1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele: 2 "O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho. 3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.

4 "Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’. 5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios. 6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.

7 "O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles. 8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra. 9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’. 10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.

11 "Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento 12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder. 13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.

14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".

15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem. 16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: "Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo. 17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?".

18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: "Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? 19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Quando lhe deram uma moeda de prata, 20 ele disse: "De quem são a imagem e o título nela gravados?".

21 "De César", responderam.

"Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus", disse ele.

22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.

23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, 24 e perguntaram: "Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’. 25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva. 26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão. 27 Por fim, a mulher também morreu. 28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela".

29 Jesus respondeu: "O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus, 30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.

31 "Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse: 32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos".

33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.

34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo. 35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta: 36 "Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?".

37 Jesus respondeu: "‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’. 38 Este é o primeiro e o maior mandamento. 39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. 40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos".

41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta: 42 "O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?".

Eles responderam: "É filho de Davi".

43 Jesus perguntou: "Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:

44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor:

Sente-se no lugar de honra à minha direita

até que eu humilhe seus inimigos

debaixo de seus pés’.

45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?".

46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

1 İsa söz alıp onlara yine benzetmelerle şöyle seslendi: ‹‹Göklerin Egemenliği, oğlu için düğün şöleni hazırlayan bir krala benzer.3 Kral şölene davet ettiklerini çağırmak üzere kölelerini gönderdi, ama davetliler gelmek istemedi.4 ‹‹Kral yine başka kölelerini gönderirken onlara dedi ki, ‹Davetlilere şunu söyleyin: Bakın, ben ziyafetimi hazırladım. Sığırlarım, besili hayvanlarım kesildi. Her şey hazır, buyrun şölene!›5 ‹‹Ama davetliler aldırmadılar. Biri tarlasına, biri ticaretine gitti.6 Öbürleri de kralın kölelerini yakalayıp hırpaladılar ve öldürdüler.7 Kral öfkelendi. Ordularını gönderip o katilleri yok etti, kentlerini ateşe verdi.8 ‹‹Sonra kölelerine şöyle dedi: ‹Düğün şöleni hazır, ama çağırdıklarım buna layık değilmiş.9 Gidin yol kavşaklarına, kimi bulursanız düğüne çağırın.›10 Böylece köleler yollara döküldü, iyi kötü kimi buldularsa, hepsini topladılar. Düğün yeri konuklarla doldu.11 ‹‹Kral konukları görmeye geldiğinde, orada düğün giysisi giymemiş bir adam gördü.12 Ona, ‹Arkadaş, düğün giysisi giymeden buraya nasıl girdin?› diye sorunca, adamın dili tutuldu.13 ‹‹O zaman kral, uşaklarına, ‹Şunun ellerini ayaklarını bağlayın, dışarıya, karanlığa atın!› dedi. ‹Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır.›14 ‹‹Çünkü çağrılanlar çok, ama seçilenler azdır.››15 Bunun üzerine Ferisiler çıkıp gittiler. İsayı, kendi söyleyeceği sözlerle tuzağa düşürmek amacıyla düzen kurdular.16 Hirodes yanlılarıyla birlikte gönderdikleri kendi öğrencileri İsaya gelip, ‹‹Öğretmenimiz›› dediler, ‹‹Senin dürüst biri olduğunu, Tanrı yolunu dürüstçe öğrettiğini, kimseyi kayırmadığını biliyoruz. Çünkü insanlar arasında ayrım yapmazsın.17 Peki, söyle bize, sence Sezara vergi vermek Kutsal Yasaya uygun mu, değil mi?››18 İsa onların kötü niyetlerini bildiğinden, ‹‹Ey ikiyüzlüler!›› dedi. ‹‹Beni neden deniyorsunuz?19 Vergi öderken kullandığınız parayı gösterin bana!›› Ona bir dinar getirdiler.20 İsa, ‹‹Bu resim, bu yazı kimin?›› diye sordu.21 ‹‹Sezarın›› dediler. O zaman İsa, ‹‹Öyleyse Sezarın hakkını Sezara, Tanrının hakkını Tanrıya verin›› dedi.22 Bu sözleri duyunca şaştılar, İsayı bırakıp gittiler.23 Ölümden sonra diriliş olmadığını söyleyen Sadukiler, aynı gün İsaya gelip şunu sordular: ‹‹Öğretmenimiz, Musa şöyle buyurmuştur: ‹Eğer bir adam çocuk sahibi olmadan ölürse, kardeşi onun karısını alsın, soyunu sürdürsün.›25 Aramızda yedi kardeş vardı. İlki evlendi ve öldü. Çocuğu olmadığından karısını kardeşine bıraktı.26 İkincisi, üçüncüsü, yedincisine kadar hepsine aynı şey oldu.27 Hepsinden sonra kadın da öldü.28 Buna göre diriliş günü kadın bu yedi kardeşten hangisinin karısı olacak? Çünkü hepsi de onunla evlendi.››29 İsa onlara, ‹‹Siz Kutsal Yazıları ve Tanrının gücünü bilmediğiniz için yanılıyorsunuz›› diye karşılık verdi.30 ‹‹Dirilişten sonra insanlar ne evlenir, ne de evlendirilir, gökteki melekler gibidirler.31 Ölülerin dirilmesi konusuna gelince, Tanrının size bildirdiği şu sözü okumadınız mı?32 ‹Ben İbrahimin Tanrısı, İshakın Tanrısı ve Yakupun Tanrısıyım› diyor. Tanrı ölülerin değil, dirilerin Tanrısıdır.››33 Bunları işiten halk, Onun öğretişine şaşıp kaldı.34 Ferisiler, İsanın Sadukileri susturduğunu duyunca bir araya toplandılar.35 Onlardan biri, bir Kutsal Yasa uzmanı, İsayı denemek amacıyla Ona şunu sordu: ‹‹Öğretmenim, Kutsal Yasada en önemli buyruk hangisidir?››37 İsa ona şu karşılığı verdi: ‹‹ ‹Tanrın Rabbi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.›38 İşte ilk ve en önemli buyruk budur.39 İlkine benzeyen ikinci buyruk da şudur: ‹Komşunu kendin gibi seveceksin.›40 Kutsal Yasanın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır.››41 Ferisiler toplu haldeyken İsa onlara şunu sordu: ‹‹Mesihle ilgili olarak ne düşünüyorsunuz? O kimin oğludur?›› Onlar da, ‹‹Davutun Oğlu›› dediler.43 İsa şöyle dedi: ‹‹O halde nasıl oluyor da Davut, Ruhtan esinlenerek Ondan ‹Rab› diye söz ediyor? Şöyle diyor Davut:44 ‹Rab Rabbime dedi ki, Ben düşmanlarını Ayaklarının altına serinceye dek Sağımda otur.›45 Davut Ondan Rab diye söz ettiğine göre, O nasıl Davutun Oğlu olur?››46 İsa'ya hiç kimse karşılık veremedi. O günden sonra artık kimse de O'na bir şey sormaya cesaret edemedi.