1 Lauluista kaunein, Salomon laulu.2 Neito: Suudelkoon hän minua, antakoon suudelmiaan! Ihanampaa kuin viini on sinun rakkautesi,3 ihana on voiteittesi tuoksu! Sinun nimesikin tiukkuu parhainta öljyä, siksi neidot sinua rakastavat.4 Ota minua kädestä, juostaan! Vie minut taloosi, kuningas, vie minut huoneeseesi! Tule, iloitaan ja riemuitaan! Rakkautesi on ihanampaa kuin viini. Suotta eivät neidot sinua rakasta.5 Neito: Olen kyllä iholtani tumma, kuin Kedarin teltat, kuin Salomon telttakankaat, mutta, Jerusalemin tytöt, minä olen kaunis!6 Älkää siihen katsoko, että olen tumma, että olen päivän paahtama. Veljeni kiusasivat minua, panivat vartioimaan viinitarhojaan. Omaa tarhaani en ehtinyt hoitaa.7 Neito: Sinä jota rakastan, kerro, missä on laumasi laidun, minne viet lampaasi keskipäivän levolle. Muuten joudun peittämään kasvoni ja kulkemaan sinua etsimässä tovereittesi laumojen seassa.8 Muut: Ellet sitä tiedä, sinä naisista kaunein, seuraa lampaitten jälkiä, ohjaa karitsasi paimenten teltoille.9 Mies: Kuin faraon valjakon tamma olet silmissäni, kalleimpani.10 Ihanat ovat poskesi, helminauhojen peittämät, ihana on kaulasi ketjuineen!11 Muut: Kultaiset ketjut me sinulle teemme ja ketjuihin hopeiset helmet.12 Neito: Kuningas lepää ateriallaan, ja nardukseni levittää tuoksuaan.13 Kuin mirhakimppu rakkaani lepää rintojeni välissä,14 kuin hennakimppu, En-Gedin viinitarhoista poimittu.15 Mies: Miten kaunis oletkaan, kalleimpani! Miten kaunis on katseesi, kyyhkysilmä!16 Neito: Miten kaunis oletkaan, rakkaani, miten ihana olet! Miten vehreä on vuoteemme!17 Setripuut ovat talomme seininä, sypressit kattonamme.

1 Да лобзает он меня лобзанием уст своих! Ибо ласки твои лучше вина.2 От благовония мастей твоих имя твое – как разлитое миро; поэтому девицы любят тебя.3 Влеки меня, мы побежим за тобою; – царь ввел меня в чертоги свои, – будем восхищаться и радоваться тобою, превозносить ласки твои больше, нежели вино; достойно любят тебя!4 Дщери Иерусалимские! черна я, но красива, как шатры Кидарские, как завесы Соломоновы.5 Не смотрите на меня, что я смугла, ибо солнце опалило меня: сыновья матери моей разгневались на меня, поставили меня стеречь виноградники, – моего собственного виноградника я не стерегла.6 Скажи мне, ты, которого любит душа моя: где пасешь ты? где отдыхаешь в полдень? к чему мне быть скиталицею возле стад товарищей твоих?7 Если ты не знаешь этого, прекраснейшая из женщин, то иди себе по следам овец и паси козлят твоих подле шатров пастушеских.8 Кобылице моей в колеснице фараоновой я уподобил тебя, возлюбленная моя.9 Прекрасны ланиты твои под подвесками, шея твоя в ожерельях;10 золотые подвески мы сделаем тебе с серебряными блестками.11 Доколе царь был за столом своим, нард мой издавал благовоние свое.12 Мирровый пучок – возлюбленный мой у меня, у грудей моих пребывает.13 Как кисть кипера, возлюбленный мой у меня в виноградниках Енгедских.14 О, ты прекрасна, возлюбленная моя, ты прекрасна! глаза твои голубиные.15 О, ты прекрасен, возлюбленный мой, и любезен! и ложе у нас – зелень;16 кровли домов наших – кедры,17 потолки наши – кипарисы.