1 พระเยซูได้เรียกสาวกสิบสองคนมาพร้อมกัน พระองค์ให้ฤทธิ์เดชและมอบสิทธิอำนาจแก่พวกเขา เพื่อขับผีทุกตนและรักษาโรค 2 พระองค์ส่งพวกเขาออกไปประกาศอาณาจักรของพระเจ้าและรักษาคนเจ็บป่วย 3 พระองค์บอกพวกเขาว่า "ไม่ต้องเอาอะไรติดตัวไปตอนเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นไม้เท้า ย่าม อาหาร เงิน เสื้อสำรอง 4 ไม่ว่าเข้าไปในบ้านใด จงพักที่บ้านนั้นจนกว่าจะไปจากเมืองนั้น 5 หากผู้คนไม่ต้อนรับเจ้า จงออกจากเมืองนั้น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อเป็นการเตือนพวกเขา" 6 พวกสาวกจึงออกไปทุกหมู่บ้าน ประกาศข่าวประเสริฐและรักษาโรคให้ผู้คนทุกที่
7 เมื่อเฮโรดผู้ครองแคว้นได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็สับสน เพราะบางคนพูดว่านี่คือยอห์นผู้ให้บัพติศมาได้ฟื้นขึ้นจากความตาย 8 บ้างก็ว่าเอลียาห์มาปรากฏ คนอื่นๆ ก็ว่าเป็นหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณฟื้นคืนชีวิต 9 แต่เฮโรดพูดว่า "เราตัดศีรษะยอห์นไปแล้ว แล้วคนที่เราได้ยินกิตติศัพท์นี่เป็นใคร" เฮโรดจึงพยายามที่จะพบพระองค์
10 เมื่อพวกอัครทูตกลับมา ก็รายงานพระเยซูถึงสิ่งที่พวกเขาได้ทำ แล้วพระองค์ก็พาพวกเขาปลีกตัวไปเมืองเบธไซดา 11 แต่ฝูงชนรู้เข้าก็ตามพระองค์ไป พระองค์ต้อนรับพวกเขา พูดกับเขาเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และรักษาบรรดาคนเจ็บป่วย
12 พอบ่ายคล้อย สาวกทั้งสิบสองคนจึงมาพูดกับพระองค์ว่า "ขอให้ฝูงชนไปหาอาหารกินและหาที่พักตามหมู่บ้านรอบๆ และชนบทแถวนี้เถิด เพราะที่เราอยู่นี้ห่างไกล"
13 พระองค์ตอบว่า "พวกเจ้าจงเอาอาหารให้พวกเขากิน"
พวกเขาตอบว่า "เรามีแค่ขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว นอกจากว่าเราจะไปซื้ออาหารให้คนทั้งหมดนี้" 14 (ที่นั่นมีผู้ชายประมาณห้าพันคน)
แต่พระองค์พูดกับพวกสาวกว่า "ให้พวกเขานั่งลงเป็นกลุ่ม กลุ่มละประมาณห้าสิบคน" 15 พวกสาวกทำตามนั้น และทุกคนก็นั่งลง 16 พระองค์รับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นมา เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกจ่ายให้ทุกคน 17 ทุกคนได้กินจนอิ่ม และพวกสาวกเก็บเศษที่เหลือได้ถึงสิบสองตะกร้าเต็ม
18 ครั้งหนึ่งเมื่อพระเยซูกำลังอธิษฐานตามลำพัง มีเพียงพวกสาวกอยู่ใกล้ๆ พระองค์ถามพวกเขาว่า "ฝูงชนพูดกันว่าเราเป็นใคร"
19 พวกสาวกตอบว่า "บางคนก็ว่าเป็นยอห์นผู้ให้บัพติศมา บ้างก็ว่าเป็นเอลียาห์ และบางคนก็ยังว่าเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งในสมัยก่อนที่ฟื้นขึ้นสู่ชีวิต"
20 พระองค์ถามว่า "แล้วพวกเจ้าล่ะว่าเราเป็นใคร"
เปโตรตอบว่า "พระองค์เป็นพระเมสสิยาห์ของพระเจ้า"
21 พระเยซูเตือนพวกเขาไม่ให้บอกใครว่าพระองค์เป็นใครโดยเด็ดขาด 22 และพูดว่า "บุตรมนุษย์ต้องทนทุกข์หลายประการ และพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต กับครูสอนกฎบัญญัติจะปฏิเสธพระองค์ และพระองค์ต้องถูกประหาร แล้วในวันที่สามจะฟื้นขึ้นสู่ชีวิต"
23 จากนั้นพระองค์พูดกับเขาทุกคนว่า "ถ้าใครปรารถนาจะเป็นสาวกของเรา ต้องปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตนทุกวันและตามเรามา 24 เพราะใครต้องการเอาชีวิตรอดจะเสียชีวิต แต่ใครสละชีวิตของตนเพื่อเราจะรอดชีวิต 25 จะดีอะไรถ้าได้โลกนี้ทั้งใบ แต่ต้องสูญเสียตัวเองไป 26 ใครก็ตามที่อับอายในตัวเราและถ้อยคำของเรา บุตรมนุษย์ก็จะอับอายในตัวเขา เมื่อพระองค์มาด้วยสง่าราศีของพระองค์ และพระบิดา พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า
27 เราบอกความจริงว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่จะไม่ได้ลิ้มรสความตายก่อนจะได้เห็นอาณาจักรของพระเจ้า"
28 ราวแปดวันหลังจากที่พระเยซูพูดดังนี้ พระองค์พาเปโตร ยอห์น และยากอบขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน 29 ขณะที่พระองค์กำลังอธิษฐาน ใบหน้าของพระองค์ก็เปลี่ยนไป เสื้อผ้าของพระองค์สว่างไสวดั่งแสงฟ้าแลบ 30 ชายสองคนคือโมเสสกับเอลียาห์มาปรากฏด้วยราศีเจิดจ้า พวกเขากำลังสนทนากับพระเยซู 31 และพูดถึงการจากไปของพระองค์ซึ่งใกล้จะสำเร็จที่เยรูซาเล็ม 32 เปโตรกับเพื่อนอีกสองคนง่วงมาก แต่พอตื่นก็เห็นรัศมีของพระองค์ และชายสองคนยืนอยู่กับพระองค์ 33 เมื่อชายสองคนกำลังจะจากพระเยซูไป เปโตรก็พูดกับพระองค์ว่า "ท่านอาจารย์ ดีจริงที่พวกเราได้มาอยู่ที่นี่ ให้เราสร้างเพิงสามหลัง สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง และอีกหลังสำหรับเอลียาห์" (เขาไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่)
34 ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น ก็มีเมฆปรากฏขึ้นปกคลุมพวกเขา และพวกเขาก็รู้สึกกลัว 35 มีเสียงจากเมฆว่า "คนนี้คือลูกของเรา ผู้ซึ่งเราได้เลือกไว้ จงเชื่อฟังเขา" 36 เมื่อสิ้นเสียงนั้น พวกเขาก็เห็นว่าพระเยซูอยู่ตามลำพัง พวกสาวกเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ ไม่ได้เล่าสิ่งที่เห็นให้ใครฟังในเวลานั้น
37 วันรุ่งขึ้น เมื่อพระเยซูและสาวกลงมาจากภูเขาแล้ว ฝูงชนกลุ่มใหญ่มาพบพระเยซู 38 ชายคนหนึ่งในฝูงชนร้องว่า "อาจารย์ ขอท่านมาดูลูกชายของข้าพเจ้าด้วย ข้าพเจ้ามีลูกเพียงคนเดียว 39 ผีเข้าสิงเขาและทำให้เขากรีดร้อง มันทำให้เขาล้มแล้วชักจนน้ำลายฟูมปาก มันทำร้ายและแทบไม่เคยออกจากตัวเขาเลย 40 ข้าพเจ้าขอร้องสาวกของพระองค์ให้ขับมันออกไป แต่พวกเขาทำไม่ได้"
41 พระเยซูตอบว่า "เจ้าทุกคนในยุคขาดความเชื่อและวิปริต เราจะต้องอยู่และทนกับพวกเจ้านานเท่าใด พาลูกของเจ้ามาที่นี่"
42 แม้ในขณะที่เด็กกำลังมา ผีก็ทำให้เขาล้มชักลงกับพื้น พระเยซูกำราบวิญญาณโสโครก รักษาเด็กคนนั้น แล้วส่งคืนให้พ่อของเขา 43 ทุกคนอัศจรรย์ใจในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
ขณะที่ทุกคนอัศจรรย์ใจในสิ่งที่พระเยซูกระทำ พระองค์พูดกับพวกสาวกว่า 44 "ตั้งใจฟังสิ่งที่เราจะบอกให้ดี บุตรมนุษย์จะถูกมอบให้อยู่ในมือมนุษย์" 45 แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่านี่หมายถึงอะไร เพราะความหมายถูกซ่อนไว้เพื่อเขาจะไม่เข้าใจ และพวกเขากลัวไม่กล้าถามพระองค์
46 การโต้เถียงเริ่มเกิดขึ้นในพวกสาวกว่า ใครจะเป็นใหญ่ที่สุด 47 พระเยซูรู้ความคิดของเขา จึงพาเด็กเล็กคนหนึ่งมายืนข้างพระองค์ 48 แล้วพูดกับพวกเขาว่า "ใครต้อนรับเด็กเล็กอย่างนี้ในนามของเรา ก็ต้อนรับเรา และผู้ที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับพระองค์ผู้ส่งเรามา ผู้ที่ต่ำต้อยที่สุดในพวกเจ้าคือผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"
49 ยอห์นพูดว่า "อาจารย์ พวกเราเห็นคนหนึ่งขับผีออกในนามของพระองค์ เราพยายามห้ามไว้ เพราะเขาไม่ใช่พวกเรา"
50 พระเยซูพูดว่า "อย่าห้ามเขาเลย เพราะใครก็ตามที่ไม่ต่อต้านเจ้า ก็อยู่ฝ่ายเจ้า"
51 เมื่อใกล้ถึงเวลาที่พระเยซูจะถูกรับขึ้นสู่สวรรค์ พระองค์ตั้งใจจะไปที่เยรูซาเล็ม 52 และพระองค์ส่งบางคนไปล่วงหน้า พวกเขาก็เข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่งของชาวสะมาเรีย เพื่อเตรียมสิ่งต่างๆ ให้พร้อมสำหรับพระองค์ 53 แต่ผู้คนที่นั่นไม่ต้อนรับ เพราะพระองค์กำลังมุ่งหน้าไปยังเยรูซาเล็ม 54 เมื่อยากอบกับยอห์นสาวกของพระองค์เห็นอย่างนั้นก็ถามว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์อยากให้พวกเราสั่งไฟจากสวรรค์ลงมาทำลายคนพวกนี้ไหม" 55 แต่พระเยซูหันมาตำหนิพวกเขา 56 แล้วเดินทางไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง
57 ขณะที่พวกเขาเดินไปตามทาง มีชายคนหนึ่งพูดกับพระองค์ว่า "ข้าพเจ้าจะติดตามท่านไปไม่ว่าที่ใด"
58 พระเยซูตอบว่า "หมาจิ้งจอกยังมีโพรง นกยังมีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่ให้วางศีรษะลงนอน"
59 พระองค์พูดกับชายอีกคนหนึ่งว่า "ตามเรามา"
แต่เขาตอบว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ข้าพเจ้าไปฝังศพพ่อก่อน"
60 พระเยซูบอกเขาว่า "ปล่อยให้คนตายฝังคนตายเถิด ส่วนเจ้าจงไปประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า"
61 อีกคนบอกว่า "ข้าพเจ้าจะติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ขอกลับไปร่ำลาครอบครัวก่อน"
62 พระเยซูพูดว่า "ผู้ที่จับคันไถแล้วยังเหลียวมองหลัง ก็ไม่เหมาะจะรับใช้ในอาณาจักรของพระเจ้า"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)