1 ฟ้า​สวรรค์​เอ๋ย ฟัง​เถิด​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​กล่าว

แผ่นดิน​โลก​เอ๋ย จง​สดับ​วาจา​จาก​ปาก​ของ​ข้าพเจ้า

2 ขอให้​คำ​สอน​ของ​ข้าพเจ้า​พรั่งพรู​ลง​มา​ดั่ง​ฝน

และ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​ข้าพเจ้า​หยาด​หยด​มา​ดุจ​น้ำค้าง

เหมือน​สาย​ฝน​โปรยปราย​ลง​บน​หญ้า​อ่อน

เหมือน​ฝน​ชุ่ม​ริน​รด​พืชพันธุ์​เขียว​สด

3 ข้าพเจ้า​จะ​ประกาศ​นาม​ของ​พระยาห์เวห์

ขอ​สดุดี​ความ​ยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา!

4 พระองค์​เป็น​พระศิลา กิจการ​ของ​พระองค์​สมบูรณ์​พร้อม

และ​วิถีทาง​ของ​พระองค์​ล้วน​ยุติธรรม

พระเจ้า​ผู้​สัตย์ซื่อ​ผู้​ไม่​ทำ​สิ่ง​ที่​ผิด​ใด​ๆ เลย

พระองค์​ชอบธรรม​และ​ยุติธรรม

5 พวก​เขา​ทำ​ตัว​เสื่อม​ทราม​และ​ไม่​ได้​เป็น​ลูก​ของ​พระองค์

พวก​เขา​ทำ​ตัว​น่า​อับอาย​โดย​เป็น​คน​รุ่น​ที่​วิปริต​และ​กลับกลอก

6 ท่าน​ตอบสนอง​ต่อ​พระยาห์เวห์​เช่น​นี้​หรือ

ประชาชน​ที่​โง่เขลา​เบา​ปัญญา

พระเจ้า​ไม่​ใช่​พระบิดา​พระ​ผู้​สร้าง​ของ​ท่าน*

ผู้​ก่อ​ร่าง​สร้าง​ท่าน​ขึ้น​มา​หรือ

7 จง​ระลึก​ถึง​วัน​คืน​เก่าก่อน

คิดถึง​ชั่วอายุ​ตั้งแต่​อดีต​นาน​มา

ถาม​พ่อ​ของ​ท่าน​ดู​เถิด เขา​จะ​บอก​ท่าน​ได้

ถาม​พวก​ผู้​อาวุโส​เถิด พวก​เขา​จะ​อธิบาย​ให้​ท่าน​ฟัง

8 เมื่อ​องค์​ผู้​สูง​สุด​มอบ​มรดก​แก่​ชนชาติ​ต่าง​ๆ

เมื่อ​พระองค์​แบ่งแยก​มวล​มนุษยชาติ

พระองค์​กำหนด​เขตแดน​สำหรับ​ชนชาติ​ทั้งหลาย

ตาม​จำนวน​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​อิสราเอล*

9 ส่วน​ของ​พระยาห์เวห์​คือ​ประชาชน​ของ​พระองค์

ยาโคบ​คือ​ส่วน​กรรมสิทธิ์​ของ​พระองค์

10 พระองค์​พบ​เขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ที่​ถูก​ทิ้ง​ร้าง

และ​เต็ม​ไป​ด้วย​เสียง​โหยหวน

พระองค์​ปกป้อง​และ​ดูแล​เขา

พระองค์​พิทักษ์​เขา​ดั่ง​แก้วตา​ดวงใจ​ของ​พระองค์

11 เหมือน​นก​อินทรี​ตะกุย​รัง​ของ​มัน

และ​บิน​ร่อน​อยู่​เหนือ​ลูกอ่อน

กาง​ปีก​ออก​รองรับ

ประคับประคอง​พา​ลูก​บิน​ไป

12 พระยาห์เวห์​ผู้​เดียว​นำ​เขา​ไป

ไม่​มี​พระ​ต่างด้าว​อยู่​กับ​เขา

13 พระองค์​ทำ​ให้​เขา​ทะยาน​ไป​ตาม​เบื้อง​สูง​แห่ง​แผ่นดิน

และ​เลี้ยงดู​เขา​ด้วย​ผลผลิต​จาก​ท้องทุ่ง

พระองค์​บำรุง​เลี้ยง​เขา​ด้วย​น้ำผึ้ง​จาก​ศิลา

และ​ด้วย​น้ำมัน​จาก​หินผา

14 ด้วย​น้ำ​นม​และ​นม​ข้น​จาก​ฝูง​สัตว์

และ​ด้วย​แพะ​แกะ​อ้วนพี

กับ​แกะ​ผู้​ชั้นเยี่ยม​แห่ง​บาชาน

และ​ข้าว​สาลี​ที่​ดี​ที่สุด

เขา​ดื่ม​น้ำ​องุ่น​สีแดง​ก่ำ​ที่​มี​ฟอง

15 เยชูรูน* อ้วนพี​ขึ้น​ก็​พยศ

ครั้น​อิ่มหนำ​ก็​อ้วน​ใหญ่ ขน​เป็น​มันปลาบ

เขา​ทอดทิ้ง​พระเจ้า​ผู้​สร้าง​เขา

ปฏิเสธ​พระศิลา​พระ​ผู้​ช่วย​ให้​รอด​ของ​ตน

16 พวก​เขา​ยั่วยุ​ให้​พระองค์​อิจฉา​ด้วย​พระ​ต่างด้าว​ของ​เขา

และ​ยั่ว​โทสะ​พระองค์​ด้วย​รูป​เคารพ​อัน​น่า​ชิงชัง​ทั้งหลาย

17 พวก​เขา​เซ่น​สังเวย​แก่​พระ​เทียม​เท็จ​ซึ่ง​ไม่​ใช่​พระเจ้า

เป็น​พระ​ซึ่ง​เขา​ไม่​เคย​รู้จัก

พระ​ซึ่ง​เพิ่ง​ปรากฏ

พระ​ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​ท่าน​ไม่​เกรงกลัว

18 ท่าน​ได้​ทอดทิ้ง​พระศิลา​ผู้​ให้​กำเนิด​ท่าน

ท่าน​ลืม​พระเจ้า​ผู้​ให้​ท่าน​เกิด​มา

19 พระยาห์เวห์​เห็น​สิ่ง​นี้​และ​ปฏิเสธ​พวก​เขา

เพราะ​ว่า​ลูก​ชาย​ลูก​สาว​ของ​พระองค์​ทำ​ให้​พระองค์​โกรธ

20 พระองค์​พูด​ว่า "เรา​จะ​ซ่อน​หน้า​จาก​พวก​เขา

และ​ดู​ว่า​บั้นปลาย​ของ​เขา​จะ​เป็น​เช่น​ใด

เพราะ​เขา​เป็น​คน​รุ่น​ที่​นอก​ลู่​นอก​ทาง

ลูกหลาน​ผู้​ไม่​สัตย์ซื่อ

21 เขา​ทำ​ให้​เรา​อิจฉา​ด้วย​สิ่ง​ที่​ไม่​ใช่​พระ

และ​ยั่ว​โทสะ​เรา​ด้วย​รูป​เคารพ​ไร้​ค่า

เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​อิจฉา​โดย​พวก​ที่​ไม่​ใช่​ชนชาติ

เรา​จะ​ยั่ว​เขา​ให้​โกรธ​ด้วย​ชนชาติ​หนึ่ง​ที่​ไม่​มี​ความ​เข้าใจ

22 เพราะ​ความ​โกรธเกรี้ยว​ของ​เรา​จุด​เปลว​ไฟ

ซึ่ง​เผา​ถึง​ก้นบึ้ง​ของ​แดน​มรณา

ไฟ​นั้น​จะ​เผาผลาญ​โลก​และ​พืชผล​ทั้งปวง

และ​บันดาล​ให้​ภูเขา​ทั้งหลาย​ลุก​เป็น​ไฟ"

23 "เรา​จะ​สุม​หายนะ​ลง​เหนือ​พวก​เขา

และ​ยิง​ธนู​เข้า​ใส่​พวก​เขา

24 เรา​จะ​ส่ง​การ​กันดาร​อาหาร​มา​ต่อสู้​พวก​เขา

ส่ง​โรค​ระบาด​มา​ล้างผลาญ​และ​ภัยพิบัติ​ร้ายแรง​มา​เล่นงาน​พวก​เขา

เรา​จะ​ส่ง​เขี้ยว​เล็บ​ของ​สัตว์​ป่า​มา​ทำ​ร้าย​พวก​เขา

ส่ง​พิษ​ของ​งู​ร้าย​ซึ่ง​เลื้อย​มา​ใน​ผงคลี

25 ตาม​ท้อง​ถนน​มี​คม​ดาบ​ปลิด​ชีวิต​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา

ภายใน​บ้าน​มี​ความ​หวาดหวั่น​พรั่นพรึง

ชาย​หนุ่ม​และ​หญิงสาว​จะ​พินาศ

ทั้ง​ทารก​และ​คน​แก่​ผม​หงอก

26 เรา​พูด​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​กระจาย​พวก​เขา​ออก​ไป

และ​ลบ​ชื่อ​พวก​เขา​จาก​ความ​ทรงจำ​ของ​มนุษยชาติ

27 แต่​เรา​หวั่น​คำ​ถากถาง​ของ​ศัตรู

เกรง​ว่า​ปฏิปักษ์​จะ​เข้าใจ​ผิด

และ​พูด​ว่า ‘มือ​ของ​พวก​เรา​พิชิต​ชัยชนะ

พระยาห์เวห์​ไม่ได้​สิ่ง​ทั้งหมด​นี้’ "

28 พวก​เขา​เป็น​ชนชาติ​ที่​ไร้​ความ​คิด

ขาด​ความ​รอบรู้

29 ถ้า​เพียง​แต่​พวก​เขา​ฉลาด​และ​เข้าใจ​เรื่อง​นี้

และ​มอง​ออก​ว่า​บั้นปลาย​ของ​ตน​จะ​เป็น​เช่น​ใด!

30 คน​เดียว​จะ​ไล่​คน​เป็น​พัน​ได้​อย่างไร

หรือ​สอง​คน​ทำ​ให้​คน​เป็น​หมื่น​หนี​เตลิด​ได้​อย่างไร

ถ้า​ไม่​ใช่​เพราะ​พระศิลา​ของ​พวก​เขา​ได้​ขาย​พวก​เขา​เสีย​แล้ว

ถ้า​ไม่​ใช่​เพราะ​พระยาห์เวห์​มอบ​พวก​เขา​ไว้​แล้ว

31 เพราะ​ศิลา​ของ​ชนชาติ​อื่น​ๆ ไม่​เหมือน​พระศิลา​ของ​เรา

แม้​ศัตรู​ของ​เรา​ก็​ยอมรับ​เช่น​นั้น

32 เถา​องุ่น​ของ​พวก​เขา​มา​จาก​เถา​องุ่น​แห่ง​โสโดม

และ​จาก​ท้องทุ่ง​แห่ง​โกโมราห์

ผล​องุ่น​ของ​พวก​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ยา​พิษ

พวง​องุ่น​ของ​พวก​เขา​มี​แต่​ความ​ขมขื่น

33 เหล้า​องุ่น​ของ​พวก​เขา​คือ​พิษ​งู​ร้าย

เป็น​พิษ​ร้าย​ของ​งูเห่า

34 "เรา​เก็บงำ​เรื่อง​นี้

และ​ประทับ​ตรา​เก็บ​ไว้​ใน​คลัง​ของ​เรา​ไม่​ใช่​หรือ

35 การ​แก้แค้น​เป็น​หน้าที่​ของ​เรา​เอง เรา​จะ​คืน​สนอง

เมื่อ​ถึง​เวลา​เท้า​ของ​พวก​เขา​จะ​ลื่น​ไถล

วัน​แห่ง​หายนะ​ของ​พวก​เขา​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว

และ​ความ​ย่อยยับ​จะ​ถาโถม​เข้า​ใส่​พวก​เขา"

36 พระยาห์เวห์​จะ​พิพากษา​ประชาชน​ของ​พระองค์

และ​พระองค์​เอ็นดู​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

เมื่อ​พระองค์​มอง​เห็น​พละ​กำลัง​ของ​พวก​เขา​เสื่อม​ลง

และ​ไม่​มี​ใคร​หลงเหลือ​อยู่ ไม่ว่า​ทาส​หรือ​ไท*

37 พระองค์​จะ​พูด​ว่า "พระ​ทั้งหลาย​ของ​พวก​เขา​ไป​ไหน​เสีย​เล่า

ศิลา​ที่​พวก​เขา​ลี้​ภัย​ไป​ไหน​เสีย​แล้ว

38 ไหนล่ะ​พระ​ที่​กิน​ไขมัน​ของ​เครื่อง​บูชา

และ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​ของ​เครื่องดื่ม​บูชา​ของ​พวก​เขา

ให้​พระ​เหล่า​นั้น​ลุกขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เจ้า​สิ!

ให้​พระ​เหล่า​นั้น​มา​ให้​ที่​พักพิง​แก่​พวก​เจ้า​สิ!

39 จง​ดู​เถิด เรา​เอง​นี่แหละ​คือ​ผู้​นั้น!

ไม่​มี​พระ​อื่น​ใด​นอกจาก​เรา

เรา​ทำ​ให้​ตาย​และ​เรา​ให้​ชีวิต

เรา​ทำ​ให้​บาดเจ็บ​และ​เรา​จะ​รักษา​ให้​หาย

และ​ไม่​มี​ผู้​ใด​ช่วย​ให้​พ้น​มือ​ของ​เรา​ไป​ได้

40 เรา​ชู​มือ​ขึ้น​ฟ้า​และ​สาบาน​อย่าง​จริงจัง​ว่า

เรา​ดำรง​อยู่​นิรันดร์​ฉันใด

41 เมื่อ​เรา​ลับ​ดาบ​อัน​วาววับ​ของ​เรา

และ​เมื่อ​เรา​กุม​การ​พิพากษา​ไว้​ใน​มือ

เรา​จะ​แก้แค้น​ศัตรู​ของ​เรา

และ​ตอบแทน​ผู้​ที่​เกลียด​ชัง​เรา​ฉันนั้น

42 เรา​จะ​ทำ​ให้​ลูกศร​ของ​เรา​ดื่ม​เลือด​จน​เมามาย

ส่วน​ดาบ​ของ​เรา​จะ​กิน​เนื้อ

คือ​เลือด​เนื้อ​ของ​ผู้​ถูก​สังหาร​และ​เชลย

ศีรษะ​ของ​บรรดา​ผู้​นำ​ของ​ศัตรู"

43 ชนชาติ​ทั้งหลาย​เอ๋ย จง​ชื่นชม​ยินดี​ร่วม​กับ​ประชาชน​ของ​พระองค์​เถิด**

เพราะ​พระองค์​จะ​แก้แค้น​ให้​แก่​โลหิต​ของ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

พระองค์​จะ​ล้างแค้น​ศัตรู​ของ​พระองค์

และ​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​แก่​ดินแดน​และ​ประชาชน​ของ​พระองค์

44 โมเสส​มา​กับ​โยชูวา*​ลูก​ชาย​ของ​นูน กล่าว​เนื้อเพลง​ทั้ง​บท​นี้​ให้​ประชาชน​ฟัง 45 เมื่อ​โมเสส​ท่อง​ข้อความ​ให้​อิสราเอล​ทั้งปวง​ฟัง​จบ​แล้ว 46 ก็​กล่าว​แก่​พวก​เขา​ว่า "จง​จำ​ใส่​ใจ​ทุก​ถ้อยคำ​ที่​ข้าพเจ้า​ได้​ประกาศ​แก่​ท่าน​อย่าง​หนักแน่น​ใน​วัน​นี้ เพื่อ​ท่าน​จะ​สั่ง​ให้​ลูก​หลาน​ใส่ใจ​ปฏิบัติ​ตาม​ทุก​ถ้อยคำ​ใน​กฎ​บัญญัติ​นี้ 47 กฎ​บัญญัติ​นี้​ไม่ได้​เป็น​เพียง​ถ้อยคำ​ที่​พูด​ไป​เปล่า​ๆ แต่​เป็น​ชีวิต​ของ​ท่าน โดย​กฎ​บัญญัติ​นี้​ท่าน​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ยาวนาน​ใน​ดินแดน​ซึ่ง​ท่าน​กำลัง​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ครอบครอง"

48 ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 49 "จง​ขึ้นไป​บน​ภูเขา​เนโบ​ใน​เทือกเขา​อาบาริม ใน​โมอับ​ตรงข้าม​เมือง​เยรีโค และ​มอง​ดู​คานาอัน ดินแดน​ซึ่ง​เรา​ยก​ให้​เป็น​กรรมสิทธิ์​แก่​ชาว​อิสราเอล 50 บน​ภูเขา​ที่​เจ้า​ขึ้นไป​นั้น เจ้า​จะ​ตาย​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​ญาติ​พี่น้อง​ของ​เจ้า เช่น​เดียว​กับ​อาโรน​พี่ชาย​ของ​เจ้า​ซึ่ง​ตาย​ที่​ภูเขา​โฮร์​และ​ถูก​รวบ​ไป​อยู่​กับ​ญาติ​พี่น้อง​ของ​เขา 51 เพราะ​เจ้า​ทั้ง​สอง​ไม่​ได้​ให้​เกียรติ​เรา​ต่อหน้า​ชาว​อิสราเอล​ที่​สายน้ำ​แห่ง​เมรีบาห์​คาเดช​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ศิน และ​ไม่ได้​เชิดชู​ความ​บริสุทธิ์​ของ​เรา​ใน​ท่ามกลาง​ชาว​อิสราเอล 52 ฉะนั้น​เจ้า​จะ​เห็น​ดินแดน​นั้น​แต่​ไกล เจ้า​จะ​ไม่ได้​เข้า​ไป​ใน​ดินแดน​ซึ่ง​เรา​จะ​ยก​ให้​ประชาชน​อิสราเอล"