17 पर मेरै पैरै साथीओ, तम्हां का आसा पैहलै ई थोघ कि ईंयां गल्ला निभणी ज़रूर। तैही डाहै तम्हैं खैल कि ज़ुंण मणछ परमेशरे बधाने साबै ज़िन्दगी नांईं ज़िऊंदै, तिन्नें शल़ैघा करै निं लोल़ी तम्हैं कबाता पेठै। तिन्नें गल्ला मनी सका थारै मन्नैं तिन्नां शुची गल्ले बारै बैहम पल़ी ज़ेथ तम्हैं पाक्कअ विश्वास डाहा। 18 पर तम्हैं लागा एऊ साबै ज़िन्दगी ज़िऊंणीं कि तम्हां म्हारै उद्धार करनै आल़ै प्रभू ईशू मसीहे जशो होर बी खास्सअ तज़ुर्बअ होए अर तम्हां तेऊए बारै होर बी थोघ लागे।
तेऊओ ई प्रतप्प लोल़ी आझ़ अर सारी सदा हुअ। एवमस्तू।