1 Kad o Isus hem lesere učenici ale paše uzalo Jerusalim hem resle đi o gav Vitfaga ki e Maslinakiri gora, bičhalđa anglal duje učenikonen, 2 vaćerindoj lenđe: "Džan ko adava gav savoi angla tumende hem odmah ka arakhen hernja savi phandli hem uzalo late terne here. Phraven len hem anen len kora mande. 3 Te vaćerđa tumenđe neko nešto, phenen samo: ‘E Gospodese valjanena’, hem adava manuš odmah ka bičhali len."

4 Adava ulo sar te pherđol okova so inele vaćerdo prekalo proroko:

5 "Vaćeren e narodose taro Jerusalim:

‘Ače, avela tuće to Caro,

ponizno, bešindoj upro her,

upro terno her, o čhavo e hernjakoro.’ "

6 O učenici džele hem ćerde ađahar sar so phenđa lenđe o Isus. 7 Ande e hernja hem e terne here, i čhivde pumare fostanja upro lende te šaj o Isus te bešel. 8 Sa edobor džene buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste, a nesave manuša čhinena ine o granke taro kašta hem buljarena len upro drom.

9 O manuša kola džele anglo leste hem palo leste vičinena ine:

"Hosana e Davidesere Čhavese!

‘Blagoslovimei okova kova avela ano anav e Gospodesoro!’

Hosana e Devlese ko učipe!"

10 Kad đerdinđa ano Jerusalim, sa o dizutne uzbudinde pe hem pučle: "Kovai akava?"

11 A o narodo vaćerđa: "Akavai o Isus, o proroko taro Nazaret oti Galileja."