พระเยซูถูกมารทดสอบในถิ่นทุรกันดาร
(มธ.4:1-11; มก.1:12,13)
1 พระเยซูเต็มด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระองค์กลับมาจากแม่น้ำจอร์แดนและพระวิญญาณนำพระองค์เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร 2 ที่ซึ่งพระองค์ถูกมารล่อใจ4:2 ภาษากรีกสำหรับ ถูกมารล่อใจ ยังหมายถึง ถูกทดสอบได้ด้วยตลอดสี่สิบวัน ในระหว่างนั้นพระองค์ไม่ได้กินอะไรเลย และเมื่อครบสี่สิบวันแล้วพระองค์ก็หิว
3 มารพูดว่า "ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่งก้อนหินนี้ให้กลายเป็นอาหารสิ"
4 พระเยซูตอบว่า "มีคำเขียนไว้ว่า ‘มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได้’4:4 ฉธบ.8:3"
5 มารนำพระองค์ขึ้นไปที่สูง และแสดงให้พระองค์เห็นอาณาจักรทั้งโลกในชั่วพริบตา 6 และพูดกับพระองค์ว่า "เราจะยกอำนาจและความรุ่งเรืองทั้งหมดนี้ให้ท่าน เพราะเราได้รับมา และจะยกให้ใครก็ได้ตามใจ 7 ถ้าท่านนมัสการเรา ทุกสิ่งจะเป็นของท่าน"
8 พระเยซูตอบว่า "มีคำเขียนไว้ว่า ‘จงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของท่าน และรับใช้พระองค์เพียงผู้เดียว’4:8 ฉธบ.6:13"
9 มารนำพระองค์มาที่เยรูซาเล็ม ให้พระองค์ยืนบนจุดสูงสุดของวิหาร แล้วพูดว่า "ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงกระโดดลงไปจากที่นี่ 10 เพราะมีคำเขียนไว้ว่า
‘พระองค์จะสั่งทูตสวรรค์ของพระองค์ในเรื่องท่าน
ให้พิทักษ์รักษาท่าน
11 ทูตสวรรค์เหล่านั้นจะใช้มือยกท่านขึ้น
เพื่อไม่ให้เท้าของท่านกระทบหิน’4:11 สดด.91:11,12"
12 พระเยซูตอบว่า "มีคำกล่าวไว้ว่า ‘อย่าทดสอบองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของท่าน’4:12 ฉธบ.6:16"
13 เมื่อมารล่อใจพระองค์หมดทุกอย่างแล้วก็ไปจากพระองค์ เพื่อรอจนกว่าจะถึงโอกาสเหมาะ
นาซาเร็ธไม่ต้อนรับพระเยซู
14 พระเยซูกลับไปยังแคว้นกาลิลีด้วยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณ และชื่อเสียงของพระองค์เลื่องลือไปทั่วแถบนั้น 15 พระองค์สอนในธรรมศาลาของพวกเขา และทุกคนสรรเสริญพระองค์
16 พระเยซูไปยังนาซาเร็ธ ที่ซึ่งพระองค์เติบโตขึ้น และในวันสะบาโต พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาอย่างที่ทำเป็นประจำ และยืนขึ้นอ่านพระธรรม 17 พระองค์รับม้วนพระคัมภีร์อิสยาห์ เมื่อคลี่ออกก็พบข้อความเขียนไว้ว่า
18 "พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่เหนือข้าพเจ้า
เพราะพระองค์เจิมตั้งข้าพเจ้า
ให้ประกาศข่าวดีแก่คนยากไร้
พระองค์ใช้ข้าพเจ้ามาประกาศอิสรภาพแก่นักโทษ
และให้คนตาบอดมองเห็น
ให้ปลดปล่อยคนถูกกดขี่ให้เป็นอิสระ
19 ให้ประกาศปีแห่งความโปรดปรานขององค์พระผู้เป็นเจ้า" 4:19 อสย.61:1,2 (ดูฉบับ LXX) อสย.58:6
20 จากนั้นพระองค์ม้วนหนังสือ ส่งคืนเจ้าหน้าที่แล้วนั่งลง สายตาทุกคู่ในธรรมศาลาจ้องมาที่พระองค์ 21 พระเยซูเอ่ยขึ้นว่า "วันนี้พระคัมภีร์ตอนที่ท่านได้ฟังนั้นเป็นจริงแล้ว"
22 ทุกคนพูดยกย่องพระองค์ และแปลกใจในถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยพระคุณจากปากของพระองค์ พวกเขาถามกันว่า "คนนี้เป็นลูกของโยเซฟไม่ใช่หรือ"
23 พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า "แน่นอน เจ้าคงจะยกภาษิตนี้กับเรา คือ ‘หมอรักษาตัวเองเถอะ’ และอยากพูดว่า ‘สิ่งที่เราได้ยินว่าท่านทำในเมืองคาเปอรนาอุม ก็ทำในบ้านเกิดของท่านที่นี่ด้วยสิ’ "
24 พระองค์พูดต่อไปว่า "เราบอกความจริงว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนไหนได้รับการยอมรับในบ้านเกิดของตน 25 เรายืนยันว่า มีหญิงม่ายมากมายในอิสราเอลในสมัยของเอลียาห์ตอนฟ้าปิดถึงสามปีครึ่ง และเกิดกันดารอาหารรุนแรงทั่วแผ่นดิน 26 กระนั้นเอลียาห์ก็ไม่ได้ถูกส่งไปหาใคร นอกจากหญิงม่ายที่เมืองศาเรฟัทในเขตไซดอน 27 และในสมัยผู้เผยพระวจนะเอลีชา ก็มีคนโรคเรื้อน4:27 คำภาษากรีกดั้งเดิมสำหรับ โรคเรื้อน หมายถึงโรคผิวหนังต่างๆ ด้วยในอิสราเอลมากมาย แต่ไม่มีใครหายดี นอกจากนาอามานชาวซีเรีย"
28 เมื่อคนทั้งหมดในธรรมศาลาได้ยินอย่างนั้นก็โกรธมาก 29 จึงลุกขึ้นขับไล่พระเยซูออกจากเมืองไปที่หน้าผาบนเนินเขาที่เมืองนั้นตั้งอยู่ เพื่อจะผลักพระองค์ให้ตกหน้าผา 30 แต่พระองค์เดินฝ่าฝูงชนและจากไป
พระเยซูขับไล่วิญญาณโสโครก
(มก.1:21-28)
31 จากนั้น พระเยซูลงไปที่คาเปอรนาอุมเมืองหนึ่งในแคว้นกาลิลี และพระองค์สั่งสอนประชาชนในวันสะบาโต 32 พวกเขาทึ่งในคำสอนของพระองค์ เพราะคำสอนของพระองค์มีสิทธิอำนาจ
33 ชายคนหนึ่งในธรรมศาลาซึ่งมีวิญญาณโสโครกเข้าสิงก็ร้องขึ้นสุดเสียงว่า 34 "ไปเสีย! พระเยซูชาวนาซาเร็ธ ท่านต้องการอะไรจากพวกเรา จะมาทำลายพวกเราหรือ ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร องค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า!"
35 พระเยซูสั่งอย่างเฉียบขาดว่า "เงียบ! ออกจากเขาเดี๋ยวนี้!" แล้วผีก็ทำให้คนนั้นล้มลงต่อหน้าทุกคน แล้วออกจากตัวเขาโดยไม่ได้ทำอันตรายเลย
36 ทุกคนประหลาดใจพูดกันว่า "นี่คือถ้อยคำอะไร! เขามีสิทธิอำนาจและฤทธิ์เดช เขาสั่งวิญญาณโสโครกและมันก็ออกมา!" 37 กิตติศัพท์ของพระองค์เลื่องลือไปทั่วแถบนั้น
พระเยซูรักษาคนมากมาย
(มธ.8:14-17; มก.1:29-38)
38 พระเยซูออกจากธรรมศาลาและไปยังบ้านของซีโมน แม่ยายของซีโมนกำลังป่วยมีไข้สูง พวกเขาขอให้พระเยซูช่วยเธอ 39 พระองค์จึงโน้มตัวลง สั่งให้ไข้หาย ไข้ก็หาย เธอจึงลุกขึ้นทันทีและมาปรนนิบัติพระองค์กับสาวก
40 เมื่อตะวันลับฟ้า ผู้คนพาคนป่วยโรคต่างๆ มาหาพระเยซู พระองค์วางมือรักษาทุกคน 41 ยิ่งกว่านั้น พวกผีได้ออกจากหลายคน ร้องว่า "ท่านคือพระบุตรของพระเจ้า!" แต่พระองค์สั่งห้ามไม่ให้มันพูด เพราะพวกมันรู้ว่าพระองค์คือพระเมสสิยาห์
42 พอรุ่งเช้าพระเยซูไปที่เงียบสงบ ฝูงชนก็ตามหาพระองค์ เมื่อพบแล้ว ก็พยายามไม่ให้พระองค์จากไป 43 แต่พระองค์พูดว่า "เราต้องประกาศข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าในเมืองอื่นๆ ด้วย เพราะเราถูกส่งมาเพื่อการนี้" 44 และพระองค์ยังคงเทศนาในธรรมศาลาในแคว้นยูเดียต่อไป