1 Mesihʼe ait biri olarak size gerçeği söylüyorum, yalan söylemiyorum. Vicdanım da Kutsal Ruh sayesinde bunu doğruluyor. 2 Yüreğimde büyük bir sıkıntı, hiç bitmeyen bir acı var. 3 Kardeşlerimin, yani benimle aynı kandan olan soydaşlarımın yerine, ben kendim Allahʼın lanetine uğrayıp Mesihʼten ayrı kalmaya razı olurdum. 4 Onlar İsrail halkıdır. Allah onları evlat edindi, onlara görkemini gösterdi ve onlarla antlaşmalar yaptı. Tevrat kanunlarını, tapınma düzenini ve vaatlerini onlara verdi. 5 Büyük atalar*9:5 Büyük atalar İbrahim, oğlu İshak, torunu Yakub gibi İsrail halkının atalarıdır. onlarındır. Mesih de insan olarak onlardandır. O her şeyin üzerinde hüküm süren, sonsuzlara kadar övgüye layık olan Allahʼtır. Amin.

6 Bu, Allahʼın İsrailʼe verdiği sözün boşa çıktığı anlamına gelmez. Çünkü İsrail soyundan gelen herkes Allahʼın halkından değildir. 7 İbrahimʼin soyundan gelen herkes İbrahimʼin evladı değildir. Allah ona, "Senin soyun İshakʼla devam edecek"*9:7 Yaratılış 21:12 dedi. 8 Yani, sadece bedence İbrahimʼin soyundan olmak insanı Allahʼın evladı yapmaz. Allahʼın evladı sayılanlar, ancak Allahʼın vaadine göre doğan evlatlardır. 9 Çünkü Allahʼın verdiği vaat şuydu: "Gelecek yıl bu zamanda geleceğim ve Saraʼnın*9:9 Saraʼnın Sara İbrahimʼin karısı. Kısırdı. Fakat yaşlıyken Allahʼın mucizesiyle İbrahimʼe bir oğul doğurdu. bir oğlu olacak."*9:9 Yaratılış 18:10,14

10 Sadece bu değil, Rebeka, atamız İshakʼtan ikizlere gebe kalmıştı. 11,12 İkizler de henüz doğmamış, iyi kötü hiçbir şey yapmamışlardı. O zaman Allah Rebekaʼya şöyle dedi: "Büyük oğlun küçüğüne hizmet edecek."*9:11-12 Yaratılış 25:23 Allah bunu seçim yapmaktaki amacı devam etsin diye söyledi. Buna göre Allahʼın çağrısı, insanın yaptığı hiçbir şeye dayanmaz, ancak Allahʼın seçme hakkına dayanır. 13 Tıpkı yazıldığı gibi: "Yakubʼu sevdim, ama Esavʼı reddettim."*9:13 Malaki 1:2,3

14 O vakit ne diyelim? Allah haksız mı? Olmaz öyle şey! 15 Allah Musaʼya şöyle dedi: "Kime merhamet edersem, ona merhamet edeceğim; ve kime acırsam, ona acıyacağım."*9:15 Çıkış 33:19 16 Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Allahʼın merhametine dayanır. 17 Allah Kutsal Yazıʼda Firavunʼa şöyle der: "Gücümü yaşamında göstermek için seni ortaya çıkardım. Böylece şanım bütün dünyaya yayılsın."*9:17 Çıkış 9:16 18 Demek ki, Allah istediği kişiye merhamet eder, istediği kişiyi de inatçı yapar.

19 O zaman bana diyeceksin ki, "Madem öyle, nasıl oluyor da Allah insanda hâlâ suç buluyor. Çünkü kim Oʼnun istediğine karşı durmuştur?" 20 Ne var ki, ey insan, sen kim oluyorsun da Allahʼa karşılık veriyorsun? Kendisine biçim verilen, biçim verene, "Beni niçin böyle yaptın?"*9:20 Yeşaya 29:16; 45:9 der mi? 21 Ya da çömlekçinin kullandığı kil*9:21 Kil Çömlek yapmak için kullanılan özel bir çamur çeşidi. üzerinde yetkisi yok mu? Aynı kilden şerefli iş için bir kap, ve sıradan iş için başka bir kap yapamaz mı?

22 Allah da öfkesini göstermek ve gücünü bildirmek istediği zaman öfkesini hak eden ve mahvedilmeye hazırlanmış olan insanlara*9:22 İnsanlara Harfi harfine kaplara. Çömlekçi nasıl yaptığı kapları istediği gibi kullanabiliyorsa, Allahʼın da yarattığı insanları amacına göre kullanmaya hakkı var. büyük sabırla katlandıysa, ne diyelim? 23 Bunu da merhamet edeceği insanlara*9:23 İnsanlara Ayet 22ʼdeki dipnota bakın. sınırsız yüceliğini bildirmek için yaptıysa, ne diyelim? Bu insanları yüceliğine kavuşturmak için hazırlamıştı. 24 Biz de bu insanların arasındayız. Allah bizleri sadece Yahudilerden değil, diğer milletlerden de çağırdı. 25 Allah Peygamber Hoşeyaʼnın kitabında şöyle der:

"Halkım olmayana ‘Halkım’ diyeceğim,

sevmediğime ‘sevgili’ diyeceğim."*9:25 Hoşeya 2:23

26 " ‘Halkım değilsiniz’ denilen yerde,

onlara ‘Diri olan Allahʼın oğulları’ denecek."*9:26 Hoşeya 1:10

27 Peygamber Yeşaya da İsrail halkı hakkında sesini yükseltip şöyle der:

"İsrailoğullarının sayısı deniz kenarındaki kum kadar çok olsa bile,

onların ancak bir kalıntısı kurtulacak.

28 Çünkü Rab yeryüzünü yargılayıp

işini çabucak bitirecek."*9:28 Yeşaya 10:22,23 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

29 Yeşayaʼnın önceden bildirdiği gibi:

"Eğer Kudretli Rab

soyumuzu sürdürecek bir avuç insanı sağ bırakmasaydı,

Sodom gibi olurduk,

Gomoraʼya benzerdik."*9:29 Yeşaya 1:9

30 Şimdi buna ne diyelim? Yahudi olmayanlar Allahʼın doğruluğuna kavuşmaya çabalamıyorlardı, ama doğruluğa, yani imandan gelen doğruluğa kavuştular. 31 İsrail halkı ise Tevrat kanunlarının getirdiği doğruluğa kavuşmaya çabaladı, ama bunu başaramadı. 32 Neden? Çünkü bunu imanla değil, kendi yaptıklarına güvenerek başarmaya çabaladılar. Köstekleme taşına*9:32 Köstekleme taşına İsa Mesihʼi anlatan bir benzetme. İnsanlar İsaʼnın Müjdesiʼni kabul etmeyince sanki ayakları köstekleme taşına takılıp Allahʼın yolundan saparlar. takılıp kösteklendiler. 33 Aynı yazıldığı gibi:

"İşte, Siyonʼa bir köstekleme taşı,

bir tökezleme kayası koyuyorum.

Oʼna iman edenler hayal kırıklığına uğramayacaklar."*9:33 Yeşaya 8:14; 28:16

1 Mi diras la veron en Kristo, mi ne mensogas, kaj mia konscienco atestas kun mi per la Sankta Spirito, 2 ke mi havas grandan malĝojon kaj senĉesan doloron en la koro. 3 Ĉar mi volus, ke mi estu anatemita for de Kristo por miaj fratoj, miaj parencoj laŭ la karno; 4 kiuj estas Izraelidoj, kies estas la adopto kaj la gloro kaj la interligoj kaj la leĝdono kaj la Diservo kaj la promesoj; 5 kies estas la patroj, kaj el kiuj laŭ la karno estas Kristo, kiu estas super ĉiuj, Dio benata eterne. Amen. 6 Sed la afero ne estas, kvazaŭ la vorto de Dio estus neniiĝinta. Ĉar ne ĉiuj estas Izrael, kiuj estas el Izrael; 7 nek, ĉar ili estas idoj de Abraham, ĉiuj estas filoj, sed: Per Isaak oni nomos vian idaron. 8 Tio estas, ne la filoj de la karno estas la filoj de Dio, sed la filoj de la promeso estas rigardataj kiel idaro. 9 Ĉar jen estas la vorto de promeso: En la sama jartempo Mi venos, kaj estos filo ĉe Sara. 10 Kaj plue, kiam Rebeka ankaŭ gravediĝis per unu, nia patro Isaak 11 (ĉar la infanoj ankoraŭ ne naskiĝis, nek faris ion bonan aŭ malbonan, por ke la intenco de Dio restu laŭ elekto, ne pro faroj, sed pro la alvokanto), 12 estis dirite al ŝi: La pli granda servos la malpli grandan. 13 Kiel estas skribite: Mi ekamis Jakobon, sed Esavon Mi malamis.

14 Kion do ni diru? Ĉu estas maljusteco ĉe Dio? Nepre ne! 15 Ĉar Li diris al Moseo: Mi favorkoros tiun, kiun Mi favorkoros, kaj Mi kompatos tiun, kiun Mi kompatos. 16 Tial do tio apartenas ne al tiu, kiu volas, nek al tiu, kiu kuras, sed al Dio, kiu kompatas. 17 Ĉar la Skribo diras al Faraono: Nur por tio Mi vin konservis, ke Mi montru sur vi Mian forton, kaj por ke oni rakontu pri Mia nomo sur la tuta tero. 18 Tial Li favorkoras ĉiun, kiun Li volas; kaj ĉiun, kiun Li volas, Li obstinigas.

19 Vi do diras al mi: Kial Li ankoraŭ riproĉas? Ĉar kiu rezistas al Lia volo? 20 Sed antaŭ tio, ho viro, kiu vi estas, ke vi respondas kontraŭ Dio? Ĉu faritaĵo diros al sia farinto: Kial vi faris min tiel? 21 Aŭ ĉu la potfaristo ne havas rajton super la argilo, el la sama maso fari jen vazon por honoro, kaj jen vazon por malhonoro? 22 Kiel do, se Dio, volante elmontri Sian koleron kaj konatigi Sian potencon, toleris kun plena pacienco vazojn de kolero, taŭgajn por pereo; 23 kaj por ke Li konatigu la riĉon de Sia gloro sur vazojn de favoro, kiujn Li antaŭe pretigis por gloro, 24 nome nin, kiujn Li ankaŭ vokis, ne nur el la Judoj, sed ankaŭ el la nacianoj? 25 Kiel Li diras ankaŭ en Hoŝea:

La popolon ne Mian Mi nomos Mia popolo,

Kaj la neamatinon amatino.

26 Kaj sur la sama loko, kie estis al ili dirite: Vi ne estas Mia popolo,

Tie oni nomos ilin infanoj de la vivanta Dio.

27 Kaj Jesaja krias pri Izrael: Se la nombro de la filoj de Izrael eĉ estos kiel la apudmara sablo, la restintoj saviĝos; 28 ĉar la Sinjoro efektivigos Sian vorton en la mondo, akcelante kaj tranĉe mallongigante ĝin. 29 Kiel Jesaja diris antaŭe:

Se la Eternulo Cebaot ne lasus al ni restaĵon,

Ni fariĝus kiel Sodom, ni similiĝus al Gomora.

30 Kion do ni diru? Ke la nacianoj, kiuj ne sekvis justecon, atingis justecon, la justecon, kiu estas el fido; 31 sed ke Izrael, sekvante la leĝon de justeco, ne atingis tiun leĝon. 32 Kial? Ĉar ili sekvis ĝin ne per fido, sed kvazaŭ per faroj. Ili falpuŝiĝis ĉe la ŝtono de falpuŝiĝo; 33 kiel estas skribite:

Jen Mi kuŝigas en Cion ŝtonon de falpuŝiĝo kaj rokon de alfrapiĝo;

Kaj tiu, kiu fidos al li, ne estos hontigita.