1 Sonra İsa o insanlara benzetmelerle konuşmaya başladı. "Bir adam üzüm bağı dikmiş" dedi. "Etrafına duvar çekmiş, üzüm çiğneme çukurunu kazmış, bir de gözetleme kulesi yapmış. Sonra bağını bağcılara kiralamış ve yolculuğa çıkmış. 2 Üzüm toplama zamanı gelince bağ sahibi bağın ürününden payına düşeni almak için bağcılara bir köle göndermiş. 3 Ama bağcılar köleyi yakalayıp dövmüş, boş elle geri göndermişler. 4 Adam bu sefer bağcılara başka bir köle göndermiş. Bağcılar onu başından yaralayıp aşağılamışlar. 5 Adam bir köle daha yollamış. Bağcılar onu öldürmüşler. Gönderdiği bir sürü kişiyi ya dövmüşler, ya da öldürmüşler.

6 Adamın bağcılara göndereceği tek bir kişi kalmış. O da çok sevdiği oğluymuş. ‘Oğluma saygı gösterirler’ diyerek en son onu bağcılara göndermiş.

7 Fakat bağcılar birbirleriyle şöyle konuşmuşlar: ‘Mirasçı budur! Haydi onu öldürelim, o vakit miras bizim olur.’ 8 Onu tutup öldürmüşler ve bağdan dışarı atmışlar.

9 Peki, bağ sahibi ne yapacak? Gelip o bağcıları yok edecek, bağı başkalarına verecek. 10 Kutsal Yazılarʼda şu sözleri hiç okumadınız mı?

‘İnşaatçıların reddettiği taş,

binanın köşe taşı*12:10 Binanın köşe taşı Köşede iki duvarı birleştiren ve dolayısıyla bütün binayı bir arada tutan binanın en önemli taşı. Bazı uzmanlara göre kemeri bir arada tutmak için yerleştirilen son taş. Bu benzetmeye göre Mesih liderler tarafından reddedilecek ve sonra kurtarıcı ve kral olacaktı. oldu.

11 Bu iş Rabʼdendir,

gözümüzde harika bir şeydir.’ "*12:11 Mezmur 118:22,23

12 Yahudi liderleri İsaʼyı yakalamak istediler, çünkü İsaʼnın bu benzetmeyi onlara karşı anlattığını anladılar. Fakat halktan korktular. Bu sebeple onu bırakıp gittiler.

13 Sonra liderler Ferisilerden ve Hirodesçilerden bazılarını yolladılar. İsaʼyı söyleyeceği bir sözle tuzağa düşürmek istiyorlardı. 14 İsaʼnın yanına gelip şöyle dediler: "Öğretmenimiz! Biliyoruz ki sen dürüst bir adamsın. İnsanların düşüncelerine önem vermiyorsun. Çünkü insanlar arasında ayrım yapmıyorsun, ama Allahʼın yolunu doğru öğretiyorsun. Sezarʼa vergi ödemek Tevratʼa uygun mu, değil mi? Ödeyelim mi, ödemeyelim mi?"

15 İsa ise onların ikiyüzlülüğünü bildiği için şöyle dedi: "Neden beni tuzağa düşürmeye çalışıyorsunuz? Bana bir gümüş para getirin de ona bir göz atayım." 16 Parayı getirdiler. İsa da onlara sordu: "Burada kimin resmi var, kimin adı yazılı?"

Oʼna, "Sezarʼın" dediler.

17 İsa da onlara şöyle dedi: "Sezarʼın hakkını Sezarʼa verin, Allahʼın hakkını Allahʼa verin."

O zaman onlar İsaʼya büsbütün hayret ettiler.

18 Sonra Sadukilerden bazıları İsaʼya geldi. Sadukiler "Ölümden diriliş diye bir şey yoktur" derler. İsaʼya şunu sordular: 19 "Öğretmenimiz, Tevratʼta Musa bize şöyle buyurdu: ‘Bir adamın kardeşi ölürse ve karısını çocuksuz dul bırakırsa, o adam ölen kardeşinin soyunu devam ettirmek için onun karısını alsın.’ 20 Diyelim ki yedi kardeş varmış. Birincisi bir kadınla evlenmiş fakat çocuğu olmadan ölmüş. 21 İkinci kardeş de aynı kadını almış ve çocuk yapmadan o da ölmüş. Üçüncüsüne de aynı şey olmuş. 22 Yani yedi kardeş de soyunu devam ettirememiş. En sonunda kadın da ölmüş. 23 Herkes ölümden dirildiği zaman kadın kimin karısı olacak? Çünkü yedi kardeş aynı kadınla evlenmişti."

24 İsa onlara şöyle dedi: "Siz Kutsal Yazılarʼı ve Allahʼın gücünü bilmediğiniz için yanılıyorsunuz, öyle değil mi? 25 Çünkü insanlar ölümden dirilince, ne evlenirler, ne de kocaya giderler. Aksine, gökteki melekler gibi olurlar. 26 Ölülerin dirilmesine gelince, Musaʼnın kitabında alevlenen çalı hakkındaki bölümü hiç okumadınız mı? Allah orada şöyle der: ‘Ben İbrahimʼin Allahı, İshakʼın Allahı ve Yakubʼun Allahıʼyım.’*12:26 Çıkış 3:6 27 O ölülerin Allahı değil, yaşayanların Allahıʼdır. Bu konuda çok yanılıyorsunuz."

28 Tevrat uzmanlarından biri gelip nasıl tartıştıklarını işitti. İsaʼnın onlara ne kadar güzel bir cevap verdiğini fark etti. Bunun üzerine İsaʼya sordu: "Buyrukların hangisi en önemli?"

29 İsa şöyle cevap verdi: "En önemli buyruk şudur: ‘Dinleyin, ey İsrailoğulları, Rab, yalnız Rab, Allahımızʼdır. 30 Allahınız Rabbi bütün yüreğinizle, bütün canınızla, bütün aklınızla ve bütün gücünüzle sevin.’*12:30 Yasanın Tekrarı 6:4,5 31 İkinci buyruk şudur: ‘Komşunuzu kendinizi sevdiğiniz gibi sevin.’*12:31 Levililer 19:18 Bunlardan daha önemli buyruk yoktur."

32 Tevrat uzmanı İsaʼya, "Öğretmenim, doğru söyledin!" dedi, " ‘O birdir ve Oʼndan başkası yok.’ 33 Oʼnu bütün yüreğinizle, bütün aklınızla ve bütün gücünüzle sevmek ve komşunuzu kendinizi sevdiğiniz gibi sevmek, yakılan adak ve kurbanların hepsinden daha önemlidir."

34 İsa adamın nasıl akıllıca cevap verdiğini fark edince ona, "Sen Allahʼın Krallığıʼndan uzak değilsin!" dedi. Ondan sonra kimse artık İsaʼya soru sormaya cesaret etmedi.

35 İsa tapınak avlusunda vaaz ederken şöyle konuşmaya başladı: "Nasıl oluyor da Tevrat uzmanları Mesihʼin Davud Oğlu olduğunu söylüyorlar? 36 Çünkü Davudʼun kendisi Kutsal Ruhʼun aracılığıyla şunu söyledi:

‘Rab Efendimʼe şöyle dedi:

Senin düşmanlarını ayaklarının altına sereceğim.

O zamana kadar sağımda otur.’*12:36 Mezmur 110:1

37 Davud Mesihʼe ‘Efendim’ dediğine göre, Mesih nasıl Davudʼun oğlu olabilir?"

Orada duran büyük kalabalık İsaʼyı zevkle dinliyordu.

38 İsa vaazına şöyle devam etti: "Tevrat uzmanlarından sakının. Onlar uzun kaftanlar içinde dolaşmayı severler. Çarşılarda selam almaya bayılırlar. 39 Toplantı yerlerinde ve ziyafetlerde en saygın yerlere oturmak isterler. 40 Dul kadınları kandırıp mallarını mülklerini ellerinden alırlar. Gösteriş için uzun uzun dua ederler. Böyle kişiler çok ağır bir ceza alacaklar."

41 İsa, tapınak avlusunda bağış kutusunun karşısında oturdu ve halkın oraya nasıl para attığına dikkat etti. Birçok zengin kişi bol para atıyordu. 42 Fakir bir dul kadın da gelip birkaç kuruş değerinde iki küçük bakır para*12:42 Birkaç kuruş değerinde iki küçük bakır para Aslı "bir kodrantes değerinde iki lepta" diye geçer. Bir leptos o zamanın en küçük bozuk parasıydı. attı.

43 İsa öğrencilerini yanına çağırıp onlara şöyle dedi: "Size doğrusunu söylüyorum: bu fakir dul kadın, bağış kutusuna para atanların hepsinden daha çok verdi. 44 Çünkü bütün diğerleri servetlerinden artan parayı verdiler. Ama bu kadın fakir olduğu halde varını yoğunu, bütün geçimini bağışladı."

1 *Mt 21:33.Lu 20:9.Jésus se mit ensuite à leur parler en paraboles. Un*Ps 80:9.És 5:1.Jé 2:21;12:10.homme planta une vigne. Il l’entoura d’une haie, creusa un pressoir, et bâtit une tour; puis il l’afferma à des vignerons, et quitta le pays.

2 Au temps de la récolte, il envoya un serviteur vers les vignerons, pour recevoir d’eux une part du produit de la vigne.3 S’étant saisis de lui, ils le battirent, et le renvoyèrent à vide.4 Il envoya de nouveau vers eux un autre serviteur; ils le frappèrent à la tête, et l’outragèrent.5 Il en envoya un troisième, qu’ils tuèrent; puis plusieurs autres, qu’ils battirent ou tuèrent.6 Il avait encore un fils bien-aimé; il l’envoya vers eux le dernier, en disant: Ils auront du respect pour mon fils.7 Mais ces vignerons dirent entre eux:*Ps 2:8.Voici l’héritier;*Ge 37:18.Mt 26:3.Jn 11:53.venez, tuons-le, et l’héritage sera à nous.8 Et ils se saisirent de lui, le tuèrent, et le jetèrent hors de la vigne.9 Maintenant, que fera le maître de la vigne? Il viendra, fera périr les vignerons, et il donnera la vigne à d’autres.10 N’avez-vous pas lu cette parole de l’Écriture:

*Ps 118:22.És 28:16.Mt 21:42.Lu 20:17.Ac 4:11.Ro 9:33.1 Pi 2:6.La pierre qu’ont rejetée ceux qui bâtissaient

Est devenue la principale de l’angle;

11 C’est par la volonté du Seigneur qu’elle l’est devenue,

Et c’est un prodige à nos yeux?

12 Ils cherchaient à se saisir de lui, mais ils craignaient la foule. Ils avaient compris que c’était pour eux que Jésus avait dit cette parabole. Et ils le quittèrent, et s’en allèrent.

13 *Mt 22:15.Lu 20:20.Ils envoyèrent auprès de Jésus quelques-uns des pharisiens et des hérodiens, afin de le surprendre par ses propres paroles. 14 Et ils vinrent lui dire: Maître, nous savons que tu es vrai, et que tu ne t’inquiètes de personne; car tu ne regardes pas à l’apparence des hommes, et tu enseignes la voie de Dieu selon la vérité. Est-il permis, ou non, de payer le tribut à César? Devons-nous payer, ou ne pas payer? 15 Jésus, connaissant leur hypocrisie, leur répondit: Pourquoi me tentez-vous? Apportez-moi un denier, afin que je le voie.16 Ils en apportèrent un; et Jésus leur demanda: De qui sont cette effigie et cette inscription? De César, lui répondirent-ils. 17 Alors il leur dit: *Mt 17:25;22:21.Ro 13:7.Rendez à César ce qui est à César, et à Dieu ce qui est à Dieu. Et ils furent à son égard dans l’étonnement.

18 *Mt 22:23.Lu 20:27.Ac 23:8.Les sadducéens, qui disent qu’il n’y a point de résurrection, vinrent auprès de Jésus, et lui firent cette question: 19 Maître, voici ce que Moïse nous a prescrit: *De 25:5,6.Si le frère de quelqu’un meurt, et laisse une femme, sans avoir d’enfants, son frère épousera sa veuve, et suscitera une postérité à son frère. 20 Or, il y avait sept frères. Le premier se maria, et mourut sans laisser de postérité. 21 Le second prit la veuve pour femme, et mourut sans laisser de postérité. Il en fut de même du troisième, 22 et aucun des sept ne laissa de postérité. Après eux tous, la femme mourut aussi. 23 A la résurrection, duquel d’entre eux sera-t-elle la femme? Car les sept l’ont eue pour femme. 24 Jésus leur répondit: N’êtes-vous pas dans l’erreur, parce que vous ne comprenez ni les Écritures, ni la puissance de Dieu?

25 Car, à la résurrection des morts, les hommes ne prendront point de femmes, ni les femmes de maris, mais ils seront*Mt 22:30.1 Jn 3:2.comme les anges dans les cieux.26 Pour ce qui est de la résurrection des morts, n’avez-vous pas lu, dans le livre de Moïse, ce que Dieu lui dit, à propos du buisson:*Ex 3:6.Mt 22:31,32.Ac 7:32.Hé 11:16.Je suis le Dieu d’Abraham, le Dieu d’Isaac, et le Dieu de Jacob?27 Dieu n’est pas Dieu des morts, mais des vivants. Vous êtes grandement dans l’erreur.

28 *Mt 22:34.Lu 10:25.Un des scribes, qui les avait entendus discuter, sachant que Jésus avait bien répondu aux sadducéens, s’approcha, et lui demanda: Quel est le premier de tous les commandements? 29 Jésus répondit: Voici le premier:*De 6:4;10:12.Lu 10:27.Écoute, Israël, le Seigneur, notre Dieu, est l’unique Seigneur;

30 et: Tu aimeras le Seigneur, ton Dieu, de tout ton cœur, de toute ton âme, de toute ta pensée, et de toute ta force.31 Voici le second:*Lé 19:18.Mt 22:39.Ro 13:9.Ga 5:14.Ja 2:8.Tu aimeras ton prochain comme toi-même. Il n’y a pas d’autre commandement plus grand que ceux-là.32 Le scribe lui dit: Bien, maître; tu as dit avec vérité que Dieu est unique, et qu’il n’y en a point d’autre que lui, 33 et que l’aimer de tout son cœur, de toute sa pensée, de toute son âme et de toute sa force, et aimer son prochain comme soi-même, c’est plus que tous les holocaustes et tous les sacrifices. 34 Jésus, voyant qu’il avait répondu avec intelligence, lui dit: Tu n’es pas loin du royaume de Dieu. Et personne n’osa plus lui proposer des questions.

35 *Mt 22:41.Lu 20:41.Jésus, continuant à enseigner dans le temple, dit: Comment les scribes disent-ils que le Christ est fils de David?

36 David lui-même, animé par l’Esprit-Saint, a dit:

Le Seigneur a dit à mon Seigneur:

*Ps 110:1.Ac 2:34.1 Co 15:25.Hé 1:13;10:13.Assieds-toi à ma droite,

Jusqu’à ce que je fasse de tes ennemis ton marchepied.

37 David lui-même l’appelle Seigneur; comment donc est-il son fils? Et une grande foule l’écoutait avec plaisir.

38 *Mt 23:5,6.Lu 11:43;20:46.Il leur disait dans son enseignement: Gardez-vous des scribes, qui aiment à se promener en robes longues, et à être salués dans les places publiques;

39 qui recherchent les premiers sièges dans les synagogues, et les premières places dans les festins;40 *Mt 23:14.Lu 20:47.2 Ti 3:6.Tit 1:11.qui dévorent les maisons des veuves, et qui font pour l’apparence de longues prières. Ils seront jugés plus sévèrement.

41 *Lu 21:1.Jésus, s’étant assis vis-à-vis *2 R 12:9.du tronc, regardait comment la foule y mettait de l’argent. Plusieurs riches mettaient beaucoup. 42 Il vint aussi une pauvre veuve, elle y mit deux petites pièces, faisant un quart de sou. 43 Alors Jésus, ayant appelé ses disciples, leur dit: Je vous le dis en vérité,*2 Co 8:12.cette pauvre veuve a donné plus qu’aucun de ceux qui ont mis dans le tronc;

44 car tous ont mis de leur superflu, mais elle a mis de son nécessaire, tout ce qu’elle possédait, tout ce qu’elle avait pour vivre.