1 എന്റെ അമ്മ മുലയൂട്ടിവളർത്തിയ

ഒരു സഹോദരൻ ആയിരുന്നു നീ എങ്കിൽ!

ഞാൻ നിന്നെ വെളിയിൽ കാണുമ്പോൾ,

എനിക്കു നിന്നെ ചുംബിക്കാമായിരുന്നു,

ആരും എന്നെ നിന്ദിക്കുമായിരുന്നില്ല.

2 ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ മാതൃഗൃഹത്തിലേക്ക്

കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു—

എനിക്കു പരിശീലനംതന്നവളുടെ ചാരത്തേക്കുതന്നെ.

സുഗന്ധരസംചേർത്ത വീഞ്ഞും

മാതളപ്പഴച്ചാറും ഞാൻ നിനക്ക് പാനംചെയ്യാൻ നൽകുമായിരുന്നു.

3 അവന്റെ ഇടതുകരത്തിന്മേൽ എന്റെ ശിരസ്സ് വിശ്രമിക്കുന്നു,

അവന്റെ വലതുകരം എന്നെ പുണരുന്നു.

4 ജെറുശലേംപുത്രിമാരേ, എനിക്കുറപ്പുനൽകുക:

അനുയോജ്യസമയം വരുംവരെ

പ്രേമം ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയോ ഉണർത്തുകയോ അരുത്.

5 തന്റെ പ്രിയന്റെമേൽ ചാരി,

മരുഭൂമിയിൽനിന്ന് കയറിവരുന്നോരിവളാരാണ്?

നിന്റെ അമ്മ നിന്നെ ഗർഭംധരിച്ച,

അതേ ആപ്പിൾമരച്ചുവട്ടിൽവെച്ചുതന്നെ ഞാൻ നിന്നെ ഉണർത്തി;

അവിടെത്തന്നെയാണല്ലോ പ്രസവവേദനയേറ്റ് അവൾ നിനക്കു ജന്മംനൽകിയത്.

6 നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്മേൽ എന്നെ ഒരു മുദ്രയായണിയൂ,

നിന്റെ ഭുജത്തിലെ മുദ്രപോലെതന്നെ;

കാരണം പ്രേമം മരണംപോലെതന്നെ ശക്തവും

അതിന്റെ തീവ്രത ശവക്കുഴിപോലെതന്നെ* കഠിനവുമാകുന്നു.

ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ അത് എരിയുന്നു,

ഉഗ്രമായ അഗ്നിനാളംപോലെതന്നെ.

7 പ്രേമാഗ്നി അണയ്ക്കാൻ ഒരു പ്രളയത്താലും കഴിയില്ല;

നദികൾക്കതിനെ ഒഴുക്കിക്കളയുന്നതിനും കഴിയില്ല.

ഒരാൾ സ്വഭവനത്തിലെ സർവസമ്പത്തും

പ്രേമസാക്ഷാത്കാരത്തിനായി നൽകിയാലും

ആ വാഗ്ദാനവും* അപഹാസ്യമാകുകയേയുള്ളൂ.

8 ഞങ്ങൾക്കൊരു കുഞ്ഞുപെങ്ങളുണ്ട്,

അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ ഇനിയും വളർന്നിട്ടില്ല

നമ്മുടെ പെങ്ങൾക്കു വിവാഹാലോചനവരുമ്പോൾ

അവൾക്കുവേണ്ടി നമുക്കെന്തുചെയ്യാൻ കഴിയും?

9 അവൾ ഒരു മതിലാകുന്നെങ്കിൽ,

നാം അവൾക്കുമേൽ വെള്ളികൊണ്ടൊരു ഗോപുരം പണിതുയർത്തും

അവൾ ഒരു വാതിലാകുന്നെങ്കിൽ,

ദേവദാരു പലകകൾകൊണ്ട് അവൾക്കുചുറ്റും സംരക്ഷണംതീർക്കും.

10 ഞാൻ ഒരു മതിലാകുന്നു,

എന്റെ സ്തനങ്ങൾ ഗോപുരങ്ങൾപോലെയും.

അങ്ങനെ ഞാൻ അവന്റെ മിഴികൾക്ക്

ഒരുത്സവമായി.

11 ശലോമോന് ബാൽ-ഹാമോനിൽ ഒരു മുന്തിരിത്തോപ്പുണ്ടായിരുന്നു;

അദ്ദേഹം തന്റെ മുന്തിരിത്തോപ്പ് പാട്ടക്കർഷകരെ ഏൽപ്പിച്ചു.

അതിന്റെ ആദായവിഹിതമായി ഓരോരുത്തരും

ആയിരം വെള്ളിനാണയങ്ങൾ* വീതം പാട്ടം കെട്ടേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്.

12 എന്നാൽ ഇത് എന്റെ സ്വന്തം മുന്തിരിത്തോപ്പ്;

ശലോമോനേ, ആയിരം നിന്റേത്,

തോട്ടം കാക്കുന്നവർക്ക് ഇരുനൂറും.*

13 പരിചാരികമാരായ തോഴിമാരോടൊപ്പം

ഉദ്യാനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവളേ,

ഞാൻ നിന്റെ സ്വരം കേൾക്കട്ടെ!

14 എന്റെ പ്രിയാ, നീ ഓടിപ്പോന്നാലും,

ഒരു ചെറു കലമാനിനെപ്പോലെ

പരിമളപർവതമേടുകളിലെ

മാൻകിടാവിനെപ്പോലെതന്നെ.