1 İmanlılara şunları hatırlat: Devlet liderlerinin ve yetkililerin emirlerine uysunlar, itaat etsinler, her türlü iyilik yapmaya hazır olsunlar. 2 Hiç kimseyi kötülemesinler. Kavgacı değil, hoşgörülü olsunlar. Herkese her zaman yumuşak huyla davransınlar.

3 Çünkü biz de bir zamanlar cahil, itaatsiz, sapkın, türlü heveslere ve zevklere köleydik. Kin ve kıskançlık içinde yaşardık. İnsanlar bizden tiksinirdi. Biz de onlardan nefret ederdik. 4,5 Fakat Kurtarıcımız Allah iyiliğini ve insanlara olan sevgisini açıkça gösterdiği zaman bizi, işlediğimiz sevaplarla değil, kendi merhametiyle kurtardı. Kutsal Ruhʼun gücüyle yüreklerimizi temizledi, yeniden doğmamızı ve yeni yaşama kavuşmamızı sağladı. 6 Allah, Kurtarıcımız İsa Mesih aracılığıyla Kutsal Ruhʼu bize cömertçe bağışladı. 7 Öyle ki, Mesihʼin lütfuyla Allahʼın gözünde doğru sayılmış olalım ve sonsuz yaşama kavuşacağımız zamanı umutla bekleyelim. 8 Bu söz güvenilirdir.

Bu konuları vurgulamanı istiyorum, öyle ki, Allahʼa iman etmiş olanlar iyilik yapmaya önem versinler. Bu, insanlara fayda getiren iyi bir şeydir.

9 Ama aptalca tartışmalardan, soy kütükleri ve Tevrat buyrukları hakkındaki kavgalar ve çekişmelerden uzak dur. Bunlar faydasız ve boş şeyler. 10 İmanlılar arasında bölücülük yapan kişiyi birinci ve ikinci defa uyardıktan sonra ondan uzak dur. 11 Bil ki, öyle bir insan yoldan sapmış ve günah işleyen biridir. O, kendi kendini suçlu çıkarmış olur.

12 Artemasʼı ya da Tihikosʼu sana göndereceğim. Onlardan biri varır varmaz, Nikopolis şehrine, yanıma gelmek için elinden geleni yap. Çünkü kışı orada geçirmeye karar verdim. 13 Tevrat uzmanı Zenasʼı ve Apollosʼu yolcu ederken onlara her bakımdan yardımcı ol ki, hiçbir eksikleri olmasın.

14 Giritʼte bizimkiler insanların temel ihtiyaçlarını karşılamak için iyilik yapmayı öğrensinler. Bu da verimsiz bir hayat sürmelerini önler.

15 Benim yanımda olanların hepsi sana selam gönderiyorlar.

Bizi ortak imanımız sayesinde sevenlere selam söyle.

Allahʼın lütfu hepinizin üzerinde olsun.

1 Memorigu ilin, ke ili submetiĝu al regantoj kaj estroj, ke ili estu obeemaj, pretaj por ĉiu bona laboro, 2 ke ili ne parolu malbonon pri iu ajn, estu ne malpacemaj, sed dolĉanimaj, montrantaj ĉian mildecon al ĉiuj homoj. 3 Ĉar ni ankaŭ estis iam malsaĝaj, malobeemaj, trompitaj, servantaj al diversaj pasioj kaj voluptoj, vivantaj en malico kaj envio, malamindaj, kaj malamantaj unu la alian. 4 Sed kiam aperis la boneco de Dio, nia Savanto, kaj Lia amo al homoj, 5 ne per laboroj faritaj en justeco, kiujn ni mem farus, sed laŭ Sia kompato Li savis nin, per la lavado de renasko, kaj per la renovigo de la Sankta Spirito, 6 kiun Li riĉe surverŝis sur nin per Jesuo Kristo, nia Savanto; 7 por ke ni, justigite per Lia graco, fariĝu heredantoj laŭ la espero de eterna vivo. 8 Fidinda estas la diro, kaj mi volas, ke pri tio vi atestadu kun certeco, por ke tiuj, kiuj ekkredis al Dio, zorgu pri bonaj faroj. Tiuj aferoj estas bonaj kaj utilaj al la homoj; 9 sed evitu malsaĝajn demandojn kaj genealogiojn kaj diskutojn kaj prileĝajn disputojn, ĉar ili montriĝas senutilaj kaj vanaj. 10 Se iu estas herezulo ankoraŭ post unua admono kaj dua, evitu tiun, 11 sciante, ke tia homo perversiĝis kaj pekas, estante memkondamnita.

12 Kiam mi sendos al vi Artemason aŭ Tiĥikon, rapidu veni al mi al Nikopolis; ĉar mi decidis travintri tie. 13 Antaŭen irigu Zenason, la leĝiston, kaj Apoloson sur ilia vojaĝo kiel eble plej rapide, por ke nenio manku al ili. 14 Kaj niaj amikoj ankaŭ lernu daŭrigi bonajn laborojn, por necesaj bezonoj, por ke ili ne estu senfruktaj.

15 Ĉiuj, kiuj estas ĉe mi, vin salutas. Salutu vi tiujn, kiuj amas nin en la fido.

Graco estu kun vi ĉiuj.