1,2 Ben Pavlus, ne insan tarafından, ne de insan yetkisiyle elçi seçildim. Beni elçi yapan, İsa Mesih ve Oʼnu ölümden dirilten Baba Allahʼtır. Benden ve yanımdaki bütün imanlı kardeşlerden,

Galatya bölgesindeki imanlı topluluklarına selam!

3 Babamız Allahʼtan ve Rab İsa Mesihʼten size lütuf ve esenlik olsun. 4 Mesih, Babamız Allahʼın isteğine uyarak kendini günahlarımız için feda etti. Öyle ki, bizi şimdiki kötü dünyadan kurtardı. 5 Allahʼa sonsuzlara kadar övgüler olsun! Amin.

6 Size şaşıyorum! Allah Mesihʼin lütfuyla sizi kendisine çağırdı. Nasıl oluyor da, Oʼnu bu kadar çabuk terk edip başka bir müjdeye dönüyorsunuz? 7 Aslında başka bir müjde yok ki! Ama kafalarınızı karıştıran bazı kişiler var. Bu adamlar Mesihʼin Müjdesiʼni çarpıtmak istiyorlar. 8 Size bildirdiğimiz Müjdeʼye ters düşen bir müjde vaaz eden, ister biz kendimiz olalım, ister gökten bir melek olsun, Allahʼtan cezasını alsın! 9 Daha önce söylediğimiz gibi, bir kere daha söylüyorum: her kim aldığınız Müjdeʼye ters düşen bir müjde bildirirse, Allahʼtan cezasını alsın! 10 Şimdi kimi memnun etmeye çalışıyorum: insanları mı, yoksa Allahʼı mı? Eğer hâlâ insanları memnun etmeye çalışsaydım, Mesihʼin kulu olmazdım.

11 Kardeşler, şunu bilmenizi isterim: duyurduğum Müjde insan fikri değil. 12 Bu Müjdeʼyi insandan alıp öğrenmedim. Onu bana vahiyle İsa Mesihʼin kendisi bildirdi.

13 Eskiden Yahudi dinine bağlı olduğum zaman nasıl bir hayat sürdüğümü duydunuz. Allahʼın topluluğuna acımasızca eziyet ettim ve onu yok etmeye çalıştım. 14 Yahudi dininde benimle aynı yaşta olan soydaşlarımın çoğundan daha çok ilerliyordum. Atalarımın adetlerini büyük bir titizlikle yerine getiriyordum. 15 Fakat Allah bana lütfunu gösterdi. Ben daha annemin karnındayken beni seçti ve hizmetine çağırdı. 16 Oğluʼnu vahiyle bana göstermeyi uygun gördü. Çünkü Oʼnu bütün milletlerin arasında müjdelememi istedi. Bense bu konuda hemen insanlara danışmadım. 17 Benden önce elçi olanları görmek için Yeruşalimʼe gitmedim. Arabistanʼa gittim. Daha sonra tekrar Şam şehrine döndüm.

18 Sonra, aradan üç yıl geçince Petrusʼla*1:18 Petrusʼla Grekçe metinde "Kefasʼla" diye geçer. Kefas Petrus adının Aramicesidir. tanışmak için Yeruşalimʼe gittim. Onun yanında on beş gün kaldım. 19 Ondan ve Rab İsaʼnın kardeşi Yakubʼdan başka hiçbir elçiyle tanışmadım. 20 Bu yazdıklarımın yalan olmadığına Allah şahidimdir.

21 Sonra, Suriye ve Kilikya bölgelerine gittim. 22 Mesihʼin Yahudiye bölgesinde olan toplulukları benim yüzümü henüz görmemişlerdi. 23 Sadece şunu işitiyorlardı: "Daha önce bize eziyet eden adam, eskiden yok etmeye çalıştığı inancı şimdi kendisi müjdeliyor!" 24 Sayemde Allahʼı yücelttiler.

1 Paŭlo, apostolo (ne de homoj, nek per homo, sed per Jesuo Kristo, kaj Dio, la Patro, kiu levis lin el la mortintoj), 2 kaj ĉiuj fratoj, kiuj estas kun mi, al la eklezioj de Galatujo: 3 Graco al vi kaj paco de Dio, la Patro, kaj de nia Sinjoro Jesuo Kristo, 4 kiu sin donis pro niaj pekoj, por liberigi nin el la nuna malbona mondo, laŭ la volo de nia Dio kaj Patro; 5 al kiu estu la gloro por ĉiam kaj eterne. Amen.

6 Mi miras, ke tiel rapide vi foriĝas for de Tiu, kiu vokis vin en la gracon de Kristo, al malsama evangelio; 7 kiu ja ne estas alia, sed troviĝas iuj, kiuj vin maltrankviligas kaj deziras renversi la evangelion de Kristo. 8 Tamen se eĉ ni, aŭ anĝelo el la ĉielo, al vi instruus ian evangelion krom tiu, kiun ni jam al vi instruis, tiu estu anatemita. 9 Kiel ni antaŭe diris, tiel nun mi denove diras: Se iu al vi instruas ian evangelion krom tiu, kiun vi ricevis, tiu estu anatemita. 10 Ĉar ĉu mi nun influas homojn, aŭ Dion? aŭ ĉu mi celas plaĉi al homoj? se mi ankoraŭ nun plaĉus al homoj, mi ne estus servisto de Kristo.

11 Ĉar mi sciigas vin, fratoj, rilate al la evangelio predikita de mi, ke ĝi ne estas laŭ homo. 12 Ĉar mi ne ricevis ĝin de homo, kaj ĝi ne estas instruita al mi krom per malkaŝo de Jesuo Kristo. 13 Ĉar vi iam aŭdis pri mia estinta vivmaniero en Judismo, ke mi forte persekutis la eklezion de Dio kaj ĝin atakis; 14 kaj mi plimulte progresis en Judismo, ol multaj miaj samaĝuloj en mia nacio, estante multe pli fervoranima pri la tradicioj de miaj prapatroj. 15 Sed kiam bonvole plaĉis al Dio, kiu el la ventro de mia patrino apartigis min kaj per Sia graco min vokis, 16 por malkaŝi en mi Sian Filon, por ke mi prediku lin inter la nacianoj: mi ne konsiliĝis kun karno kaj sango, 17 kaj mi ne supreniris al Jerusalem, al la antaŭ mi apostoloj, sed mi tuj foriris en Arabujon, kaj poste mi revenis al Damasko.

18 Tiam, post tri jaroj, mi supreniris al Jerusalem, por viziti Kefason, kaj mi restis kun li dek kvin tagojn. 19 Sed neniun alian el la apostoloj mi vidis, krom Jakobo, la frato de la Sinjoro. 20 Pri tio, kion mi skribas al vi, jen, antaŭ Dio, mi ne mensogas. 21 Poste mi venis en la regionojn de Sirio kaj Kilikio. 22 Kaj mi ankoraŭ estis vizaĝe nekonata de la eklezioj de Judujo, kiuj estis en Kristo; 23 sed ili nur aŭdis la jenon: Kiu nin iam persekutis, tiu nun predikas la fidon, kiun iam li atakis; 24 kaj ili gloris Dion en mi.