เศรษฐีกับลาซารัส
19 มีเศรษฐีคนหนึ่งสวมชุดสีม่วงและผ้าลินินเนื้อดี ใช้ชีวิตอย่างหรูหราทุกวัน 20 ที่ประตูบ้านของเศรษฐีมีขอทานคนหนึ่งชื่อลาซารัสนอนอยู่ เขามีแผลเต็มตัว 21 เขาอยากจะกินเศษอาหารที่ตกจากโต๊ะของเศรษฐี แม้แต่สุนัขก็มาเลียแผลของเขา
22 ต่อมาเมื่อขอทานนั้นตาย เหล่าทูตสวรรค์นำเขาไปอยู่ข้างอับราฮัม เศรษฐีก็ตายเช่นกันและถูกฝังไว้ 23 ในแดนคนตาย เศรษฐีทุกข์ทรมานมาก เขาเงยหน้าขึ้นเห็นอับราฮัมแต่ไกล มีลาซารัสอยู่เคียงข้าง 24 จึงร้องเรียกว่า ‘คุณพ่ออับราฮัม สงสารข้าพเจ้าเถิด โปรดส่งลาซารัสมา ให้เขาเอาปลายนิ้วจุ่มน้ำแตะลิ้นข้าพเจ้าให้เย็นลง เพราะข้าพเจ้าอยู่ในบึงไฟนี้ทรมานเหลือเกิน’
25 แต่อับราฮัมตอบว่า ‘ลูกเอ๋ย จำได้ไหมว่าชั่วชีวิตของเจ้า เจ้าได้รับแต่สิ่งดีๆ ขณะที่ลาซารัสได้แต่สิ่งเลวร้าย แต่ตอนนี้เขาได้รับการปลอบโยนที่นี่ ส่วนเจ้าทุกข์ทรมาน 26 นอกจากนี้แล้ว ระหว่างเรากับเจ้ามีเหวใหญ่ขวางอยู่ ใครจะข้ามจากที่นี่ไปก็ไม่ได้ หรือใครจะข้ามจากที่โน่นมาก็ไม่ได้’
27 เขาตอบว่า ‘คุณพ่ออับราฮัม ถ้าเช่นนั้น ขอให้ท่านส่งลาซารัสไปหาครอบครัวของข้าพเจ้าด้วย 28 เพราะข้าพเจ้ามีพี่น้องห้าคน ให้ลาซารัสเตือนพวกเขา เพื่อเขาจะได้ไม่ต้องมาทรมานที่นี่’
29 อับราฮัมตอบว่า ‘พวกเขามีโมเสสกับเหล่าผู้เผยพระวจนะอยู่แล้ว ก็ให้พวกเขาฟังคนเหล่านั้นเถิด’
30 เศรษฐีนั้นจึงพูดว่า ‘ไม่ได้ คุณพ่ออับราฮัม แต่ถ้ามีคนตายสักคนหนึ่งไปหาพวกเขา พวกเขาก็จะกลับใจ’
31 อับราฮัมตอบเขาว่า ‘ถ้าพวกเขาไม่ฟังโมเสสกับเหล่าผู้เผยพระวจนะ ต่อให้มีคนฟื้นขึ้นจากความตายไปหา เขาก็จะไม่ยอมเชื่อ’ "
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)