1 Tibuok gabii akong nangandoy

sa akong hinigugma diha

sa akong higdaanan.

Gimingaw ako kaniya,

apan wala siya magpakita kanako.

2 Busa mibangon ako, ug gilibot ko ang siyudad,

ang mga kadalanan, ug mga plasa.

Gipangita ko ang akong hinigugma

apan wala ko siya nakit-an.

3 Nakita ako sa mga tigbalantay

sa ilang paglibot-libot sa siyudad.

Gipangutana ko sila,

"Nakita ba ninyo ang akong hinigugma?"

4 Sa dili pa dugay nga nakabiya ako sa mga tigbalantay,

nakita ko ang akong hinigugma.

Gigunitan ko siya pag-ayo ug wala ko na siya buhii

hangtod nga nadala ko siya sa balay sa akong inahan,

didto sa kuwarto diin ako gipakatawo.

5 Kamong mga babaye sa Jerusalem,

panumpa kamo pinaagi sa mga lagsaw ug mga gasela

nga dili ninyo pukawon

ang gugma kon dili pa ang hustong panahon.

6 Kinsa kining gikan sa kamingawan nga murag bagang aso

nga inubanan sa kahumot sa mga mira ug insenso,

mga pahumot nga ginabaligya sa negosyante?

7 Si Solomon kana nga gidayongan diha sa iyang lingkoranan

ug gilibotan sa 60 ka pinakaisog nga mga sundalo sa Israel.

8 Nagtak-in ang matag sundalo ug espada

ug hanas sila sa pagpakig-gira.

Andam sila kon adunay moataki kanila bisan sa kagabhion.

9 Ang lingkoranan ni Haring Solomon hinimo gikan

sa mga kahoy nga gikan sa Lebanon.

10 Ang mga haligi niini hinaklapan ug plata

ug ang sandiganan bulawan.

Ang lingkoranan giputos ug panapton nga kolor ube.

Ang sulod nga bahin gipatahom sa mga babaye sa Jerusalem.

11 O mga babaye sa Jerusalem,* panggawas kamo

ug tan-awa ninyo si Haring Solomon.

Nagsul-ob siya sa korona nga gikorona kaniya

sa iyang inahan sa adlaw sa iyang kasal,

ang iyang labing malipayong adlaw.