O manuša ano Jerusalim dena čast e Isusese sar carose
1 Kad o Isus hem lesere učenici ale paše uzalo Jerusalim hem resle đi o gav Vitfaga ki e Maslinakiri gora, bičhalđa anglal duje učenikonen, 2 vaćerindoj lenđe: "Džan ko adava gav savoi angla tumende hem odmah ka arakhen hernja savi phandli hem uzalo late terne here. Phraven len hem anen len kora mande. 3 Te vaćerđa tumenđe neko nešto, phenen samo: ‘E Gospodese valjanena’, hem adava manuš odmah ka bičhali len."
4 Adava ulo sar te pherđol okova so inele vaćerdo prekalo proroko:
5 "Vaćeren e narodose taro Jerusalim:
‘Ače, avela tuće to Caro,
ponizno, bešindoj upro her,
upro terno her, o čhavo e hernjakoro.’ "
6 O učenici džele hem ćerde ađahar sar so phenđa lenđe o Isus. 7 Ande e hernja hem e terne here, i čhivde pumare fostanja upro lende te šaj o Isus te bešel. 8 Sa edobor džene buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste, a nesave manuša čhinena ine o granke taro kašta hem buljarena len upro drom.
9 O manuša kola džele anglo leste hem palo leste vičinena ine:
"Hosana e Davidesere Čhavese!
‘Blagoslovimei okova kova avela ano anav e Gospodesoro!’
Hosana e Devlese ko učipe!"
10 Kad đerdinđa ano Jerusalim, sa o dizutne uzbudinde pe hem pučle: "Kovai akava?"
11 A o narodo vaćerđa: "Akavai o Isus, o proroko taro Nazaret oti Galileja."
O Isus na mukela te biknel pe ano Hram
(Mk 11,15–19; Lk 19,45–48; Jn 2,13–22)