1 तिमोथी, ऐहा गल्ला दै धैन ज़ुंण मंऐं लाई ताखा खोज़ी, एऊ संसारे खिरीए धैल़ै हणैं बडै कठण बगत। 2 लोग हणैं सिधै आप्पू च़ाहणैं आल़ै, तिंयां हणैं ढब्बै-धेल्ले मांण करनै आल़ै, शरेरै, घमंडी, दुजे बेइज़ती अर निंदा करनै आल़ै, ईजा-बाबा लै नशूंण। ज़ुंणी तिन्नें मज़त किई तिन्नों निं तिंयां शूकर बी करदै अर तिंयां परमेशरो अदर बी निं करदै। 3 तिंयां निं होरी लै झ़ूरी करदै, तिंयां निं दुजै माफ करदै अर तिंयां लाआ होरी लै दोश, तिंयां निं आप्पू बशै डाही सकदै, तिंयां दैआ होरी लै कष्ट, ईंयां करा भलै का नफरत। 4 तिंयां दैआ तिन्नां लै बी धोखअ ज़सरी तिन्नां हेर-सभाल़ पै लागा करनी। खातरै आल़ै कामां लै निं तिंयां इहअ बी सोठदै कि एतो नतिज़अ कै हणअ अर तिन्नां हआ घमंड अर परमेशरा लै निं तिंयां झ़ूरदै पर तिंयां झ़ूरा आपणैं सुख-भोग करना लै।
5 तिन्नां करनअ धर्मीं मणछ हणैंओ दखाअ पर तिन्नां निं परमेशरे सह शगती मनणी ज़ुंण तिन्नां धर्मीं बणाईं सका। इना इहै लोगा का रहै दूर।
6 इना ई मांझ़ै डेओआ कई लोग होरीए घअरै अर तिंयां पाआ एही ऐडी बेटल़ी आपणैं बशै करी धोखै दी ज़सरै दिल पाप करने बोझ़ा करै आसा भर्हुऐ दै अर तिन्नां सोभी बूरी गल्ले बशै आसा पल़ी दी ज़ेथ तिन्नां मज़अ लागा। 7 तिंयां बेटल़ी शिखल़ा हर बगत नऊंईं-नऊंईं गल्ला पर तिन्नां निं मसीहे बारै शुची शिक्षे बारै समझ़ एछदी।
8 ईंयां झ़ुठी गूरू च़ाहा मसीहे बारै शुची शिक्षो बरोध करनअ ज़िहअ जनेस अर जम्बरेसै मोसा गूरो बरोध किअ त, तिहअ ई करा ईंयां बी सत्तो बरोध। ईंयां आसा इहै मणछ ज़सरी अक्ल भ्रष्ट आसा हुई दी अर असली दी निं ईंयां मसीहा दी विश्वास करदै।
9 पर ज़ुंण ऐडी गल्ला ईंयां लोग करा एथ निं ईंयां खास्सै सफल हणैं, किल्हैकि होरी सोभी लोगा जाणअ राम्बल़अ थोघ लागी कि इहै लोग आसा ऐडै। अह हणअ तिहअ ई ज़िहअ इज़राईली मणछा का शुझुअ कि जनेस अर जम्बरेसै किई ऐडी गल्ला।
10 पर तिमोथी, तंऐं किअ तिहअ ई ज़िहअ मंऐं ताखा सखाऊअ त। तंऐं भाल़अ मेरअ बभार कि हुंह केही ज़िन्दगी ज़िऊआ अर हुंह परमेशरे च़ाकरी केही च़ाहा करनी अर मेरअ परमेशरा दी किहअ पाक्कअ भरोस्सअ आसा। तंऐं भाल़अ कि हुंह दुख-तकलिफी दी रहंदी बी किहअ शांत रहा। तंऐं भाल़अ कि हुंह परमेशर अर होरी विश्वासी संघै केही झ़ूरी करा। तंऐं भाल़अ कि हुंह बूरै बगती बी हुंह किहअ रहा परमेशरे च़ाकरी दी लागी। 11 तंऐं भाल़अ कि लोगै मुल्है किहै कष्ट दैनै। ताखा आसा थोघ कि ज़धू हुंह अन्ताकिया, इकुनिम अर लुस्रा नगरी त तधू लोगै मुल्है किहै कष्ट दैनै पर परमेशरै छ़ड़ैऊअ हुंह इना सोभी दुखा का।
12 ज़ुंण बी तिहअ करनअ च़ाहे ज़ेता करै परमेशर खुश हआ अर ज़ुंण मसीहा ईशू दी विश्वास करा तिन्नां लै दैणअ होरी लोगा दाह-दुख। 13 पर कदुष्ट अर धोखै दैणैं आल़ै करनै होर बी कदुष्ट काम। तिन्नां पाणै लोग धोखै दी अर आप्पू पाणै तिंयां होरी लोगा धोखै दी।
14 पर तिमोथी, तूह डाहै सदा तिन्नां गल्ला दी विश्वास ज़ेते शिक्षा हाम्हैं आसा ताल्है दैनी दी अर ज़ेतो ताह भरोस्सअ आसा कि ईंयां आसा शुची। किल्हैकि ताखा आसा थोघ अर तूह सका हाम्हां दी भरोस्सअ करी ज़ुंणी ताखा इना गल्ले शिक्षा दैनी। 15 तंऐं आसा होछ़ी उझै बधान समझ़अ द, तेता करै भेटा ताह ऐहा गल्ला समझ़णा लै मज़त कि ज़ेभै तंऐं मसीहा ईशू दी विश्वास किअ तेभै बच़ाऊअ तूह परमेशरै।
16 सारअ पबित्र शास्त्र आसा परमेशरो बैण ज़ुंण परमेशरै तिन्नें मन्नैं पाअ ज़ुंणी अह लिखअ, हाम्हैं सका एता करै लोगा का परमेशरो सत्त सखाऊई, तिन्नां मणछा सखाऊई ज़ुंण गलत करा, एता करै लागा हाम्हां का थोघ कि म्हारी ज़िन्दगी दी किज़ै गलती आसा अर धर्मीं ज़िन्दगी किहअ करै लागा ज़िऊंणीं। 17 ताकि परमेशरो मणछ सज़ाण होए अर सोभै भलै काम करी सके।