1 จากนั้นกษัตริย์ดาวิดพูดกับชุมนุมประชาชนทั้งหมดว่า "โซโลมอนลูกชายของข้าพเจ้าซึ่งพระเจ้าเลือกสรรนั้นยังเด็กและอ่อนประสบการณ์นัก งานที่รออยู่ก็ใหญ่หลวง เพราะอาคารมโหฬารนี้ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อมนุษย์ แต่สำหรับพระเจ้าพระยาห์เวห์ 2 ข้าพเจ้าได้จัดเตรียมไว้สุดความสามารถสำหรับวิหารของพระเจ้า ไม่ว่าทอง เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ โอนิกซ์ หินจำพวกโมรา เทอร์คอยซ์29:2 ความหมายของคำภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด สำหรับฝังประดับเพชรพลอยหลากสี หินลาย และหินอ่อนจำนวนมหาศาล 3 และบัดนี้ ด้วยชีวิตที่ทุ่มเทเพื่อวิหารของพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอมอบทองและเงินซึ่งเป็นสมบัติส่วนตัวเพื่อสมทบในการก่อสร้างวิหารอันศักดิ์สิทธิ์นี้ นอกเหนือจากวัสดุทั้งปวงที่ข้าพเจ้าได้รวบรวมไว้ให้แล้วนั้น 4 ของถวายส่วนตัวนี้ได้แก่ ทองคำ 3,000 ตะลันต์29:4 นั่นคือ หนักประมาณ 110 ตัน (เป็นทองคำจากโอฟีร์) และเงินบริสุทธิ์ 7,000 ตะลันต์29:4 นั่นคือ หนักประมาณ 260 ตัน สำหรับใช้กรุผนังอาคาร 5 สำหรับทำเครื่องเงินเครื่องทองและงานช่างฝีมือ บัดนี้มีใครบ้างที่เต็มใจจะทุ่มเทถวายตัวแด่พระยาห์เวห์ในวันนี้"
6 บรรดาผู้นำของเชื้อสายต่างๆ เจ้าหน้าที่ประจำเผ่า ผู้บัญชาการกองพันและกองร้อย และข้าราชการทั้งหลายจึงพากันเต็มใจถวาย 7 เพื่องานสร้างวิหารของพระเจ้า พวกเขาได้มอบทองคำหนัก 5,000 ตะลันต์29:7 นั่นคือ ประมาณ 190 ตัน กับอีก 10,000 ดาริค29:7 นั่นคือ ประมาณ 84 กิโลกรัม เงินหนัก 10,000 ตะลันต์29:7 นั่นคือ ประมาณ 380 ตัน ทองสัมฤทธิ์หนัก 18,000 ตะลันต์29:7 นั่นคือ ประมาณ 675 ตัน และเหล็กหนัก 100,000 ตะลันต์29:7 นั่นคือ ประมาณ 3800 ตัน 8 ใครมีเพชรนิลจินดาก็นำมาถวายที่คลังของวิหารของพระยาห์เวห์ ในความดูแลของเยฮีเอลตระกูลเกอร์โชน 9 ประชาชนพากันชื่นชมยินดีที่บรรดาผู้นำของตนเต็มใจมอบถวายแด่พระยาห์เวห์อย่างสุดหัวใจ กษัตริย์ดาวิดเองก็ปีติยินดีอย่างยิ่ง
10 ดาวิดสรรเสริญพระยาห์เวห์ต่อหน้าชุมนุมชนทั้งปวงว่า
"คำสรรเสริญเป็นของพระองค์พระยาห์เวห์
พระเจ้าของคนอิสราเอลบรรพบุรุษของเรา
จากนิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล
11 พระยาห์เวห์ ความยิ่งใหญ่ ฤทธิ์เดช
เกียรติสิริ บารมี และเดชานุภาพ เป็นของพระองค์
ทุกสิ่งในฟ้าสวรรค์และพิภพโลกเป็นของพระองค์
พระยาห์เวห์ ราชอาณาจักรเป็นของพระองค์
พระองค์เป็นที่ยกย่องเทิดทูนในฐานะประมุขเหนือสิ่งสารพัด
12 ความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์
พระองค์ครอบครองเหนือสรรพสิ่ง
ในมือของพระองค์มีกำลังและอำนาจ
ที่จะเชิดชูและให้กำลังแก่ทุกคน
13 พระเจ้าของเรา บัดนี้เราขอบพระคุณพระองค์
และสรรเสริญนามอันรุ่งโรจน์ของพระองค์
14 แต่ข้าพเจ้าเป็นใครหนอ และประชาชนของข้าพเจ้าเป็นใครกันเล่า ที่จะสามารถถวายแด่พระองค์อย่างเต็มใจเช่นนี้ ทุกสิ่งล้วนมาจากพระองค์ พวกเราเพียงแต่ถวายสิ่งที่มาจากมือของพระองค์ 15 พวกเราก็เหมือนบรรพบุรุษ คือเป็นคนแปลกหน้าและต่างถิ่นในสายตาของพระองค์ วันเวลาของพวกเราในโลกนี้ก็เหมือนเงา ไม่มีความหวังใดๆ 16 พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา ทรัพย์สมบัติที่พวกเราได้รวบรวมขึ้นเพื่อสร้างวิหารสำหรับนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์นี้ล้วนมาจากมือของพระองค์ และทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นของพระองค์ 17 พระเจ้า ข้าพเจ้าทราบว่าพระองค์ชันสูตรจิตใจและพอใจในความซื่อสัตย์สุจริต ข้าพเจ้าถวายสิ่งทั้งปวงนี้ด้วยความเต็มใจและจากใจจริง บัดนี้ข้าพเจ้าดีใจที่เห็นประชาชนของพระองค์ในที่นี้ถวายสิ่งของด้วยความเต็มใจ 18 พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล บรรพบุรุษของพวกเรา ขอกระทำให้ประชาชนของพระองค์มีความปรารถนาเช่นนี้ในจิตใจเสมอ และมีจิตใจจงรักภักดีต่อพระองค์ตลอดไป 19 ขอโปรดให้โซโลมอนลูกชายของข้าพเจ้าทุ่มเทหัวใจที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง ข้อกำหนด และกฎเกณฑ์ของพระองค์ และทำทุกสิ่งในการสร้างวิหารซึ่งข้าพเจ้าเตรียมการไว้นี้"
20 แล้วดาวิดพูดกับชุมนุมประชาชนทั้งปวงว่า "จงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน" เขาทั้งปวงก็หมอบกราบต่อหน้าพระยาห์เวห์ และกษัตริย์ และสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขา
21 วันรุ่งขึ้นพวกเขานำวัวหนุ่มหนึ่งพันตัว แกะผู้หนึ่งพันตัว และลูกแกะตัวผู้หนึ่งพันตัวมาเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว พร้อมทั้งเครื่องดื่มบูชาและเครื่องบูชาอื่นๆ มากมายมาถวายแด่พระยาห์เวห์ สำหรับอิสราเอลทั้งปวง 22 ในวันนั้นมีงานเลี้ยงฉลองด้วยความชื่นชมยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์
แล้วพวกเขาสถาปนาโซโลมอนลูกชายของดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์เป็นครั้งที่สอง พวกเขาเจิมตั้งโซโลมอนขึ้นเป็นผู้ปกครองต่อหน้าพระยาห์เวห์ และเจิมตั้งศาโดกเป็นปุโรหิต 23 โซโลมอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์ครองราชบัลลังก์ของพระยาห์เวห์แทนดาวิดพ่อ เขาเจริญรุ่งเรือง และอิสราเอลทั้งปวงต่างเชื่อฟังเขา 24 บรรดาผู้นำของชาติ ผู้บัญชาการกองพันและกองร้อย ตลอดจนลูกชายทุกคนของกษัตริย์ดาวิดต่างถวายความจงรักภักดีต่อกษัตริย์โซโลมอน
25 พระยาห์เวห์เชิดชูโซโลมอนอย่างสูงในสายตาของปวงชนอิสราเอล และให้เกียรติบารมีอย่างที่ไม่มีกษัตริย์คนใดของอิสราเอลเคยได้รับมาก่อน
26 ดาวิดลูกชายของเจสซีเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งปวง 27 เขาปกครองอิสราเอลอยู่ 40 ปี โดยปกครองในเมืองเฮโบรน 7 ปี และในกรุงเยรูซาเล็ม 33 ปี 28 ดาวิดสิ้นชีวิตเมื่อเขาชรามาก ได้ชื่นชมกับชีวิตยืนยาว เกียรติ และความมั่งคั่ง โซโลมอนลูกชายขึ้นปกครองแทน
29 เหตุการณ์ต่างๆ ในสมัยของกษัตริย์ดาวิดตั้งแต่ต้นจนจบบันทึกไว้ในพงศาวดารของผู้ทำนายซามูเอล พงศาวดารของผู้เผยพระวจนะนาธัน และในพงศาวดารของผู้ทำนายกาด 30 พร้อมทั้งรายละเอียดเกี่ยวกับสมัยของเขา แสนยานุภาพ และเหตุการณ์ทั้งปวงที่เกิดขึ้นกับเขา และอิสราเอลกับอาณาจักรอื่นๆ ทั้งปวง
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)