1 หลังจากดาวิดเข้าไปในวังแล้ว เขาพูดกับผู้เผยพระวจนะนาธันว่า "ดูเถิด ข้าพเจ้าอยู่ในบ้านทำจากไม้สนซีดาร์ ในขณะที่หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์อยู่ในเต็นท์"
2 นาธันตอบดาวิดว่า "ขอทำตามความคิดของท่านเถิด เพราะพระเจ้าอยู่กับท่าน"
3 แต่ในคืนนั้นมีถ้อยคำของพระเจ้ามาถึงนาธันความว่า
4 "จงไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เจ้าไม่ใช่ผู้ที่จะสร้างบ้านให้เราอยู่ 5 เราไม่เคยอยู่ในบ้านเลย นับตั้งแต่เรานำอิสราเอลออกมาจากอียิปต์จวบจนทุกวันนี้ เราไปมากับเต็นท์ตลอด ย้ายจากที่พำนักหนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง 6 ไม่ว่าเราไปที่ไหนกับชาวอิสราเอลทั้งหมด เราเคยออกปากกับผู้นำคนใดซึ่งเราสั่งให้เลี้ยงดูประชาชนของเราหรือว่า ทำไมไม่สร้างบ้านด้วยไม้สนซีดาร์ให้เรา’
7 บัดนี้จงบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า เราพาเจ้าออกมาจากทุ่งหญ้า จากการดูแลฝูงแกะ และแต่งตั้งเจ้าให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา 8 เราอยู่กับเจ้าไม่ว่าเจ้าไปที่ไหนและเราทำลายศัตรูทั้งปวงของเจ้าออกไปให้พ้นหน้าเจ้า บัดนี้เราจะทำให้นามของเจ้าเหมือนนามบุคคลสำคัญทั้งหลายของโลก 9 และเราจัดเตรียมที่แห่งหนึ่งให้ประชาชนอิสราเอลของเราตั้งรกราก เพื่อเขาจะมีบ้านเรือนเป็นของตนเองและไม่ต้องถูกรบกวนอีก คนชั่วจะไม่มาข่มเหงรังแกพวกเขาอย่างที่เคยทำอีกต่อไป 10 และเป็นอย่างนั้นเรื่อยมานับตั้งแต่เราได้ตั้งผู้นำทั้งหลายให้ปกครองประชาชนอิสราเอล เราจะปราบศัตรูทั้งปวงของเจ้าด้วย’
‘เราขอประกาศว่าพระยาห์เวห์จะสร้างครอบครัวหนึ่งสำหรับเจ้า 11 เมื่อเจ้าหมดอายุขัยและล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้าแล้ว เราจะตั้งลูกชายคนหนึ่งของเจ้าขึ้นปกครองต่อจากเจ้า เป็นลูกชายคนหนึ่งของเจ้าเอง และเราจะสถาปนาอาณาจักรของเขา 12 เขาจะเป็นผู้สร้างบ้านให้เรา และเราจะสถาปนาบัลลังก์ของเขาตลอดกาล 13 เราจะเป็นพ่อของเขาและเขาจะเป็นลูกชายของเรา เราจะไม่พรากความรักมั่นคงของเราไปจากเขา เหมือนที่เราพรากเอาไปจากผู้ที่ปกครองก่อนหน้าเจ้า 14 เราจะตั้งเขาไว้ในบ้านและอาณาจักรของเราตลอดไป บัลลังก์ของเขาจะยั่งยืนเป็นนิตย์’ "
15 นาธันจึงรายงานถ้อยคำทั้งสิ้นที่พระเจ้าเปิดเผยนี้ให้ดาวิดทราบ
16 จากนั้นกษัตริย์ดาวิดจึงเข้าไปนั่งต่อหน้าพระยาห์เวห์ และพูดว่า
"พระเจ้าพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าเป็นผู้ใดเล่า ครอบครัวของข้าพเจ้าเป็นใครหนอ พระองค์จึงนำข้าพเจ้ามาไกลถึงเพียงนี้ 17 และไม่เพียงเท่านี้ พระเจ้าพระยาห์เวห์ พระองค์ยังพูดถึงอนาคตของครอบครัวผู้รับใช้ของพระองค์ พระองค์มองข้าพเจ้าราวกับว่าเป็นผู้มีเกียรติสูงส่ง
18 ดาวิดจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ได้ที่พระองค์ให้เกียรติผู้รับใช้ของพระองค์ถึงเพียงนี้ เพราะพระองค์รู้จักผู้รับใช้ของพระองค์ 19 พระยาห์เวห์ พระองค์ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่นี้ และให้คำมั่นสัญญาอันยิ่งใหญ่เหล่านี้ เพราะเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และตามความประสงค์ของพระองค์
20 พระยาห์เวห์ เท่าที่พวกเราได้ยินมากับหู ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ 21 และมีชนชาติใดเล่าทั่วพิภพที่เสมอเหมือนประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ซึ่งพระเจ้ามาไถ่เขาในฐานะประชาชนเพื่อพระองค์เอง และเพื่อนำเกียรติยศมาสู่นามของพระองค์ และกระทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม โดยขับไล่ชนชาติต่างๆ ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนของพระองค์ซึ่งพระองค์ไถ่ออกจากอียิปต์ 22 พระองค์ทำให้ประชาชนอิสราเอลเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์เองตลอดนิรันดร์ และพระองค์คือพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของพวกเขา
23 และบัดนี้ พระยาห์เวห์ ขอให้คำสัญญาที่พระองค์ให้ไว้เกี่ยวกับผู้รับใช้และครอบครัวของเขานั้นได้รับการสถาปนาไว้ตลอดนิรันดร์ ขอทำตามที่พระองค์สัญญาเถิด 24 เพื่อการนั้นจะตั้งมั่นอยู่และเพื่อนามของพระองค์จะยิ่งใหญ่นิรันดร์ แล้วประชาชนจะกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าเหนืออิสราเอล พระองค์เป็นพระเจ้าของอิสราเอล’ และครอบครัวดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์จะได้รับการสถาปนาไว้ต่อหน้าพระองค์
25 พระองค์พระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์เปิดเผยแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ว่าจะสร้างครอบครัวเพื่อเขา ดังนั้นผู้รับใช้ของพระองค์จึงกล้าอธิษฐานเช่นนี้ 26 พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพระเจ้า! พระองค์สัญญาจะให้สิ่งดีเหล่านี้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์ 27 บัดนี้พระองค์พอใจที่จะอวยพรครอบครัวผู้รับใช้ของพระองค์ให้ยืนยงตลอดไปในสายตาของพระองค์ พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์อวยพรครอบครัวของข้าพเจ้าแล้ว และพวกเขาจะได้รับพระพรของพระองค์สืบไปนิรันดร์"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)