19 resultados encontrados
1Wkrótce odwiedzi was Feba, która wierzy Panu i pomaga kościołowi w Kenchrach.
6Pozdrówcie też: Marię, która z oddaniem służyła waszej sprawie;
25Bóg może wzmocnić waszą wiarę! Taka jest treść głoszonej przeze mnie dobrej nowiny o Jezusie Chrystusie. Przez wieki była ona okryta tajemnicą,
23Dziś w nocy ukazał mi się anioł Boga, do którego należę i któremu służę,
25Bądźcie więc dobrej myśli! Ufam Bogu, że zrobi to, co powiedział,
34Proszę, dla waszego dobra zjedzcie coś! Zapewniam, że nikomu z was nie spadnie wam nawet włos z głowy!
9Gdy uczniowie zapytali Go, co oznacza ta przypowieść,
25Wówczas zwrócił się do uczniów:—Gdzie jest wasza wiara?—Kim On jest—zastanawiali się, przejęci lękiem—że rozkazuje nawet wiatrom i jezioru, a te są Mu posłuszne?
48—Córko! Uwierzyłaś, więc odzyskałaś zdrowie. Idź w pokoju!
2Modlę się za ciebie, kochany przyjacielu, aby ci się we wszystkim dobrze wiodło i aby twoje ciało było tak zdrowe, jak twoja dusza.
5Kochany przyjacielu, wiernie służysz Bogu, troszcząc się o innych wierzących—zwłaszcza o tych, którzy przybywają z daleka.
15Niech Bóg obdarza cię swoim pokojem! Pozdrawiają cię twoi przyjaciele. Ty również osobiście pozdrów od nas tych, którzy nas znają.
2Bądźcie pokorni, łagodni i cierpliwi. Z miłością znoście nawzajem swoje słabości.
5Jest tylko jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest,
25Dlatego odrzućcie kłamstwo i mówcie sobie nawzajem prawdę—należycie przecież do jednego ciała!
12Tychika sam wysłałem do Efezu.
18Pan zawsze wybawia mnie z każdej opresji i w końcu doprowadzi mnie do swojego królestwa w niebie. Jemu niech będzie wieczna chwała. Amen!
22Niech Pan będzie blisko ciebie i niech obdarza cię swoją łaską!
13które narodziły się nie fizycznie—w wyniku namiętnościczy ludzkich planów—ale z Boga.
49—Nauczycielu! Jesteś Synem Boga! Jesteś Królem Izraela!
50—Wierzysz w to, ponieważ powiedziałem, że widziałem cię, gdy byłeś pod drzewem figowym?—odparł Jezus. —Ujrzysz jeszcze więcej!
16—O co chodzi?—zapytał.
19—Dlaczego wciąż brakuje wam wiary?—zwrócił się do nich Jezus. —Jak długo jeszcze muszę być z wami, żebyście wreszcie uwierzyli? Jak długo mam was znosić? Przyprowadźcie tu chłopca!
24—Wierzę!—gorąco zapewnił ojciec. —Ale, proszę, pomóż mi wierzyć jeszcze mocniej!
7Powierzcie Mu wszystkie wasze problemy, bo On troszczy się o was.
9Stawcie mu opór dzięki mocy waszej wiary. Pamiętajcie też, że podobne cierpienia spotykają wierzących na całym świecie.
14Przekażcie te pozdrowienia innym wierzącym!Niech Bóg obdarza pokojem wszystkich was, którzy należycie do Chrystusa!
3Niech Bóg, nasz Ojciec, i Pan, Jezus Chrystus, obdarzają was swoją łaską i pokojem!
5któremu należy się wieczna chwała. Amen!
22tak że wierzący z kościołów Chrystusa w Judei nie wiedzieli nawet, jak wyglądam.
9O grzechu—bo ludzie Mi nie wierzą.
30—Nareszcie rozumiemy, że wszystko wiesz i nie potrzebujesz, aby ktokolwiek zadawał Ci pytania. Wierzymy, że przyszedłeś od Boga.
31—Mówicie, że wierzycie?—rzekł Jezus.
17nieustannie się módlcie,
26i serdecznie pozdrówcie od nas wszystkich wierzących.
28Niech nasz Pan, Jezus Chrystus, obdarza was swoją łaską!
3za co jesteśmy ci bardzo wdzięczni.
4Nie chcemy nadużywać twojej cierpliwości i życzliwości. Zechciej jednak krótko nas wysłuchać.
14Przyznaję się natomiast przed tobą, że służę naszemu Bogu według drogi zbawienia nazywanej przez nich sektą. Wierzę we wszystko, co jest napisane w Prawie Mojżesza i księgach proroków.
16„Teraz wstań! Ukazałem ci się, bo wybrałem cię na swojego sługę i świadka. Będziesz opowiadał innym o tym, co widziałeś i co jeszcze zobaczysz.
19Królu Agryppo, nie mogłem sprzeciwić się Bożemu objawieniu!
27Królu Agryppo, czy wierzysz prorokom? Wiem, że wierzysz.
5—Niech wasi przedstawiciele pojadą ze mną i wniosą oskarżenie, jeśli Paweł jest winny.
8—Nie zgrzeszyłem ani przeciw naszemu Prawu—bronił się Paweł—ani przeciw świątyni, ani przeciw cezarowi!
10—Nie!—odrzekł Paweł. —Przysługuje mi prawo osądzenia mojej sprawy przez samego cezara. Dobrze wiesz, że nie popełniłem żadnego przestępstwa przeciw mojemu narodowi.
3—I ciebie, obłudniku, uderzy Bóg!—odpowiedział Paweł. —Sądzisz mnie na podstawie Prawa Mojżesza, a jednocześnie łamiesz je, każąc mnie bić!
4—Znieważasz najwyższego kapłana?!—odezwali się stojący obok Pawła.
24Przygotujcie też konia dla Pawła i bezpiecznie doprowadźcie go do gubernatora Feliksa.
8Bóg, który zna ludzkie serca, okazał im przychylność, dając im, podobnie jak nam, Ducha Świętego.
16„Potem wrócę i odbuduję zniszczony dom Dawida,
26którzy dla naszego Pana ryzykowali życie.
3—Przebywałeś wśród pogan i nawet jadłeś z nimi!—oburzali się.
12Duch Święty powiedział mi, abym poszedł z nimi, nie zważając na to, że są poganami. Towarzyszyło mi tych oto sześciu wierzących. Gdy dotarliśmy do domu tego człowieka,
14On powie ci coś, dzięki czemu ty i twoi domownicy zostaniecie zbawieni".
8nazajutrz zaś odpłynęliśmy do Cezarei. Zatrzymaliśmy się tam w domu Filipa, który był jednym z siedmiu pomocników, wybranych przez apostołów, i zajmował się głoszeniem dobrej nowiny.
17Wierzący w Jerozolimie serdecznie nas przywitali.
28—Izraelici! Pomóżcie nam! Ten człowiek wszędzie i wszystkich nastawia przeciwko naszemu narodowi, Prawu i świątyni. Na domiar złego wprowadził tu pogan, bezczeszcząc to święte miejsce!