อุปมาเรื่องชาวสะมาเรียใจดี
25 มีผู้เชี่ยวชาญกฎบัญญัติคนหนึ่งยืนขึ้นทดสอบพระเยซู เขาถามว่า "อาจารย์ ข้าพเจ้าต้องทำสิ่งใดจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์"
26 พระองค์ตอบว่า "กฎบัญญัติเขียนไว้ว่าอย่างไร อ่านแล้วเข้าใจว่าอย่างไร"
27 เขาตอบว่า " ‘จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่านอย่างสุดใจ สุดจิต สุดกำลัง และสุดความคิดของท่าน’10:27 ฉธบ.6:5 และ ‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’10:27 ลนต.19:18"
28 พระเยซูตอบว่า "ถูกแล้ว จงทำตามนี้ แล้วท่านจะได้ชีวิต"
29 แต่เขาอยากรักษาหน้าตัวเอง จึงถามพระเยซูว่า "แล้วใครคือเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า"
30 พระเยซูตอบว่า "ชายคนหนึ่งถูกโจรปล้นระหว่างเดินทางจากเยรูซาเล็มไปเยรีโค พวกโจรถอดเอาเสื้อผ้าของเขาไป ทุบตีเขาปางตายแล้วจากไป 31 มีปุโรหิตคนหนึ่งบังเอิญผ่านมาทางนั้น เมื่อเห็นคนเจ็บก็เลี่ยงไปเดินอีกฟากหนึ่ง 32 คนเลวีก็เหมือนกัน พอเห็นเขาก็เลี่ยงไปเดินอีกฟากหนึ่ง 33 แต่ชาวสะมาเรียคนหนึ่งเดินทางผ่านมา พอเห็นเขาก็สงสาร 34 และเข้าไปช่วย เอาน้ำมันกับเหล้าองุ่นเทใส่แผล พันแผลให้ แล้วประคองชายผู้นั้นขึ้นลาของตน พาไปที่โรงแรมและดูแลเขา 35 วันรุ่งขึ้นชาวสะมาเรียให้เงินสองเดนาริอัน10:35 หนึ่งเดนาริอันเท่ากับค่าจ้างแรงงานหนึ่งวัน (ดู มธ.20:2)กับผู้ดูแลโรงแรมและบอกว่า ‘ช่วยดูแลเขาด้วย และตอนขากลับ ถ้ามีส่วนเกินข้าพเจ้าจะจ่ายให้’
36 เจ้าคิดว่าในสามคนนี้ คนไหนคือเพื่อนบ้านของชายที่ถูกปล้น"
37 ผู้เชี่ยวชาญกฎบัญญัติตอบว่า "คนที่เมตตาเขา"
พระเยซูจึงบอกเขาว่า "จงไปทำอย่างเดียวกัน"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)