1 Quando Samuel ficou idoso, nomeou seus filhos para serem juízes sobre Israel. 2 Joel, seu filho mais velho, e Abias, o segundo mais velho, julgavam em Berseba, 3 mas não eram como seu pai. Eram gananciosos, aceitavam subornos e pervertiam a justiça.

4 Por fim, as autoridades de Israel se reuniram em Ramá para discutir essa questão com Samuel. 5 Eles disseram: "Olhe, o senhor está idoso e seus filhos não seguem seu exemplo. Escolha um rei para nos julgar, como ocorre com todas as outras nações".

6 Samuel não gostou de que lhe tivessem pedido um rei e buscou a orientação do Senhor. 7 O Senhor lhe respondeu: "Faça tudo que eles pedem, pois é a mim que rejeitam, e não a você. Eles me rejeitaram como seu rei. 8 Desde que os tirei do Egito até hoje, eles têm me abandonado e seguido outros deuses. Agora, tratam você da mesma forma. 9 Faça o que eles pedem, mas advirta-os solenemente a respeito de como o rei os governará".

10 Então Samuel transmitiu a advertência do Senhor ao povo que lhe pedia um rei. 11 Disse ele: "Este é o modo como o rei governará sobre vocês. Ele convocará seus filhos para servi-lo em seus carros de guerra e como seus cavaleiros e os fará correr à frente dos carros dele. 12 Colocará alguns como generais e capitães de seu exército, obrigará outros a arar seus campos e a fazer as colheitas e forçará outros mais a fabricar armas e equipamentos para os carros de guerra. 13 Tomará suas filhas e as obrigará a cozinhar, assar pães e fazer perfumes para ele. 14 Tomará de vocês o melhor de seus campos, vinhedos e olivais e os dará aos servos dele. 15 Tomará um décimo de sua colheita de cereais e uvas para distribuir entre seus oficiais e servos. 16 Tomará seus escravos e escravas e o melhor do gado e dos jumentos para uso próprio. 17 Exigirá um décimo de seus rebanhos, e vocês se tornarão escravos dele. 18 Quando esse dia chegar, lamentarão por causa desse rei que agora pedem, mas o Senhor não lhes dará ouvidos".

19 Mas o povo se recusou a ouvir a advertência de Samuel. "Mesmo assim, queremos um rei", disseram. 20 "Queremos ser como todas as nações ao nosso redor. Nosso rei nos julgará e nos conduzirá nas batalhas."

21 Samuel repetiu para o Senhor aquilo que o povo tinha dito, 22 e o Senhor lhe respondeu: "Faça o que eles pedem e dê-lhes um rei". Então Samuel ordenou aos israelitas que voltassem cada um para sua cidade.

1 Kai Samuelis paseno, paskyrė teisėjais Izraelyje savo sūnus.2 Jo pirmagimis sūnus buvo Joelis, o antrasis­Abija. Jie buvo teisėjai Beer Šeboje.3 Tačiau jo sūnūs nevaikščiojo jo keliais, bet pasidavė godumui, imdavo kyšius ir iškreipdavo teisingumą.4 Visi Izraelio vyresnieji susirinkę atėjo pas Samuelį į Ramą5 ir sakė jam: "Tu pasenai, o tavo sūnūs nevaikšto tavo keliais. Paskirk mums karalių, kuris mus teistų, kaip yra visose tautose".6 Samueliui tokia kalba nepatiko, nes jie sakė: "Duok mums karalių, kuris mus teistų". Ir Samuelis meldėsi Viešpačiui.7 O Viešpats jam atsakė: "Klausyk tautos balso visame, ką jie tau sako. Juk ne tave jie atmetė, bet mane, kad jiems nekaraliaučiau.8 Taip jie elgėsi nuo tos dienos, kai juos išvedžiau iš Egipto, iki šios dienos. Jie palikdavo mane ir tarnaudavo kitiems dievams. Dabar jie ir tau daro tą patį.9 Klausyk jų balso, tačiau iš anksto rimtai juos įspėk ir jiems paskelbk teises karaliaus, kuris jiems karaliaus".10 Žmonėms, kurie prašė karaliaus, Samuelis pasakė visa, ką Viešpats kalbėjo.11 Ir jis sakė: "Karalius, kuris jums karaliaus, paims jūsų sūnus ir paskirs prie savo kovos vežimų ir žirgų, ir jie turės bėgti jo vežimų priekyje.12 Jis paskirs juos tūkstantininkais ir penkiasdešimtininkais; jie ars jo laukus, pjaus javus ir gamins ginklus bei reikmenis karo vežimams.13 Jūsų dukterys gamins jam kvepalus ir bus virėjos bei kepėjos.14 Geriausius jūsų laukus, vynuogynus ir alyvmedžių sodus jis atiduos savo tarnams.15 Be to, jis ims jūsų pasėlių ir vynuogynų vaisių dešimtąją dalį ir atiduos savo valdininkams bei tarnams.16 Jūsų tarnus ir tarnaites, geriausius jaunuolius ir jūsų asilus panaudos savo darbams.17 Jis paims jūsų avių dešimtąją dalį, ir jūs būsite jo tarnai.18 Tada jūs šauksite dėl karaliaus, kurį išsirinkote, bet Viešpats jūsų neišklausys".19 Tačiau tauta atsisakė paklusti Samuelio balsui ir sakė: "Mes norime turėti karalių,20 kad būtume kaip visos kitos tautos, kad mūsų karalius mus teistų ir mums vadovautų kovose".21 Samuelis išklausė tautos žodžius ir perdavė juos Viešpačiui.22 Ir Viešpats tarė Samueliui: "Klausyk jų balso ir paskirk jiems karalių". Tada Samuelis tarė izraelitams: "Grįžkite kiekvienas į savo miestą".