1 Gökte büyük ve hayret verici başka bir işaret gördüm. Bu işaret yedi belayı taşıyan yedi melekti. Bunlar son belalardı, çünkü Allahʼın öfkesi bu belalarla sona erecekti.

2 Sonra sanki ateşle karışık camdan yapılmış bir deniz gördüm. Canavara, onun heykeline ve adının sayısına karşı zafer kazananlar bu camdan denizin üzerinde durmuşlardı. Ellerinde Allahʼın verdiği sazlar* vardı. 3 Allahʼın hizmetkârı olan Musaʼnın ilahisini ve Kuzuʼnun ilahisini söylüyorlardı:

"Ya Rab, sonsuz güç sahibi Allah!

Senin yaptıkların büyük ve hayranlık uyandırıcı.

Ey milletlerin Kralı!

Yaptıkların doğru ve adaletlidir.

4 Ya Rab, senden kim korkmaz?

Kim senin adını yüceltmez?

Çünkü yalnız sen kutsalsın.

Bütün milletler gelip sana tapınacaklar.

Çünkü senin yargılarının adaleti belli oldu."*.

5 Bundan sonra gökteki tapınağın, yani Şahitlik Çadırıʼnın açıldığını gördüm. 6 Tapınaktan yedi belayı taşıyan yedi melek çıktı. Tertemiz ve parlak keten elbiseler giymişlerdi. Göğüslerine altın kuşaklar sarmışlardı. 7 Dört yaratıktan biri yedi meleğe birer altın tas verdi. O taslar, sonsuzlara kadar diri olan Allahʼın öfkesiyle doluydu. 8 Tapınak Allahʼın görkeminden ve kudretinden dolayı dumanla doldu. Yedi meleğin yedi belası sona erinceye kadar kimse tapınağa giremedi.