakma görevi kurayla ona verilmişti.10 Buhur yakma saatinde bütün halk topluluğu dışarıda dua ediyordu.11 Bu sırada, Rabbin bir meleği buhur sunağının sağında durup Zekeriyaya göründü.12 Zekeriya onu görünce şaşırdı, korkuya kapıldı.13 Melek, ‹‹Korkma, Zekeriya›› dedi, ‹‹Duan kabul edildi. Karın Elizabet sana bir oğul doğuracak, adını Yahya koyacaksın.14 Sevinip coşacaksın. Birçokları da onun doğumuna sevinecek.15 O, Rabbin gözünde büyük olacak. Hiç şarap ve içki içmeyecek; daha annesinin rahmindeyken Kutsal Ruhla dolacak.16 İsrailoğullarından birçoğunu, Tanrıları Rabbe döndürecek.17 Babaların yüreklerini çocuklarına döndürmek, söz dinlemeyenleri doğru kişilerin anlayışına yöneltmek ve Rab için hazırlanmış bir halk yetiştirmek üzere, İlyasın ruhu ve gücüyle Rabbin önünden gidecektir.››18 Zekeriya meleğe, ‹‹Bundan nasıl emin olabilirim?›› dedi. ‹‹Çünkü ben yaşlandım, karımın da yaşı ilerledi.››19 Melek ona şöyle karşılık verdi: ‹‹Ben Tanrının huzurunda duran Cebrailim. Seninle konuşmak ve bu müjdeyi sana bildirmek için gönderildim.20 İşte, belirlenen zamanda yerine gelecek olan sözlerime inanmadığın için dilin tutulacak, bunların gerçekleşeceği güne dek konuşamayacaksın.››21 Zekeriyayı bekleyen halk, onun tapınakta bu kadar uzun süre kalmasına şaştı.22 Zekeriya ise dışarı çıktığında onlarla konuşamadı. O zaman tapınakta bir görüm gördüğünü anladılar. Kendisi onlara işaretler yapıyor, ama konuşamıyordu.23 Görev süresi bitince Zekeriya evine döndü.24 Bir süre sonra karısı Elizabet gebe kaldı ve beş ay evine kapandı.25 ‹‹Bunu benim için yapan Rabdir›› dedi. ‹‹Bu günlerde benimle ilgilenerek insanlar arasında utancımı giderdi.››26 Elizabetin hamileliğinin altıncı ayında Tanrı, Melek Cebraili Celilede bulunan Nasıra adlı kente, Davutun soyundan Yusuf adındaki adamla nişanlı kıza gönderdi. Kızın adı Meryemdi.28 Onun yanına giren melek, ‹‹Selam, ey Tanrının lütfuna erişen kız! Rab seninledir›› dedi.29 Söylenenlere çok şaşıran Meryem, bu selamın ne anlama gelebileceğini düşünmeye başladı.30 Ama melek ona, ‹‹Korkma Meryem›› dedi, ‹‹Sen Tanrının lütfuna eriştin.31 Bak, gebe kalıp bir oğul doğuracak, adını İsa koyacaksın.32 O büyük olacak, kendisine ‹Yüceler Yücesinin Oğlu› denecek. Rab Tanrı Ona, atası Davutun tahtını verecek.33 O da sonsuza dek Yakupun soyu üzerinde egemenlik sürecek, egemenliğinin sonu gelmeyecektir.››34 Meryem meleğe, ‹‹Bu nasıl olur? Ben erkeğe varmadım ki›› dedi.35 Melek ona şöyle yanıt verdi: ‹‹Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, Yüceler Yücesinin gücü sana gölge salacak. Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek.36 Bak, senin akrabalarından Elizabet de yaşlılığında bir oğula gebe kaldı. Kısır bilinen bu kadın şimdi altıncı ayındadır.37 Tanrının yapamayacağı hiçbir şey yoktur.››38 ‹‹Ben Rabbin kuluyum›› dedi Meryem, ‹‹Bana dediğin gibi olsun.›› Bundan sonra melek onun yanından ayrıldı.39 O günlerde Meryem kalkıp aceleyle Yahudanın dağlık bölgesindeki bir kente gitti.40 Zekeriyanın evine girip Elizabeti selamladı.41 Elizabet Meryemin selamını duyunca rahmindeki çocuk hopladı. Kutsal Ruhla dolan Elizabet yüksek sesle şöyle dedi: ‹‹Kadınlar arasında kutsanmış bulunuyorsun, rahminin ürünü de kutsanmıştır!43 Nasıl oldu da Rabbimin annesi yanıma geldi?44 Bak, selamın kulaklarıma eriştiği an, çocuk rahmimde sevinçle hopladı.45 İman eden kadına ne mutlu! Çünkü Rabbin ona söylediği sözler gerçekleşecektir.››46 Meryem de şöyle dedi: ‹‹Canım Rabbi yüceltir; Ruhum, Kurtarıcım Tanrı sayesinde sevinçle coşar.48 Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak.49 Çünkü Güçlü Olan, benim için büyük işler yaptı. Onun adı kutsaldır.50 Kuşaklar boyunca kendisinden korkanlara merhamet eder.51 Bileğiyle büyük işler yaptı; Gururluları yüreklerindeki kuruntularla darmadağın etti.52 Hükümdarları tahtlarından indirdi, Sıradan insanları yükseltti.53 Aç olanları iyiliklerle doyurdu, Zenginleri ise elleri boş çevirdi.54 Atalarımıza söz verdiği gibi, İbrahime ve onun soyuna sonsuza dek Merhamet etmeyi unutmayarak Kulu İsrailin yardımına yetişti.››56 Meryem, üç ay kadar Elizabetin yanında kaldı, sonra kendi evine döndü.57 Elizabetin doğurma vakti geldi ve bir oğul doğurdu.58 Komşularıyla akrabaları, Rabbin ona ne büyük merhamet gösterdiğini duyunca, onun sevincine katıldılar.59 Sekizinci gün çocuğun sünnetine geldiler. Ona babası Zekeriyanın adını vereceklerdi.60 Ama annesi, ‹‹Hayır, adı Yahya olacak›› dedi.61 Ona, ‹‹Akrabaların arasında bu adı taşıyan kimse yok ki›› dediler.62 Bunun üzerine babasına işaretle çocuğun adını ne koymak istediğini sordular.63 Zekeriya bir yazı levhası istedi ve, ‹‹Adı Yahyadır›› diye yazdı. Herkes şaşakaldı.64 O anda Zekeriyanın ağzı açıldı, dili çözüldü. Tanrıyı överek konuşmaya başladı.65 Çevrede oturanların hepsi korkuya kapıldı. Bütün bu olaylar, Yahudiyenin dağlık bölgesinin her yanında konuşulur oldu.66 Duyan herkes derin derin düşünüyor, ‹‹Acaba bu çocuk ne olacak?›› diyordu. Çünkü Rab onunla birlikteydi.67 Çocuğun babası Zekeriya, Kutsal Ruhla dolarak şu peygamberlikte bulundu:68 ‹‹İsrailin Tanrısı Rabbe övgüler olsun! Çünkü halkının yardımına gelip onları fidyeyle kurtardı.69 Eski çağlardan beri Kutsal peygamberlerinin ağzından bildirdiği gibi, Kulu Davutun soyundan Bizim için güçlü bir kurtarıcı çıkardı; Düşmanlarımızdan, Bizden nefret edenlerin hepsinin elinden Kurtuluşumuzu sağladı.72 Böylece atalarımıza merhamet ederek Kutsal antlaşmasını anmış oldu.73 Nitekim bizi düşmanlarımızın elinden kurtaracağına Ve ömrümüz boyunca Kendi önünde kutsallık ve doğruluk içinde, Korkusuzca kendisine tapınmamızı sağlayacağına dair Atamız İbrahime ant içerek söz vermişti.76 Sen de, ey çocuk, Yüceler Yücesinin peygamberi diye anılacaksın. Rabbin yollarını hazırlamak üzere önünden gidecek Ve Onun halkına, Günahlarının bağışlanmasıyla kurtulacaklarını bildireceksin.78 Çünkü Tanrımızın yüreği merhamet doludur. Onun merhameti sayesinde, Yücelerden doğan Güneş, Karanlıkta ve ölümün gölgesinde yaşayanlara ışık saçmak Ve ayaklarımızı esenlik yoluna yöneltmek üzere Yardımımıza gelecektir.››80 Çocuk büyüyor, ruhsal yönden güçleniyordu. İsrail halkına görüneceği güne dek ıssız yerlerde yaşadı.