1 Mao kini ang mga panultihon ni Solomon, nga anak ni David ug hari sa Israel.

2 Pinaagi niining mga panultihon, makat-onan mo ang kaalam*

ug maayong pamatasan, ug ang pagsabot sa mga pulong

nga naghatag ug kaalam.

3 Motul-id kini sa imong pamatasan aron mahimo kang maalamon,

nga nagsubay sa ensakto, matarong, ug makiangayon.

4 Maghatag kini ug kaalam sa mga walay nahibaloan,

ug maayong pagdesisyon ngadto sa mga kabatan-onan.

5 Pinaagi sa pagpamati niini madugangan pa gayod ang kaalam

sa mga maalamon ug magiyahan ang mga adunay kahibalo,

6 aron masabtan ang kahulogan sa mga panultihon,

mga sambingay,

ug mga tigmo sa mga maalamon.

7 Ang tawo nga gustong magmaalamon angayng magtahod sa Ginoo.

Ang tawong buang-buang* gipakawalay-bili ang kaalam

ug dili gustong matul-id ang iyang pamatasan.

8 Anak, pamatia ang pagtul-id sa imong ginikanan

sa imong pamatasan,

9 tungod kay kini makapasidungog kanimo

sama sa korona ug makapaanyag sama sa kuwintas.

10 Anak, ayaw pagpadala sa pagpangdani

sa mga tawong makasasala

11 o mouban kanila kon moingon sila, "Dali, uban kanamo;

mangatang kitag tawo ug atong patyon bisag walay sala.

12 Buhi pa sila karon ug maayog panglawas apan pamatyon nato sila;

mahisama sila sa mga nahiadto na sa dapit sa mga patay.

13 Makakuha kita kanilag mahalong kabtangan,

ug pun-on nato ang atong mga balay sa atong mga inilog.

14 Sige na, uban kanamo,

ug bahinon ta ang atong mga inilog."

15 Anak, ayaw gayod pag-uban kanila; likayi sila.

16 Kay sayon ra nila ang pagpakasala

ug pagpatay ug tawo.

17 Kawang lang ang pagbutang ug lit-ag

kon ang langgam nga dakponon nagtan-aw.

18 Nasayod ang langgam nga lit-agon siya,

apan kining mga daotan wala masayod nga sila mismo

ang mabiktima sa ilang binuhatan.

Mangatang silag patyonon

apan silay pagapatyon.

19 Mao kanay dangatan sa mga tawong moangkon

ug kabtangan sa daotang paagi.

Mao ra kanay ilang kamatyan.

20,21 Ang kaalam sama sa tawo nga nagwali sa kadalanan,

mga plasa, mga merkado,

ug sa mga pultahan sa mga lungsod. Miingon siya:

22 "Kamong mga walay kahibalo,

hangtod kanus-a kamo magpabiling ingon niana?

Kamong mga bugal-bugalon,

hangtod kanus-a ninyo ikalipay ang pagbugal-bugal?

Kamong mga buang-buang,

hangtod kanus-a kamo magdumili sa kaalam?

23 Pamatia ang akong pagbadlong.

Ipadayag ko kaninyo ang akong huna-huna.*

Ipadayag ko ang buot kong isulti batok kaninyo:

24 Tungod kay wala kamo manumbaling

sa akong pagtawag nga moduol kanako,

25 ug tungod kay gipakawalay-bili ninyo

ang tanan kong mga tambag ug pagbadlong,

26,27 kataw-an ko kamo kon moabot kaninyo

ang katalagman nga daw sa buhawi;

biay-biayon ko kamo kon moabot kaninyo

ang daw sa bagyo nga kalisdanan

ug ang makalilisang nga mga panghitabo.

28 "Unya manawag kamo kanako,

apan dili ko kamo panumbalingon.

Mangita kamo kanako,

apan dili ninyo ako makit-an.

29 Tungod kay dili kamo magpatudlo

ug wala kamoy pagtahod sa Ginoo,

30 gipakawalay-bili ninyo ang akong mga tambag

ug gipakadaotan ang akong pagbadlong.

31 Busa anihon ninyo ang bunga sa inyong binuhatan

ug sa inyong mga daotang plano.

32 Kay ang pagkamalapason

sa mga walay kahibalo maoy mopatay kanila,

ug ang kawalay pagpakabana sa mga buang-buang maoy molaglag kanila.

33 Apan ang namati kanako magkinabuhi

nga luwas sa katalagman.

Walay mahitabo kaniya

ug wala siyay angayng kahadlokan."