เลวีนิติ 13

กฎ​ระเบียบ​เกี่ยวกับ​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน

1 พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 "ถ้า​ผู้​ใด​เกิด​อาการ​บวม​ที่​ผิวหนัง หรือ​เป็น​ผื่น หรือ​มี​รอย​ด่าง ให้​สงสัย​ว่า​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน*13:2 คำ​ภาษา​ฮีบรู​สำหรับ โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน ความ​หมาย​ดั้งเดิม​หมายถึง "โรค​เรื้อน" ถูก​ใช้​สำหรับ​โรค​ผิวหนัง​หลาย​โรค ข้อ​นี้​และ​ตลอด​ข้อ 3-46 จะ​ต้อง​นำ​ผู้​นั้น​มา​พบ​ปุโรหิต​อาโรน​หรือ​ลูก​ชาย*13:2 หรือ ลูกหลาน​คน​หนึ่ง​คน​ใด​ของ​อาโรน​ที่​เป็น​ปุโรหิต 3 ปุโรหิต​จะ​ต้อง​ตรวจ​ดู​รอย​โรค​ของ​ผู้​นั้น ถ้า​ขน​บน​ผิวหนัง​บริเวณ​นั้น​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว​และ​รอย​โรค​นี้​ลาม​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​ลง​ไป แสดง​ว่า​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน​ตาม​ระเบียบ​พิธี 4 แต่​ถ้า​ผิวหนัง​บริเวณ​นี้​เป็น​ด่าง​แต่​ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง และ​ขน​ใน​บริเวณ​ดังกล่าว​ก็​ไม่ได้​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว ปุโรหิต​จะ​ต้อง​กัก​ตัว​เขา​ไว้​ดู​อาการ​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 5 ใน​วันที่​เจ็ด​ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ผู้​นั้น​อีก​ครั้ง ถ้า​บริเวณ​ที่​บวม​ดังกล่าว​ยัง​อยู่​เหมือน​เดิม ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง ปุโรหิต​ก็​จะ​กัก​ตัว​เขา​ไว้​อีก​เจ็ด​วัน 6 ใน​วันที่​เจ็ด​ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ผู้​นั้น​อีก​ครั้ง ถ้า​รอย​โรค​ดี​ขึ้น ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป ปุโรหิต​ก็​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​เป็น​มลทิน เป็น​เพียง​ผื่น​ธรรมดา ผู้​นั้น​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​ของ​ตน แล้ว​เขา​ก็​จะ​สะอาด 7 แต่​ถ้า​ผื่น​นั้น​เห่อ​ลาม​ไป​หลังจาก​ที่​เขา​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​หน​หนึ่ง​แล้ว เขา​จะ​ต้อง​กลับ​มา​หา​ปุโรหิต​อีก 8 ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​เขา​ใหม่ ถ้า​เห็นว่า​ผื่น​นั้น​เห่อ​ลาม​ตาม​ผิวหนัง​ก็​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน เขา​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน

9 ถ้า​ผู้​ใด​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน ต้อง​นำ​เขา​ไป​พบ​ปุโรหิต 10 แล้ว​ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ผู้​นั้น ถ้า​เขา​มี​อาการ​บวม​ซีด​ที่​ผิวหนัง ขน​บริเวณ​นั้น​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว และ​รอย​บวม​นั้น​ปริ​แตก​เป็น​แผล 11 เขา​ก็​เป็น​โรค​ผิวหนัง​เรื้อรัง ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน​โดย​ไม่​ต้อง​กัก​ตัว​ไว้​ดู​อาการ​อีก เพราะ​เขา​เป็น​มลทิน​แล้ว

12 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​เห็นว่า​รอย​โรค​นั้น​กระจาย​ไป​ทั่ว​ตั้งแต่​ศีรษะ​จด​เท้า 13 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​ดู​เขา หาก​รอย​โรค​นั้น​ปกคลุม​ไป​ทั้ง​ตัว ให้​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​เป็น​มลทิน เนื่องจาก​ร่างกาย​ของ​เขา​กลาย​เป็น​ด่าง​ขาว​ไป​ทั้ง​ตัว เขา​จึง​สะอาด​ไม่​เป็น​โรค​ติดต่อ 14 แต่​เมื่อ​ใด​ก็​ตาม​ที่​ร่างกาย​ของ​เขา​มี​แผล ผู้​นั้น​ก็​เป็น​มลทิน 15 เมื่อ​ปุโรหิต​พบ​เห็น​รอย​แผล​นั้น ให้​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน รอย​แผล​นั้น​ไม่​สะอาด ทำ​ให้​เขา​เป็น​โรค​ที่​เป็น​มลทิน 16 ถ้า​รอย​แผล​นั้น​ตกสะเก็ด ให้​เขา​กลับไป​หา​ปุโรหิต 17 ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ดู​อีก​ครั้ง ถ้า​แผล​นั้น​หาย​แห้ง​ดี​แล้ว ปุโรหิต​ก็​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​หาย​จาก​โรค​ติดต่อ เขา​สะอาด​พ้น​มลทิน

18 ถ้า​คน​ใด​เป็น​ฝี​และ​หาย​แล้ว 19 แต่​รอย​ฝี​เกิด​อาการ​บวม​ด่าง​หรือ​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว​อม​ชมพู​เรื่อ​ๆ ผู้​นั้น​ต้อง​ไป​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู 20 หาก​อาการ​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง และ​ขน​บริเวณ​นั้น​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน​ได้​ลาม​ออก​มา​จาก​ฝี​นั้น 21 แต่​เมื่อ​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​แล้ว ขน​บริเวณ​นั้น​ไม่ได้​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว และ​รอย​โรค​นั้น​ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง อีก​ทั้ง​สี​ก็​กำลัง​จาง​ลง ให้​ปุโรหิต​กัก​ตัว​เขา​ไว้​ดู​อาการ​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 22 หาก​โรค​นั้น​ลาม​ออก​ไป​ตาม​ผิวหนัง ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน 23 แต่​ถ้า​ลักษณะ​ของ​รอย​โรค​นั้น​ไม่​เปลี่ยนแปลง​และ​ไม่​ลุกลาม​ออก​ไป รอย​นี้​ก็​เป็น​เพียง​แผลเป็น​หลังจาก​เป็น​ฝี ปุโรหิต​ก็​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​เป็น​มลทิน

24 ถ้า​ใคร​มี​แผล​ไฟ​ไหม้​และ​แผล​นี้​กลาย​เป็น​สีขาว​หรือ​สีขาว​อม​ชมพู​เรื่อ​ๆ 25 ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​รอย​นั้น ถ้า​ขน​บริเวณ​นั้น​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว​และ​อาการ​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง โรค​ติดต่อ​ได้​ลาม​จาก​รอย​ไหม้​นั้น​แล้ว ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน 26 ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​พบ​ว่า​ขน​บริเวณ​นั้น​ไม่ได้​เปลี่ยน​เป็น​สีขาว และ​รอย​แผล​นั้น​ก็​ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง อีก​ทั้ง​สี​ก็​กำลัง​จาง​ลง ให้​ปุโรหิต​กัก​ตัว​เขา​ไว้​ดู​อาการ​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 27 ใน​วันที่​เจ็ด​ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ผู้​นั้น​อีก​ครั้ง ถ้า​แผล​นั้น​ลุกลาม​ออก​ไป ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน 28 ถ้า​ลักษณะ​ของ​แผล​นั้น​ไม่​เปลี่ยนแปลง​และ​ไม่ได้​ลุกลาม​ออก​ไป แต่​กำลัง​จาง​ลง รอย​นี้​ก็​เป็น​เพียง​รอย​บวม​หรือ​แผลเป็น​จาก​ไฟ​ไหม้ ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​เป็น​มลทิน

29 ถ้า​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​มี​แผล​ที่​ศีรษะ​หรือ​คาง 30 ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​แผล​นั้น ถ้า​แผล​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง และ​ขน​บริเวณ​นั้น​เปลี่ยน​เป็น​สีเหลือง​และ​บาง​ลง ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน เป็น​แผล​คัน เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน​บน​ศีรษะ​หรือ​ที่​คาง 31 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​พบ​ว่า​แผล​คัน​นั้น​ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง และ​ไม่​มี​ขน​สีดำ​ใน​บริเวณ​นั้น ให้​กัก​คน​นั้น​ไว้​ดู​อาการ​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 32 ใน​วันที่​เจ็ด​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​ผู้​นั้น ถ้า​แผล​คัน​ไม่ได้​ลาม​ไป​และ​ไม่ได้​มี​ขน​สีเหลือง​ขึ้นมา อีก​ทั้ง​แผล​นี้​ก็​ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง 33 ชาย​หรือ​หญิง​คน​นั้น​จะ​ต้อง​โกน​ขน​บริเวณ​รอบ​ๆ แผล​นั้น​ออก และ​ปุโรหิต​จะ​กัก​ตัว​เขา​ไว้​อีก​เจ็ด​วัน 34 ใน​วันที่​เจ็ด​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ผู้​นั้น​อีก ถ้า​แผล​คัน​นี้​ไม่ได้​ลาม​ไป​และ​ไม่ได้​ลาม​ลึก​ลง​ไป​ใต้​ผิวหนัง ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด เขา​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​ถือ​ว่า​เขา​ปราศจาก​มลทิน 35 แต่​ถ้า​แผล​คัน​นั้น​ลาม​ออก​ไป​หลังจาก​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​เป็น​มลทิน​แล้ว 36 ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​อีก​ครั้ง ถ้า​แผล​คัน​นั้น​ลาม​ออก​ไป​ก็​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน​โดย​ไม่​ต้อง​รอ​ดู​ว่า​มี​ขน​สีเหลือง​หรือ​ไม่ 37 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​เห็นว่า​แผล​นั้น​ไม่​ลาม​ออก​ไป​และ​มี​ขน​สีดำ​ขึ้น​บริเวณ​นั้น แผล​คัน​นั้น​ก็​หาย​แล้ว เขา​ก็​ไม่​เป็น​มลทิน และ​ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด ไม่​เป็น​มลทิน

38 ถ้า​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​มี​รอย​ด่าง​ขาว​ขึ้น​ที่​ผิวหนัง 39 ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู ถ้า​รอย​เหล่า​นี้​คล้ำ​ลง รอย​ที่​ขึ้น​บน​ผิวหนัง​ประเภท​นี้​ก็​เป็น​เพียง​ผื่น​ที่​ไม่​เป็น​อันตราย เขา​ก็​ไม่​เป็น​มลทิน

40 ถ้า​ชาย​คน​ใด​ผม​ร่วง​จน​หัว​ล้าน​เลี่ยน เขา​ก็​ไม่​เป็น​มลทิน 41 ถ้า​ผม​บริเวณ​หน้าผาก​ร่วง​จน​เถิก เขา​ก็​ไม่​เป็น​มลทิน 42 แต่​ถ้า​บริเวณ​ที่​ล้าน​นั้น​มี​รอย​แดง​เรื่อ​ๆ ก็​เป็น​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน​บน​ศีรษะ​หรือ​ที่​หน้าผาก 43 ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ดู ถ้า​มี​แผล​บวม​แดง​เรื่อ​ๆ ที่​ศีรษะ​หรือ​หน้าผาก​คล้าย​โรค​ผิวหนัง​ที่​เป็น​มลทิน 44 ชาย​ผู้​นี้​ก็​เป็น​โรค​ติดต่อ​และ​เป็น​มลทิน ปุโรหิต​จะ​ประกาศ​ว่า​เขา​เป็น​มลทิน​เพราะ​แผล​บน​ศีรษะ​ของ​เขา

45 ผู้​ใด​ถูก​ตรวจ​พบ​ว่า​เป็น​โรค​ที่​เป็น​มลทิน ผู้​นั้น​ต้อง​สวม​เสื้อผ้า​ฉีก​ขาด ปล่อย​ผม​รุงรัง​ปิด​ใบหน้า​ส่วน​ล่าง​และ​ร้อง​ว่า ‘เป็น​มลทิน! เป็น​มลทิน!’ 46 ตราบใด​ที่​เขา​ยัง​เป็น​โรค​ติดต่อ เขา​ก็​เป็น​มลทิน และ​เขา​ต้อง​อยู่​ตาม​ลำพัง​นอก​ค่าย

กฎ​ระเบียบ​เกี่ยวกับ​เชื้อรา​ที่​เป็น​มลทิน

47 ถ้า​สงสัย​ว่า​มี​เชื้อรา​ที่​เป็น​มลทิน​ขึ้น​ที่​เสื้อผ้า​ขน​สัตว์​หรือ​ผ้า​ลินิน 48 หรือ​ที่​สิ่ง​ถักทอ​จาก​ลินิน หรือ​จาก​ขน​สัตว์ หรือ​ที่​แผ่น​หนัง หรือ​เครื่องใช้​ที่​ทำ​จาก​หนัง 49 ถ้า​หาก​ใน​ส่วน​ใด​ของ​เสื้อผ้า แผ่น​หนัง สิ่ง​ถักทอ หรือ​เครื่อง​หนัง​ใด​ๆ มี​จุด​เขียว​หรือ​แดง สิ่ง​นั้น​ก็​มี​เชื้อรา​ที่​เป็น​มลทิน จะ​ต้อง​นำมา​ให้​ปุโรหิต​ดู 50 ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ดู​ส่วน​ที่​ขึ้น​รา และ​แยก​สิ่ง​นั้น​ไว้​เจ็ด​วัน 51 ใน​วันที่​เจ็ด​ปุโรหิต​จะ​ตรวจ​ดู​อีก​ครั้ง ถ้า​เชื้อรา​นั้น​ลาม​ออก​ไป​ใน​เสื้อผ้า สิ่ง​ถักทอ หรือ​แผ่น​หนัง ไม่ว่า​สิ่งใด​ที่​เป็น​เครื่องใช้ ก็​แสดง​ว่า​มี​เชื้อรา​ที่​เป็น​มลทิน สิ่งของ​นั้น​ก็​เป็น​มลทิน 52 ปุโรหิต​ต้อง​เผา​เสื้อผ้า สิ่ง​ถักทอ​จาก​ขน​สัตว์​หรือ​ลินิน หรือ​เครื่อง​หนัง​ใด​ๆ ที่​ขึ้น​รา เนื่องจาก​มี​เชื้อรา​ที่​เป็น​มลทิน

53 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู​เครื่องใช้​เหล่า​นั้น​แล้ว​พบ​ว่า​เชื้อรา​ไม่ได้​ลาม​ออก​ไป​ใน​เสื้อผ้า สิ่ง​ถักทอ หรือ​เครื่อง​หนัง 54 เขา​ต้อง​สั่ง​ให้​นำ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ไป​ซักล้าง แล้ว​แยก​ออก​จาก​เครื่องใช้​อื่น​ๆ ไว้​เจ็ด​วัน 55 หลังจาก​ซักล้าง​แล้ว ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​ดู​อีก​ครั้ง ถ้า​พบ​ว่า​ยัง​มี​เชื้อรา​ติด​อยู่​แม้​จะ​ไม่ได้​ลาม​ออก​ไป​ก็​ให้​ถือ​ว่า​เป็น​มลทิน ต้อง​เผา​ทิ้ง ไม่ว่า​เชื้อรา​จะ​อยู่​ด้าน​ใด​บน​ของ​สิ่ง​นั้น 56 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​พบ​ว่า​เชื้อรา​ใน​เครื่องใช้​เหล่า​นี้​จาง​ลง​หลังจาก​ซักล้าง ก็​ให้​ตัด​ส่วน​ที่​ขึ้น​รา​ทิ้ง 57 ถ้า​มี​เชื้อรา​ปรากฏ​ขึ้น​อีก​และ​ลุกลาม​ออก​ไป ก็​ให้​เผา​เสื้อผ้า สิ่ง​ถักทอ หรือ​เครื่อง​หนัง​เหล่า​นี้​เสีย 58 แต่​ถ้า​ซักล้าง​แล้ว​และ​กำจัด​เชื้อรา​ออก​ไป​ได้ ก็​ให้​นำ​ไป​ซัก​อีก​รอบ จึง​จะ​ถือ​ว่า​สิ่ง​นั้น​สะอาด"

59 ทั้งหมด​นี้​คือ​กฎ​ระเบียบ​เกี่ยวกับ​เชื้อรา​ที่​เป็น​มลทิน​ใน​เสื้อผ้า​ทำ​จาก​ขน​สัตว์​หรือ​ผ้า​ลินิน สิ่ง​ถักทอ หรือ​เครื่อง​หนัง​ใด​ๆ เพื่อ​จะ​บอก​ได้​ว่า​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่