1 พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตแสดงให้ข้าพเจ้าเห็นผลไม้สุกกระจาดหนึ่ง 2 พระองค์ถามว่า "อาโมส เจ้าเห็นอะไร"
ข้าพเจ้าตอบว่า "ผลไม้สุกงอมกระจาดหนึ่งขอรับ"
แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า "ถึงเวลาสุกงอมแล้วสำหรับอิสราเอลประชาชนของเรา เราจะไม่ไว้ชีวิตพวกเขาอีกต่อไป"
3 พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า "ในวันนั้นบทเพลงต่างๆ ในวิหารจะเปลี่ยนเป็นเสียงร่ำไห้ ซากศพจะเกลื่อนกลาดอยู่ทุกแห่ง! และมีแต่ความเงียบสงัด!"
4 ฟังสิ เจ้าที่เหยียบย่ำคนขัดสน
และกำจัดคนจนในแผ่นดิน
5 เจ้าพูดว่า
"เมื่อไหร่จะหมดวันขึ้นหนึ่งค่ำ
เราจะได้ขายข้าวเสียที
เมื่อไหร่จะหมดวันสะบาโต
เราจะได้ขายข้าวสาลีเสียที"
เจ้าทำให้ตาชั่งหนัก
โก่งราคา
และโกงตาชั่ง
6 เจ้าซื้อคนจนด้วยเงิน
แลกคนขัดสนด้วยรองเท้าคู่เดียว
และขายข้าวสาลีปนข้าวเลว
7 พระยาห์เวห์ปฏิญาณโดยอ้างพระองค์เองผู้ที่ยาโคบภาคภูมิว่า "เราจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เขาทำแม้แต่อย่างเดียว
8 ด้วยเหตุนี้แผ่นดินจะไม่สั่นสะท้าน
และผู้คนในนั้นจะไม่ไว้ทุกข์หรือ
ทั่วทั้งแผ่นดินจะเอ่อท้นขึ้นเหมือนแม่น้ำไนล์
ถูกกวนให้เกิดความปั่นป่วน
แล้วก็จมลงเหมือนแม่น้ำอียิปต์"
9 พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า
"ในวันนั้น เราจะทำให้ดวงอาทิตย์ตกตอนเที่ยงวัน
และโลกมืดมิดทั้งที่ยังกลางวันแสกๆ
10 เราจะเปลี่ยนเทศกาลทางศาสนาของเจ้าให้เป็นการไว้ทุกข์
และการร้องเพลงทั้งหมดของเจ้าเป็นการร้องไห้
เราจะให้พวกเจ้าทุกคนสวมผ้ากระสอบ
และโกนผม
เราจะทำให้เวลานั้นเป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้กับลูกชายคนเดียว
และจุดจบเป็นเหมือนวันที่ขมขื่น"
11 พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศว่า "วันเวลานั้นจะมาถึง
เมื่อเราจะให้เกิดการกันดารอาหารทั่วแผ่นดิน
ไม่ใช่กันดารอาหารหรือกระหายน้ำ
แต่กันดารพระวจนะของพระยาห์เวห์
12 ผู้คนจะซมซานจากทะเลนี้ไปทะเลนั้น
และเร่ร่อนจากเหนือไปตะวันออก
เสาะแสวงหาพระวจนะของพระยาห์เวห์
แต่พวกเขาจะไม่พบ
13 ในวันนั้น
หญิงสาวน่ารักและชายหนุ่มแข็งแรง
จะเป็นลมเพราะความกระหาย
14 คนเหล่านั้นที่สาบานโดยอ้างความบาปของสะมาเรีย
หรือพูดว่า ‘ดานเอ๋ย พระของเจ้ามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
หรือ ‘เทพเจ้าแห่งเบเออร์เชบามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
พวกเขาจะล้มลงและไม่มีวันลุกขึ้นอีกเลย"