1 Ey kardeşler, size şunu hatırlatmak istiyorum: atalarımızın hepsi*10:1 Atalarımızın hepsi Musa Peygamberʼin zamanında Mısırʼdaki kölelikten kurtulan ve 40 yıl boyunca ıssız yerlerde yaşayan İsrailoğulları. Bakınız Çıkış 14:19-30. bulutun altında korundular. Hepsi de denizin içinden geçtiler. 2 Onların hepsi sanki bulutta ve denizde vaftiz edilerek Musaʼya bağlandılar. 3 Hepsi de aynı ruhsal yiyecekten yediler. 4 Hepsi aynı ruhsal içecekten içtiler. Onların peşinden gelen ruhsal kayadan içtiler. O kaya da Mesihʼti. 5 Allah yine de atalarımızın çoğundan memnun kalmadı. Öldüler ve cesetleri ıssız yerlere serildi.

6 Atalarımızın heves ettiği gibi kötü şeylere heves etmeyelim diye, bu olaylar bize ders oldu. 7 Onlardan bazıları gibi putperest de olmayın. Aynı yazıldığı gibi: "Halk, yiyip içmeye oturdu ve eğlenmek için ayağa kalktı."*10:7 Çıkış 32:6 8 Atalarımızdan bazıları gibi seksüel günah işlemeyelim. Bu yüzden bir günde onlardan yirmi üç bin kişi öldü.*10:8 Sayım 25:1-18 9 Onlardan bazılarının yaptığı gibi biz de Mesihʼin sabrını zorlamayalım.*10:9 Sayım 21:5 Böyle yapanları yılanlar sokup öldürdü.*10:9 Sayım 21:6 10 Onlardan bazıları gibi, şikâyetçi olmayın. Şikâyet edenleri ölüm meleği yok etti.*10:10 Sayım 16:41-49

11 Bütün bu şeyler ders olsun diye atalarımızın başına geldi. Dünyanın son zamanlarında yaşayan bizleri uyarmak için yazıldı. 12 Onun için ayakta sağlam durduğunu düşünen kişi düşmemeye dikkat etsin. 13 Siz sadece herkesin başına gelen zorluklarla sınandınız. Allah güvenilirdir. Gücünüzü aşan şekilde sınanmanıza izin vermez. Tersine, dayanabilmeniz için sınanmayla birlikte çıkış yolunu da sağlar.

14 Onun için, sevgili kardeşler, puta tapmaktan uzak durun. 15 Aklı başında olan insanlarla konuşur gibi konuşuyorum. Söylediklerim doğru mu, değil mi kendiniz karar verin. 16 Üzerinde şükür duası ettiğimiz bereket bardağını düşünün. Bundan içtiğimizde Mesihʼin kanına paydaş olmuyor muyuz?*10:16 Mesihʼin kanına paydaş olmuyor muyuz İmanlılar toplulukları İsa Mesihʼin çarmıhtaki ölümünü anmak için birlikte ekmek yiyip şarap içerler. Bunu yaparken o ölümün sağladığı kurtuluş sevincini paylaşırlar. Ekmeği bölüp yediğimizde Mesihʼin bedenine paydaş olmuyor muyuz? 17 Böldüğümüz bu tek ekmek gibi, çok kişi olan bizler de bir bedeniz. Çünkü hepimiz tek bir ekmeği paylaşıyoruz. 18 İsrail halkını hatırlayın. Tapınaktaki kurban yerinde kesilen kurbanların etini yiyenler oradaki ibadete ortak olmuyorlar mı?

19 Peki, ne demek istiyorum? Putun ya da puta adanan kurban etinin önemi var mı? 20 Hayır! Dediğim şu: Puta tapanlar kurbanlarını Allahʼa değil, cinlere sunarlar. Cinlere ortak olmanızı istemiyorum. 21 Siz hem Rabbin bardağından, hem de cinlerin bardağından içemezsiniz. Hem Rabbin sofrasına, hem de cinlerin sofrasına katılamazsınız. 22 Bunu yaparak Rabbi öfkelendirmek mi istiyoruz? Oʼndan daha mı güçlüyüz?

23 "Her şey serbest" diyorsunuz, ama her şey faydalı değildir. "Her şey serbest," ama her şey topluluğu güçlendirmez. 24 Hiç kimse kendi çıkarı için uğraşmasın, herkes başkasının iyiliğini düşünsün.

25 Et pazarında satılan her şeyi vicdanınızı yoklamadan yiyin. 26 Çünkü "dünya ve içinde olan her şey Rabbinʼdir."*10:26 Mezmur 24:1 27 İmansız bir kişi sizi evine davet edebilir. Gitmek isterseniz, vicdanınızı yoklamadan önünüze ne konulursa yiyin. 28 Ama biri, "Bu et puta sunulan kurban etidir" derse, yemeyin. Hem bunu bildiren kişinin hatırı için, hem de vicdan huzuru için yemeyin. 29 Vicdan derken, senin vicdanın değil, onun vicdanını demek istiyorum. Benim özgürlüğüm neden başkasının vicdanıyla yargılansın? 30 Ben şükredip yemek yersem, şükrettiğim o şeyler için neden suçlanayım? 31 Bu sebepten her ne yerseniz ve içerseniz, her ne yaparsanız, her şeyi Allahʼı yüceltmek için yapın. 32 Yahudilerden olsun, Greklerden olsun, Allahʼın topluluğundan olsun hiç kimseye köstek olmayın. 33 Benim gibi olun. Ben her zaman herkesi memnun etmeye çalışıyorum. Kendi çıkarımı değil, çoğunluğun iyiliğini düşünüyorum ki böylece kurtulsunlar.

1 Ĉar mi ne volas, fratoj, ke vi ne sciu, ke niaj prapatroj estis ĉiuj sub la nubo, kaj ĉiuj trairis la maron; 2 kaj ĉiuj baptiĝis en Moseon en la nubo kaj en la maro; 3 kaj ĉiuj manĝis la saman spiritan manĝaĵon; 4 kaj ĉiuj trinkis la saman spiritan trinkaĵon; ĉar ili trinkis el spirita roko, kiu ilin sekvis; kaj la roko estis Kristo. 5 Tamen la plejmulto el ili ne plaĉis al Dio; ili ja disĵetiĝis en la dezerto. 6 Sed tio okazis kiel ekzemploj por ni, por ke ni ne deziregu malbonaĵojn, kiel ili ankaŭ deziregis. 7 Kaj vi ne estu idolanoj, kiel estis kelkaj el ili; kiel estas skribite: La popolo sidiĝis, por manĝi kaj trinki, kaj ili leviĝis, por ludi. 8 Kaj ni ne malĉastadu, kiel kelkaj el ili faris, kaj falis en unu tago dudek tri mil. 9 Kaj ni ne incitu la Eternulon, kiel kelkaj el ili incitis, kaj pereis per serpentoj. 10 Kaj vi ne murmuru, kiel kelkaj el ili murmuris, kaj pereis per la ekstermanto. 11 Tio okazis al ili kiel ekzemploj, kaj ĝi estas skribita kiel admono por ni, sur kiujn venis la finoj de la mondaĝoj. 12 Tiu do, kiu opinias, ke li staras, sin gardu, por ke li ne falu. 13 Nenia tento vin prenis, krom laŭ homa forto; sed fidela estas Dio, kiu ne lasos vin esti tentataj super via forto; sed kune kun la tento ankaŭ faros la forkurejon, por ke vi povu ĝin elporti.

14 Tial, miaj amataj, forsavu vin de idolservado. 15 Mi parolas kiel al saĝuloj; vi juĝu tion, kion mi diras. 16 Ĉu ne estas la kaliko de beno, kiun ni benas, partopreno en la sango de Kristo? Ĉu ne estas la pano, kiun ni dispecigas, partopreno en la korpo de Kristo? 17 pro tio, ke ni, kiuj estas multaj, estas unu pano, unu korpo; ĉar ni ĉiuj prenas parton el la unu pano. 18 Rigardu Izraelon laŭ la karno: ĉu ne estas tiuj, kiuj manĝas la oferojn, partoprenantoj en la altaro? 19 Kion do mi diras? ke idoloferitaĵo estas io, aŭ ke idolo estas io? 20 Sed mi diras, ke tion, kion oferas la nacianoj, ili oferas al demonoj, kaj ne al Dio; kaj mi ne volas, ke vi partoprenu kun demonoj. 21 Vi ne povas trinki la kalikon de la Sinjoro kaj la kalikon de demonoj; vi ne povas partopreni ĉe la tablo de la Sinjoro kaj ĉe la tablo de demonoj. 22 Aŭ ĉu ni ĵaluzigas la Sinjoron? ĉu ni estas pli fortaj ol li?

23 Ĉio estas permesata; sed ne ĉio estas oportuna. Ĉio estas permesata; sed ne ĉio edifas. 24 Neniu celu sian bonon, sed ĉiu la bonon de sia proksimulo. 25 Kion oni vendas en la buĉejo, ĉion manĝu, demandante nenion pro konscienco; 26 ĉar al la Eternulo apartenas la tero, kaj ĉio, kio ĝin plenigas. 27 Se iu el la nekredantoj invitas vin al festeno, kaj vi volas iri, kion oni metas antaŭ vi, ĉion manĝu, demandante nenion pro konscienco. 28 Sed se iu diras al vi: Ĉi tio estas oferitaĵo — ne manĝu, pro la montrinto, kaj pro konscienco: 29 konscienco, mi diras, ne via propra, sed de la alia; ĉar kial mia libereco estus juĝata per alia konscienco? 30 Se mi danke partoprenas, kial mi estus mallaŭdata pri tio, pro kio mi donas dankon? 31 Ĉu do vi manĝas, aŭ trinkas, aŭ kion ajn vi faras, faru ĉion por la gloro de Dio. 32 Ne metu faligilon, ĉu por Judoj, aŭ por Grekoj, aŭ por la eklezio de Dio; 33 tiel same, kiel mi ankaŭ plaĉas al ĉiuj en ĉio, celante ne mian propran utilon, sed la utilon de la multaj, por ke ili saviĝu.