1 เอลีชาเรียกผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งมาสั่งว่า "จงคาดเอวทับเสื้อคลุมให้ทะมัดทะแมง ถือน้ำมันมะกอกขวดนี้ไปราโมทกิเลอาด 2 เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว ให้ถามหาเยฮูลูกชายของเยโฮชาฟัทหลานนิมชี นำเขาออกจากกลุ่มเพื่อนและพาเข้าไปในห้องชั้นใน 3 แล้วเทน้ำมันลงบนศีรษะของเขาและประกาศว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เราเจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล’ จากนั้นเจ้าจงเปิดประตูและวิ่งไป อย่าชักช้า!"
4 ฉะนั้นผู้เผยพระวจนะหนุ่มจึงไปที่ราโมทกิเลอาด 5 เมื่อเขาไปถึงที่นั่นก็พบนายทัพทั้งหลายนั่งอยู่ด้วยกัน จึงกล่าวว่า "ข้าพเจ้ามีเรื่องจะเรียนท่านแม่ทัพ"
เยฮูถามว่า "แม่ทัพคนไหนล่ะ"
เขาตอบว่า "ท่านนี่แหละ ท่านแม่ทัพ"
6 เยฮูจึงลุกขึ้นเข้าไปในบ้าน แล้วผู้เผยพระวจนะเทน้ำมันลงบนศีรษะของเยฮูและประกาศว่า "พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลพูดว่า ‘เราเจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนือประชาชนอิสราเอลของพระยาห์เวห์ 7 เจ้าจงทำลายล้างครอบครัวของอาหับนายของเจ้า เราจะแก้แค้นให้กับโลหิตของผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเรา และบรรดาผู้รับใช้พระยาห์เวห์ซึ่งถูกเยเซเบลสังหาร 8 ทั้งครอบครัวของอาหับจะพินาศ เราจะประหารผู้ชายทุกคนในครอบครัวของอาหับทั้งที่เป็นทาสหรือเป็นไทในอิสราเอล 9 เราจะให้ครอบครัวของอาหับเป็นเหมือนครอบครัวของเยโรโบอัมลูกชายของเนบัทและเหมือนครอบครัวของบาอาชาลูกชายของอาหิยาห์ 10 ส่วนเยเซเบลจะถูกสุนัขกัดกินบนที่ดินผืนนั้นในยิสเรเอล และจะไม่มีใครฝังศพเธอ’ " แล้วผู้เผยพระวจนะคนนั้นก็เปิดประตูวิ่งออกไป
11 เมื่อเยฮูกลับไปหาเพื่อนพ้อง เพื่อนคนหนึ่งถามเขาว่า "ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือ เจ้าคนบ้านั่นมาหาท่านทำไม"
เยฮูตอบว่า "พวกท่านก็รู้ว่าเขาเป็นใครและมาพูดเรื่องอะไร"
12 พวกเขาตอบว่า "อย่าบ่ายเบี่ยงเลย! จงบอกมาเถิด"
เยฮูจึงกล่าวว่า "เขาบอกข้าพเจ้าว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่าเราได้เจิมตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอล’ "
13 พวกเขาจึงกุลีกุจอเอาเสื้อคลุมของตนปูบนบันไดให้เยฮูยืน พวกเขาเป่าแตรและร้องประกาศว่า "เยฮูเป็นกษัตริย์!"
14 ฉะนั้นเยฮูลูกชายของเยโฮชาฟัทหลานนิมชีได้กบฏต่อโยรัม (โยรัมกับกองทัพอิสราเอลสู้รบป้องกันเมืองราโมทกิเลอาดกับกษัตริย์ฮาซาเอลแห่งอารัม 15 แต่กษัตริย์โยรัมกลับมายังยิสเรเอลเพื่อพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บเพราะน้ำมือของชาวอารัมในการสู้รบกับกษัตริย์ฮาซาเอลแห่งอารัม) เยฮูกล่าวว่า "ถ้าพวกท่านปรารถนาให้ข้าเป็นกษัตริย์ ก็อย่าให้ใครเล็ดลอดจากเมืองไปแจ้งข่าวนี้ที่ยิสเรเอล" 16 แล้วเยฮูก็ขับรถม้าศึกมาที่ยิสเรเอลเพราะโยรัมพักฟื้นอยู่ที่นั่น กษัตริย์อาหัสยาห์แห่งยูดาห์ก็ได้มาเยี่ยมโยรัมด้วย
17 ยามรักษาการณ์บนหอคอยของยิสเรเอลเห็นเยฮูกับกองทหารของเยฮูเข้ามาใกล้ก็ร้องตะโกนว่า "ข้าพเจ้าเห็นกองทหารกำลังตรงมาทางนี้"
โยรัมสั่งว่า "ส่งพลม้าไปพบพวกเขาและถามว่า ‘ท่านมาอย่างสันติหรือ’ "
18 พลม้านั้นออกไปพบเยฮูและกล่าวว่า "กษัตริย์ให้มาถามว่า ‘ท่านมาอย่างสันติหรือ’ "
เยฮูตอบว่า "ท่านจะมาพูดอะไรเรื่องสันติภาพ จงตามข้ามาเถิด"
ยามรักษาการณ์รายงานกษัตริย์ว่า "ผู้ส่งสาส์นออกไปพบพวกเขาแล้ว แต่ไม่ได้กลับมา"
19 กษัตริย์จึงส่งพลม้าออกไปเป็นครั้งที่สอง เมื่อเขามาถึงก็แจ้งว่า "กษัตริย์ให้มาถามว่า ‘ท่านมาอย่างสันติหรือ’ "
เยฮูตอบว่า "ท่านจะมาพูดอะไรเรื่องสันติภาพ จงตามข้ามาเถิด"
20 ยามรายงานว่า "ผู้สื่อสารไปพบพวกนั้นแล้วก็ไม่กลับมาอีก ดูจากการขับรถน่าจะเป็นเยฮูลูกชายของนิมชี เขาขับมาเร็วอย่างบ้าคลั่ง"
21 โยรัมสั่งว่า "เตรียมรถม้าศึกให้พร้อม" จากนั้นกษัตริย์โยรัมแห่งอิสราเอลและกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งยูดาห์ต่างก็ขึ้นรถม้าศึกของตนออกมาพบเยฮู และประจันหน้ากันที่ทุ่งนาของนาโบทชาวยิสเรเอล 22 เมื่อโยรัมเห็นเยฮูก็ถามว่า "เจ้ามาอย่างสันติหรือเยฮู"
เยฮูตอบว่า "จะสันติได้อย่างไรในเมื่อยังมีการกราบไหว้รูปเคารพ และการเล่นคาถาอาคมของเยเซเบลแม่ของท่านอยู่มากมายเช่นนี้"
23 โยรัมหันกลับและหนีไป พลางบอกอาหัสยาห์ว่า "อาหัสยาห์! พวกนี้เป็นกบฏ!"
24 เยฮูจึงโก่งธนูยิงออกไปเต็มแรง ถูกโยรัมที่กลางหลัง ลูกธนูเสียบทะลุหัวใจโยรัมล้มลงในรถม้าศึก 25 เยฮูกล่าวกับบิดคาร์พลรถรบของเขาว่า "เอาศพของโยรัมโยนลงไปบนที่ดินของนาโบทชาวยิสเรเอล จำได้ไหมเมื่อครั้งเราสองคนขี่ม้าติดตามอาหับพ่อของเขา พระยาห์เวห์กล่าวคำพยากรณ์เกี่ยวกับเขาว่า 26 ‘พระยาห์เวห์ประกาศว่า เมื่อวานนี้เราได้เห็นเลือดของนาโบทกับลูกๆ และเราจะให้เจ้าชดใช้บนที่ดินนี้ พระยาห์เวห์พูดดังนั้น’ บัดนี้จงทิ้งร่างของเขาไว้บนที่ผืนนั้นตามที่พระยาห์เวห์พูดไว้"
27 เมื่อกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งยูดาห์เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ก็หนีไปตามเส้นทางสู่เบธฮักกาน เยฮูขี่ม้าไล่ตามและร้องตะโกนว่า "ฆ่าคนนี้ด้วย!" พวกทหารจึงทำให้อาหัสยาห์บาดเจ็บอยู่ในรถม้าศึกระหว่างทางขึ้นไปยังกูรใกล้อิบเลอัม แต่อาหัสยาห์หนีไปไกลถึงเมกิดโดและสิ้นชีวิตที่นั่น 28 คนรับใช้ของเขารับศพขึ้นรถม้าศึกกลับมายังเยรูซาเล็ม และฝังไว้กับบรรพบุรุษในอุโมงค์ของเขาที่เมืองดาวิด 29 (กษัตริย์อาหัสยาห์ขึ้นปกครองเหนือยูดาห์ ตรงกับปีที่สิบเอ็ดในสมัยของกษัตริย์โยรัมลูกชายของอาหับ)
30 เมื่อเยเซเบลได้ยินว่าเยฮูมาที่ยิสเรเอล ก็เขียนตาแต่งผมและมองออกมานอกหน้าต่าง 31 เมื่อเยฮูผ่านประตูวังเข้ามา เธอก็ร้องถามว่า "มาดีหรือเปล่า เจ้าฆาตกรศิมรีผู้ฆ่านายของตัวเอง"
32 เยฮูมองขึ้นไปที่หน้าต่างและร้องตะโกนว่า "มีใครอยู่ฝ่ายข้าบ้าง มีใครบ้าง" ขันทีสองสามคนก็มองลงมา 33 เยฮูจึงกล่าวว่า "โยนเธอลงมา!" พวกเขาก็ช่วยกันจับเธอทิ้งลงมาทางหน้าต่าง โลหิตกระเซ็นเปรอะกำแพงและม้า ขณะที่เธอถูกม้าเหยียบ
34 เยฮูเข้าไปในวังกินอาหารและดื่ม แล้วเขากล่าวว่า "ให้ใครออกไปฝังผู้หญิงที่ถูกสาปแช่งคนนั้นเถิด เพราะเธอเป็นลูกสาวกษัตริย์" 35 แต่เมื่อพวกเขาออกไปจะฝังศพเธอ ก็พบแต่หัวกะโหลก กระดูกมือ และกระดูกเท้า 36 จึงกลับมาบอกเยฮู เยฮูจึงกล่าวว่า "นี่แหละเป็นไปตามที่พระยาห์เวห์ได้พูดไว้ผ่านทางเอลียาห์ชาวทิชบีผู้รับใช้ของพระองค์ว่าสุนัขจะกัดกินเนื้อเยเซเบลบนที่ดินผืนนั้นในยิสเรเอล 37 ร่างของเธอจะกระจัดกระจายเหมือนมูลสัตว์บนท้องทุ่งของยิสเรเอล จนไม่มีใครบอกได้ว่า ‘นี่คือเยเซเบล’ "
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)