1 Que aflição espera vocês que ficam acordados à noite

fazendo planos perversos!

Levantam-se ao amanhecer para realizá-los,

só porque têm poder para isso.

2 Quando desejam um terreno,

encontram um modo de se apropriar dele.

Quando querem a casa de alguém,

tomam-na por meio de violência.

Oprimem um homem para que lhes entregue sua propriedade

e deixam a família dele sem herança.

3 Portanto, assim diz o Senhor:

"Eu retribuirei sua maldade com maldade;

não conseguirão livrar o pescoço do laço.

Não andarão mais com arrogância,

pois será um tempo de calamidade".

4 Naquele dia, seus inimigos zombarão de vocês

e entoarão canções de lamento a seu respeito:

"Estamos acabados, totalmente arruinados!

Deus confiscou nossa terra,

ele a tomou de nós.

Entregou nossos campos

àqueles que nos levaram cativos".

5 Então outros estabelecerão suas divisas,

e o povo do Senhor será ignorado

na hora de repartir a terra.

6 "Não diga uma coisa dessas",

o povo responde.

"Não profetize dessa maneira;

essa desgraça jamais nos acontecerá!"

7 Acaso deve falar desse modo, ó povo de Israel?

O Espírito do Senhor terá paciência com essa conduta?

Se fizesse o que é certo,

minhas palavras lhe trariam consolo.

8 Até agora, porém,

meu povo se rebela contra mim,

como se fosse um inimigo.

Roubam a túnica daqueles

que confiaram em vocês

e os deixam aos farrapos,

como quem volta da batalha.

9 Expulsaram mulheres de seus lares confortáveis

e tomaram para sempre de seus filhos

tudo que Deus lhes deu.

10 Levantem-se! Vão embora!

Esta não é mais sua terra nem seu lar,

pois vocês a encheram de pecado

e a arruinaram por completo.

11 Se um profeta que vive a mentir lhes dissesse:

"Proclamarei para vocês

as alegrias do vinho e da bebida forte",

de um profeta assim vocês se alegrariam!

12 "Algum dia, ó Israel,

reunirei os que restaram.

Juntarei vocês novamente, como ovelhas no curral,

como rebanho em seu pasto.

Sim, sua terra voltará a se encher

do ruído das multidões.

13 Seu líder abrirá o caminho

e os conduzirá para fora do exílio,

pelas portas das cidades inimigas,

de volta para sua terra.

Seu rei os conduzirá;

o próprio Senhor os guiará."

1 Yatarken fesat ve kötülük tasarlayanların vay haline! 2 Ortalık ağarınca tasarladıklarını yaparlar. 2 Çünkü güçleri buna yeter.2 Göz diktikleri tarlaları zorla alır, evlere el koyarlar. 2 Birini evinden, bir başkasını mirasından ederler.3 Bu nedenle RAB bu halka şöyle diyor: 2 ‹‹Bakın, size öyle bir bela hazırlıyorum ki, 2 Bundan yakanızı kurtaramayacaksınız. 2 Öyle amansız bir zaman gelecek ki, 2 Başınız dik yürüyemeyeceksiniz.4 O gün sizinle alay edecekler. 2 Sizin için şu acıklı ezgiyi söyleyecekler: 2 ‹Büsbütün mahvolduk! 2 RAB halkımızın varını yoğunu başkalarına bölüştürüyor, 2 Topraklarımızı hainlere dağıtıyor.› ››5 Bu nedenle, ülkeyi kurayla bölüştürme zamanı gelince 2 RABbin topluluğunda sizden kimse bulunmayacak.6 İnsanlar, ‹‹Peygamberlik etmeyin›› diyorlar, 2 ‹‹Bu konularda peygamberlik etmemeli. 2 Utandırılmayacağız.››7 Ey Yakupoğulları, böyle konuşulur mu? 2 ‹‹RABbin sabrı mı tükendi acaba? 2 O böyle şeyler yapar mı? 2 Benim sözlerim doğru yolda yürüyenin yararına değil mi?›› diyor RAB,8 ‹‹Daha dün halkım düşman gibi ayaklandı. 2 Savaştan dönenlerin, kaygısızca önünüzden geçenlerin sırtından 2 Güzel giysilerini sıyırıp alırsınız.9 Halkımın kadınlarını rahat evlerinden kovar, 2 Çocuklarını yüce huzurumdan yoksun bırakırsınız.10 Kalkıp gidin, dinlenme yeriniz değil burası! 2 Murdarlığınız yüzünden bu yer korkunç biçimde yıkılacak.11 Yalancı, aldatıcı biri gelip, 2 ‹Size şarap ve içkiden söz edeyim› dese, 2 Bu halk onu peygamber kabul edecek.››12 ‹‹Ey Yakupoğulları, 2 Elbette hepinizi bir araya getireceğim. 2 İsrailin geride kalanlarını elbette toplayacağım. 2 Ağıldaki davar gibi, 2 Otlaktaki sürü gibi bir araya getireceğim sizleri. 2 Topraklarınız insanlarla dolacak.››13 Tanrı yolu açıp halkın önünden gidecek. 2 Kent kapılarını kırıp dışarı çıkacaklar. 2 Kralları olan RAB önlerinden gidecek.