1 จากข้าพเจ้าเปาโล ผู้เป็นอัครทูตของพระเยซูคริสต์ตามความประสงค์ของพระเจ้า ตามสัญญาแห่งชีวิตซึ่งอยู่ในพระเยซูคริสต์
2 ถึงทิโมธีลูกที่รักของข้าพเจ้า
ขอพระคุณ ความเมตตาและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอยู่กับท่าน
3 ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าผู้ซึ่งข้าพเจ้ารับใช้อยู่ด้วยจิตสำนึกอันบริสุทธิ์เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้าระลึกถึงท่านในคำอธิษฐานทั้งกลางวันและกลางคืน 4 เมื่อนึกถึงน้ำตาของท่าน ข้าพเจ้าก็อยากจะพบท่าน เพื่อที่ข้าพเจ้าจะได้เปี่ยมด้วยความยินดี 5 ข้าพเจ้านึกถึงความเชื่ออันจริงใจของท่าน ซึ่งเริ่มมีอยู่ในโลอิสยายของท่านและในยูนีสแม่ของท่าน และข้าพเจ้าเชื่อว่าบัดนี้มีอยู่ในท่านเช่นกัน
6 ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงขอเตือนท่านว่าจงทำให้ของประทานของพระเจ้าซึ่งมีอยู่ในตัวท่านผ่านทางการวางมือของข้าพเจ้าลุกโชติช่วงดั่งไฟ 7 เพราะพระวิญญาณที่พระเจ้าให้เราไม่ได้ทำให้เราขลาดกลัว แต่ให้ฤทธิ์เดช ความรัก และการบังคับตนเองแก่เรา 8 ดังนั้น อย่าละอายในคำพยานเรื่ององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา หรือในตัวข้าพเจ้าผู้เป็นนักโทษเพื่อพระองค์ แต่จงร่วมทุกข์เพื่อข่าวประเสริฐกับข้าพเจ้าโดยฤทธิ์เดชของพระเจ้า 9 พระองค์ช่วยเราให้รอดและเรียกเรามาสู่ชีวิตอันบริสุทธิ์ ไม่ใช่เพราะการกระทำใดๆ ของเรา แต่เพราะความประสงค์และพระคุณของพระองค์เอง พระคุณนี้ได้ให้แก่เราในพระเยซูคริสต์ ตั้งแต่ก่อนจุดเริ่มต้นของเวลา 10 แต่บัดนี้ได้รับการเปิดเผยผ่านการปรากฏของพระเยซูคริสต์ พระผู้ช่วยให้รอดของเรา ผู้ได้ทำลายความตาย และนำชีวิตกับความเป็นอมตะมาสู่ความสว่างโดยทางข่าวประเสริฐ 11 และได้แต่งตั้งข้าพเจ้าให้เป็นผู้ประกาศ เป็นอัครทูต และเป็นผู้สอนข่าวประเสริฐนี้ 12 นั่นคือเหตุผลที่ข้าพเจ้าทนทุกข์อย่างที่เป็นอยู่ แต่ไม่ใช่เหตุให้ละอาย เพราะข้าพเจ้ารู้จักพระองค์ที่ข้าพเจ้าเชื่อ และมั่นใจว่าพระองค์สามารถดูแลรักษาสิ่งที่ข้าพเจ้ามอบไว้กับพระองค์จนถึงวันนั้นได้
13 สิ่งที่ท่านได้ยินจากข้าพเจ้า จงยึดถือเป็นแบบแผนของคำสอนที่ถูกต้อง ด้วยความเชื่อและความรักในพระเยซูคริสต์ 14 สำหรับสิ่งล้ำค่าที่ท่านได้รับมอบหมายไว้นั้น จงดูแลรักษาไว้ โดยการช่วยเหลือจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้อยู่ในเราทั้งหลาย
15 ท่านรู้ว่าทุกคนในแคว้นเอเชียทิ้งข้าพเจ้าไปหมด รวมทั้งฟีเจลัสกับเฮอร์โมเกเนส
16 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าแสดงความเมตตากับคนในบ้านของโอเนสิโฟรัส เพราะเขาทำให้ข้าพเจ้าชื่นใจบ่อยครั้ง และไม่ละอายที่ข้าพเจ้าถูกจองจำ 17 ตรงกันข้ามตอนที่เขาอยู่ในกรุงโรมก็พยายามตามหาข้าพเจ้าจนพบ 18 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าให้เขาได้รับความเมตตาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าในวันนั้น! ท่านก็รู้ดีว่าเมื่ออยู่ในเอเฟซัส เขาได้ช่วยเหลือข้าพเจ้ามากมายหลายด้าน
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)