1 แล้วพระเยซูเล่าเรื่องอุปมาสอนสาวกว่าควรอธิษฐานอยู่เสมอ และไม่ยอมแพ้ 2 พระองค์เล่าว่า "ในเมืองหนึ่ง มีผู้พิพากษาซึ่งไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่เห็นแก่หน้าใคร 3 ในเมืองเดียวกันมีหญิงม่ายคนหนึ่งเพียรมาหาเขาอ้อนวอนว่า ‘ให้ความยุติธรรมในคดีของดิฉันกับอีกฝ่ายด้วยเถิด’
4 ผู้พิพากษาปฏิเสธอยู่สักพัก แต่ในที่สุดเขาก็พูดกับตัวเองว่า ‘แม้เราไม่กลัวพระเจ้า และไม่เห็นแก่หน้าใคร 5 แต่เพราะหญิงม่ายคนนี้เซ้าซี้ไม่หยุด เราจะให้ความยุติธรรม เธอจะได้ไม่มาให้รำคาญใจ’ "
6 แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าก็พูดว่า "จงฟังสิ่งที่ผู้พิพากษาอยุติธรรมพูด 7 แล้วพระเจ้าจะไม่ให้ความยุติธรรมกับคนที่พระองค์เลือก ซึ่งร้องเรียกพระองค์ทั้งวันทั้งคืนหรือ พระองค์จะผัดผ่อนไปเรื่อยๆ หรือ 8 เราบอกว่า พระองค์จะให้เขาได้รับความยุติธรรมโดยเร็ว แต่เมื่อบุตรมนุษย์กลับมา พระองค์จะได้เห็นความเชื่อในโลกบ้างไหม"
9 สำหรับบางคนที่มั่นใจในความชอบธรรมของตนและดูถูกคนอื่น พระเยซูเล่าเรื่องอุปมานี้ว่า 10 "มีสองคนไปที่วิหารเพื่ออธิษฐาน คนหนึ่งเป็นฟาริสี และอีกคนเป็นคนเก็บภาษี 11 ฟาริสียืนอยู่คนเดียวอธิษฐานว่า ‘พระเจ้า ขอบคุณพระองค์ที่ข้าพเจ้าไม่เหมือนคนอื่น ที่เป็นพวกโจร คนชั่ว คนมีชู้ หรือแม้แต่คนเก็บภาษีนี้ 12 ข้าพเจ้าถืออดอาหารสัปดาห์ละสองครั้ง และมอบสิบลดของทั้งหมดที่ได้รับ’
13 แต่คนเก็บภาษียืนไกลออกไป ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นฟ้า แต่ทุบอกและร้องว่า ‘พระเจ้า ขอเมตตาข้าพเจ้าที่เป็นคนบาปด้วยเถิด’
14 เราบอกว่า คนนี้ต่างหากที่กลับไปอย่างผู้ชอบธรรมต่อหน้าพระเจ้า เพราะทุกคนที่ยกตนขึ้นจะถูกกดลง และคนที่ถ่อมตนลงจะได้รับการยกขึ้น"
15 ผู้คนต่างอุ้มทารกมาให้พระเยซูวางมือ พอพวกสาวกเห็นก็ห้ามพวกเขาไว้ 16 แต่พระเยซูเรียกเด็กๆ มาแล้วพูดว่า "ให้เด็กเล็กๆ มาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนที่เหมือนเด็กเหล่านี้ 17 เราบอกความจริงว่า ใครไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็กๆ จะไม่มีวันได้เข้ามา"
18 ขุนนางคนหนึ่งถามพระองค์ว่า "อาจารย์ผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าต้องทำสิ่งใดจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์"
19 พระเยซูตอบว่า "ทำไมจึงเรียกเราประเสริฐ นอกจากพระเจ้าแล้ว ไม่มีใครที่ประเสริฐ 20 ท่านก็รู้พระบัญญัติที่ว่า ‘อย่าคบชู้ อย่าฆ่าคน อย่าลักขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ จงให้เกียรติพ่อแม่’18:20 อพย.20:12-16; ฉธบ.5:16-20"
21 เขาบอกว่า "ทั้งหมดนี้ ข้าพเจ้าถือปฏิบัติมาตั้งแต่เด็ก"
22 เมื่อพระเยซูได้ยินอย่างนั้น ก็พูดว่า "ยังขาดอยู่อย่างหนึ่ง จงไปขายทุกสิ่งที่มีแล้วเอาเงินแจกจ่ายให้คนยากจน แล้วเจ้าจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงตามเรามา"
23 เมื่อเขาได้ยินอย่างนั้นก็เศร้ามากเพราะเขาเป็นคนมั่งคั่ง 24 พระเยซูมองเขาและพูดว่า "เป็นเรื่องยากที่คนรวยจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้า 25 อันที่จริง ให้อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าที่คนรวยจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้า"
26 คนที่ได้ยินก็ถามว่า "ถ้าอย่างนั้นแล้วใครจะรอดได้"
27 พระเยซูตอบว่า "สิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ ก็เป็นไปได้สำหรับพระเจ้า"
28 เปโตรพูดว่า "พวกเราได้ละทิ้งทุกสิ่งที่เรามี เพื่อติดตามพระองค์"
29 พระเยซูบอกพวกเขาว่า "เราบอกความจริงว่า คนที่ละทิ้งบ้าน หรือภรรยา พี่น้อง พ่อแม่ หรือลูกๆ เพราะเห็นแก่อาณาจักรของพระเจ้า 30 จะได้รับผลตอบแทนหลายเท่าในยุคนี้ และได้รับชีวิตนิรันดร์ในยุคหน้า"
31 พระเยซูพาสาวกทั้งสิบสองคนเลี่ยงออกมา และบอกพวกเขาว่า "พวกเรากำลังขึ้นไปเยรูซาเล็ม และทุกสิ่งที่พวกผู้เผยพระวจนะเขียนเกี่ยวกับบุตรมนุษย์จะเกิดขึ้น 32 พระองค์จะถูกมอบให้คนที่ไม่ใช่ยิว คนพวกนั้นจะเยาะเย้ย ดูหมิ่น ถ่มน้ำลายรด 33 โบยตีและฆ่าพระองค์ ในวันที่สามพระองค์จะฟื้นขึ้นใหม่"
34 พวกสาวกไม่เข้าใจเรื่องนี้เพราะความหมายถูกซ่อนไว้ พวกเขาจึงไม่รู้ว่าพระองค์กำลังพูดถึงอะไร
35 ขณะที่พระเยซูมาใกล้เมืองเยรีโค มีชายตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ริมทาง 36 เมื่อได้ยินเสียงฝูงชนกำลังเดินผ่านมา เขาก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น 37 คนเหล่านั้นบอกเขาว่า "พระเยซูชาวนาซาเร็ธกำลังเดินผ่านมา"
38 เขาก็ร้องขึ้นว่า "พระเยซูบุตรดาวิด ขอเมตตาข้าพเจ้าข้าพเจ้าด้วยเถิด"
39 คนที่เดินนำหน้าก็ตำหนิ บอกให้เขาเงียบ แต่เขายิ่งตะโกนดังขึ้นว่า "บุตรดาวิด เมตตาด้วยเถิด!"
40 พระเยซูหยุดและสั่งให้คนพาเขามาหา เมื่อเขาเข้ามาใกล้ พระเยซูจึงถามว่า 41 "เจ้าต้องการให้เราทำอะไรให้"
เขาตอบว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าอยากมองเห็น"
42 พระเยซูพูดกับเขาว่า "จงมองเห็น ความเชื่อของเจ้ารักษาเจ้าแล้ว" 43 ทันใดนั้น เขาก็มองเห็น และตามพระเยซูไปและสรรเสริญพระเจ้า เมื่อคนทั้งหมดเห็นก็สรรเสริญพระเจ้าด้วย
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)