1 Davi entoou esta canção ao Senhor no dia em que o Senhor o livrou de todos os seus inimigos e de Saul. 2 Assim cantou:

"O Senhor é minha rocha, minha fortaleza

e meu libertador;

3 meu Deus é minha rocha,

em quem encontro proteção.

Ele é meu escudo, o poder que me salva

e meu lugar seguro.

Ele é meu refúgio, meu salvador,

aquele que me livra da violência.

4 Clamei ao Senhor, que é digno de louvor,

e ele me livrou de meus inimigos.

5 "As ondas da morte me cercaram,

torrentes de destruição caíram sobre mim.

6 A sepultura me envolveu em seus laços,

a morte pôs uma armadilha em meu caminho.

7 Em minha aflição, clamei ao Senhor;

sim, clamei a Deus por socorro.

Do seu santuário ele me ouviu;

meu clamor chegou a seus ouvidos.

8 "A terra se abalou e estremeceu;

tremeram os alicerces dos céus,

agitaram-se por causa de sua ira.

9 De suas narinas saiu fumaça,

de sua boca, fogo consumidor;

brasas vivas saíram dele.

10 Ele abriu os céus e desceu,

com nuvens escuras de tempestade sob os pés.

11 Montado num querubim,

pairava sobre as asas do vento.

12 Envolveu-se num manto de escuridão,

em densas nuvens de chuva.

13 Um clarão resplandeceu ao seu redor,

e dele saíram brasas vivas.

14 O Senhor trovejou dos céus;

a voz do Altíssimo ressoou.

15 Atirou flechas e dispersou seus inimigos,

lançou raios e os fez fugir em confusão.

16 Então, por ordem do Senhor,

com o forte sopro de suas narinas,

o fundo do mar apareceu,

e os alicerces da terra ficaram expostos.

17 "Dos céus estendeu a mão e me resgatou;

tirou-me de águas profundas.

18 Livrou-me de inimigos poderosos,

dos que me odiavam

e eram fortes demais para mim.

19 Quando eu estava angustiado, eles me atacaram,

mas o Senhor me sustentou.

20 Ele me levou a um lugar seguro,

e me livrou porque se agrada de mim.

21 O Senhor me recompensou por minha justiça;

por causa de minha inocência, me restaurou.

22 Pois guardei os caminhos do Senhor,

não me afastei de Deus para seguir o mal.

23 Cumpri todos os seus estatutos

e nunca abandonei seus decretos.

24 Sou inculpável diante de Deus;

do pecado me guardei.

25 O Senhor me recompensou por minha justiça;

ele viu minha inocência.

26 "Aos fiéis te mostras fiel,

e, aos íntegros, mostras integridade.

27 Aos puros te mostras puro,

mas, aos perversos, te mostras astuto.

28 Livras os humildes,

mas teus olhos observam os orgulhosos,

e tu os humilhas.

29 Ó Senhor, tu és minha lâmpada!

O Senhor ilumina minha escuridão.

30 Com tua força, posso atacar qualquer exército;

com meu Deus, posso saltar qualquer muralha.

31 "O caminho de Deus é perfeito:

as promessas do Senhor sempre se cumprem;

ele é escudo para todos que nele se refugiam.

32 Pois quem é Deus, senão o Senhor?

Quem é rocha firme, senão o nosso Deus?

33 Deus é minha fortaleza inabalável

e remove os obstáculos de meu caminho.

34 Torna meus pés ágeis como os da corça

e me sustenta quando ando pelos montes.

35 Treina minhas mãos para a batalha

e fortalece meus braços para vergar o arco de bronze.

36 Tu me deste teu escudo de vitória;

teu socorro me engrandece.

37 Abriste um caminho largo para meus pés,

de modo que não vacilem.

38 "Persegui meus inimigos e os destruí;

não retornei enquanto não foram derrotados.

39 Acabei com eles e os feri até que não pudessem se levantar;

caíram diante de meus pés.

40 Tu me armaste fortemente para a batalha,

ajoelhaste meus inimigos diante de mim.

41 Puseste o pescoço deles sob meus pés;

destruí todos que me odiavam.

42 Procuraram ajuda, mas ninguém os socorreu;

clamaram ao Senhor, mas ele não respondeu.

43 Eu os moí tão fino como o pó da terra;

eu os esmaguei e os pisoteei como a lama das ruas.

44 "Tu me livraste de meus acusadores

e me preservaste como governante de nações;

povos que eu não conhecia agora me servem.

45 Nações estrangeiras se encolhem diante de mim;

rendem-se assim que ouvem sobre os meus feitos.

46 Todos eles perdem a coragem

e, tremendo, saem de suas fortalezas.

47 "O Senhor vive! Louvada seja minha Rocha!

Exaltado seja Deus, a Rocha da minha salvação!

48 Ele é o Deus que se vinga dos que me fazem o mal;

sujeita as nações ao meu poder

49 e me livra de meus adversários.

Tu me manténs em segurança, fora do alcance de meus inimigos;

de homens violentos me livras.

50 Por isso, ó Senhor, te louvarei entre as nações;

sim, cantarei louvores ao teu nome.

51 Concedes grandes vitórias a teu rei

e mostras amor por teu ungido,

por Davi e todos os seus descendentes, para sempre!".

1 Dovydas kalbėjo Viešpačiui šios giesmės žodžius tą dieną, kai Viešpats jį išgelbėjo iš visų jo priešų ir iš Sauliaus rankų.2 Jis sakė: "Viešpats yra mano uola, tvirtovė ir išlaisvintojas.3 Dievas yra mano uola, Juo pasitikėsiu; Jis mano skydas ir išgelbėjimo ragas, mano apsauga ir mano aukštas bokštas, mano gelbėtojas. Tu gelbsti mane iš smurto.4 Šauksiuosi Viešpaties, kuris vertas gyriaus, ir taip būsiu išgelbėtas nuo priešų.5 Mirties bangos supo mane, bedievių antplūdis gąsdino mane.6 Pragaro kančios apraizgė mane, mirties pinklės laukė manęs.7 Sielvarte šaukiausi Viešpaties, savo Dievo. Jis išgirdo savo šventykloje mano balsą, ir mano šauksmas pasiekė Jo ausis.8 Susvyravo, sudrebėjo žemė, ir dangaus pamatai sujudėjo ir drebėjo, nes Jis užsirūstino.9 Iš Jo šnervių kilo dūmai, iš burnos veržėsi naikinančios liepsnos, įkaitusios žarijos skraidė.10 Jis palenkė dangų ir nužengė, tamsa buvo po Jo kojomis.11 Jis skrido ant cherubo ir lėkė vėjo sparnais;12 Jį supo tamsūs skliautai, vandenys, tiršti debesys.13 Nuo spindesio prieš Jį užsidegė žarijos.14 Viešpats sugriaudė iš dangaus, Aukščiausiojo balsas pasigirdo.15 Jis laidė strėles ir išsklaidė juos, žaibais sunaikino juos.16 Iškilo jūros dugnas, atsivėrė žemės pamatai nuo Viešpaties balso ir Jo rūstybės kvapo.17 Iš aukštybės Jis ištiesė ranką ir paėmė mane, ištraukė iš gausių vandenų.18 Jis išgelbėjo mane iš galingo priešo, iš tų, kurie nekentė manęs, nes jie buvo stipresni už mane.19 Jie puolė mane aną pražūtingąją dieną, bet mano atrama buvo Viešpats.20 Jis išvedė mane į platybes ir išlaisvino mane, nes Jis pamėgo mane.21 Viešpats atlygino man pagal mano teisumą, pagal mano rankų švarumą atmokėjo man.22 Aš laikiausi Viešpaties kelio ir neatsitraukiau nuo savo Dievo nusikalsdamas.23 Jo įsakymai buvo priešais mane, ir nuo Jo nuostatų neatsitraukiau.24 Prieš Jį buvau tyras ir saugojausi, kad nenusikalsčiau.25 Todėl atlygino Viešpats pagal mano teisumą, pagal mano švarumą Jo akyse.26 Gailestingam Tu pasirodai gailestingas, tobulam­tobulas,27 tyram Tu pasirodai tyras, o su sukčiumi elgiesi suktai.28 Tu gelbsti prispaustuosius, bet išdidžiuosius pažemini.29 Viešpatie, Tu esi mano žiburys. Viešpats šviečia man tamsumoje.30 Su Tavimi galiu pulti priešą, su Dievu­peršokti sieną.31 Dievo kelias tobulas, Viešpaties žodis ugnimi valytas. Jis yra skydas visiems, kurie Juo pasitiki.32 Kas yra Dievas, jei ne Viešpats? Kas yra uola, jei ne mūsų Dievas?33 Dievas yra stiprybė ir jėga. Jis padaro mano kelią tobulą.34 Jis padaro mano kojas kaip stirnos ir iškelia mane į aukštumas.35 Jis moko mano rankas kovoti, kad mano rankos sulaužytų plieninį lanką.36 Tu man davei išgelbėjimo skydą, Tavo gerumas išaukštino mane.37 Tu praplatinai mano žingsnius, kad mano koja nepaslystų.38 Aš persekiojau savo priešus ir sunaikinau, nepasukau atgal, jų neišnaikinęs.39 Aš naikinau juos ir sužeidžiau, kad jie nebegalėjo atsikelti; jie krito man po kojomis.40 Tu apjuosei mane jėga kovai, atidavei man tuos, kurie kilo prieš mane.41 Tu palenkei prieš mane priešus, kad galėčiau sunaikinti tuos, kurie manęs nekenčia.42 Jie ieškojo pagalbos, tačiau jos nebuvo, kreipėsi į Viešpatį, bet Jis neatsiliepė.43 Aš sutrypiau juos į žemės dulkes, kaip gatvių purvą sumyniau juos.44 Tu išgelbėjai mane tautos kovose, man skyrei valdyti pagonis. Tautos, kurių nepažinau, tarnaus man.45 Svetimšaliai pasiduos man; kai tik išgirs apie mane, jie paklus man.46 Svetimšaliai išblykš, drebėdami išeis iš savo pilių.47 Viešpats yra gyvas! Palaiminta tebūna mano uola, išaukštintas tebūna Dievas­mano išgelbėjimo uola.48 Dievas atkeršija už mane ir pajungia man tautas,49 Jis išgelbsti mane iš mano priešų. Tu iškėlei mane aukščiau tų, kurie sukyla prieš mane, ir išlaisvinai iš žiauraus žmogaus.50 Todėl dėkosiu Tau, Viešpatie, tarp pagonių ir giedosiu gyrių Tavo vardui.51 Jis išgelbėjimo bokštas karaliui; Jis parodo gailestingumą savo pateptajam Dovydui ir jo palikuonims per amžius".