1हे बिधाता, तूह कर छ़ेक्कै मेरी मज़त!ज़ीबाण, मुंह बच़ाऊ।
4ज़ुंण तेरै भगत आसा, तिंयां लोल़ी ताह करै खुश अर मगन हुऐ।ज़ुंण तेरै उद्धार करना लै शूकर करातिन्नैं लोल़ी ती कबल्ली एही गल्ला बोली,"बिधाता भाल़ किहअ महान आसा।"
5हुंह आसा दुखी-गरीब,पर तूह बिधाता डाहा मेरअ धैन-खैल।मुंह छ़ड़ैऊंणैं आल़अ आसा तूह ई।ज़ीबाण, ऐबै निं मुंह बच़ाऊंणा लै बल़ैग पाई।