1 και εισηλθεν παλιν εις την συναγωγην και ην εκει ανθρωπος εξηραμμενην εχων την χειρα2 και παρετηρουν αυτον ει τοις σαββασιν θεραπευσει αυτον ινα κατηγορησωσιν αυτου3 και λεγει τω ανθρωπω τω εξηραμμενην εχοντι την χειρα εγειραι εις το μεσον4 και λεγει αυτοις εξεστιν τοις σαββασιν αγαθοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η αποκτειναι οι δε εσιωπων5 και περιβλεψαμενος αυτους μετ οργης συλλυπουμενος επι τη πωρωσει της καρδιας αυτων λεγει τω ανθρωπω εκτεινον την χειρα σου και εξετεινεν και αποκατεσταθη η χειρ αυτου υγιης ως η αλλη6 και εξελθοντες οι φαρισαιοι ευθεως μετα των ηρωδιανων συμβουλιον εποιουν κατ αυτου οπως αυτον απολεσωσιν7 και ο ιησους ανεχωρησεν μετα των μαθητων αυτου προς την θαλασσαν και πολυ πληθος απο της γαλιλαιας ηκολουθησαν αυτω και απο της ιουδαιας8 και απο ιεροσολυμων και απο της ιδουμαιας και περαν του ιορδανου και οι περι τυρον και σιδωνα πληθος πολυ ακουσαντες οσα εποιει ηλθον προς αυτον9 και ειπεν τοις μαθηταις αυτου ινα πλοιαριον προσκαρτερη αυτω δια τον οχλον ινα μη θλιβωσιν αυτον10 πολλους γαρ εθεραπευσεν ωστε επιπιπτειν αυτω ινα αυτου αψωνται οσοι ειχον μαστιγας11 και τα πνευματα τα ακαθαρτα οταν αυτον εθεωρει προσεπιπτεν αυτω και εκραζεν λεγοντα οτι συ ει ο υιος του θεου12 και πολλα επετιμα αυτοις ινα μη αυτον φανερον ποιησωσιν13 και αναβαινει εις το ορος και προσκαλειται ους ηθελεν αυτος και απηλθον προς αυτον14 και εποιησεν δωδεκα ινα ωσιν μετ αυτου και ινα αποστελλη αυτους κηρυσσειν15 και εχειν εξουσιαν θεραπευειν τας νοσους και εκβαλλειν τα δαιμονια16 και επεθηκεν τω σιμωνι ονομα πετρον17 και ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελφον του ιακωβου και επεθηκεν αυτοις ονοματα βοανεργες ο εστιν υιοι βροντης18 και ανδρεαν και φιλιππον και βαρθολομαιον και ματθαιον και θωμαν και ιακωβον τον του αλφαιου και θαδδαιον και σιμωνα τον κανανιτην19 και ιουδαν ισκαριωτην ος και παρεδωκεν αυτον και ερχονται εις οικον20 και συνερχεται παλιν οχλος ωστε μη δυνασθαι αυτους μητε αρτον φαγειν21 και ακουσαντες οι παρ αυτου εξηλθον κρατησαι αυτον ελεγον γαρ οτι εξεστη22 και οι γραμματεις οι απο ιεροσολυμων καταβαντες ελεγον οτι βεελζεβουλ εχει και οτι εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια23 και προσκαλεσαμενος αυτους εν παραβολαις ελεγεν αυτοις πως δυναται σατανας σαταναν εκβαλλειν24 και εαν βασιλεια εφ εαυτην μερισθη ου δυναται σταθηναι η βασιλεια εκεινη25 και εαν οικια εφ εαυτην μερισθη ου δυναται σταθηναι η οικια εκεινη26 και ει ο σατανας ανεστη εφ εαυτον και μεμερισται ου δυναται σταθηναι αλλα τελος εχει27 ου δυναται ουδεις τα σκευη του ισχυρου εισελθων εις την οικιαν αυτου διαρπασαι εαν μη πρωτον τον ισχυρον δηση και τοτε την οικιαν αυτου διαρπασει28 αμην λεγω υμιν οτι παντα αφεθησεται τα αμαρτηματα τοις υιοις των ανθρωπων και βλασφημιαι οσας αν βλασφημησωσιν29 ος δ αν βλασφημηση εις το πνευμα το αγιον ουκ εχει αφεσιν εις τον αιωνα αλλ ενοχος εστιν αιωνιου κρισεως30 οτι ελεγον πνευμα ακαθαρτον εχει31 ερχονται ουν οι αδελφοι και η μητηρ αυτου και εξω εστωτες απεστειλαν προς αυτον φωνουντες αυτον32 και εκαθητο οχλος περι αυτον ειπον δε αυτω ιδου η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εξω ζητουσιν σε33 και απεκριθη αυτοις λεγων τις εστιν η μητηρ μου η οι αδελφοι μου34 και περιβλεψαμενος κυκλω τους περι αυτον καθημενους λεγει ιδε η μητηρ μου και οι αδελφοι μου35 ος γαρ αν ποιηση το θελημα του θεου ουτος αδελφος μου και αδελφη μου και μητηρ εστιν
1 Poi entrò di nuovo in una sinagoga; e quivi era un uomo che avea la mano secca.2 E losservavano per vedere se lo guarirebbe in giorno di sabato, per poterlo accusare.3 Ed egli disse alluomo che avea la mano secca: Lèvati là nel mezzo!4 Poi disse loro: E egli lecito, in giorno di sabato, di far del bene o di far del male? di salvare una persona o di ucciderla? Ma quelli tacevano.5 Allora Gesù, guardatili tuttintorno con indignazione, contristato per linduramento del cuor loro, disse alluomo: Stendi la mano! Egli la stese, e la sua mano tornò sana.6 E i Farisei, usciti, tennero subito consiglio con gli Erodiani contro di lui, con lo scopo di farlo morire.7 Poi Gesù co suoi discepoli si ritirò verso il mare; e dalla Galilea gran moltitudine lo seguitò;8 e dalla Giudea e da Gerusalemme e dalla Idumea e da oltre il Giordano e dai dintorni di Tiro e di idone una gran folla, udendo quante cose egli facea, venne a lui.9 Ed egli disse ai suoi discepoli che gli tenessero sempre pronta una barchetta a motivo della calca, che talora non laffollasse.10 Perché egli ne aveva guariti molti; cosicché tutti quelli che aveano qualche flagello gli si precipitavano addosso per toccarlo.11 E gli spiriti immondi, quando lo vedevano, si gittavano davanti a lui e gridavano: Tu sei il Figliuol di io!12 Ed egli li sgridava forte, affinché non facessero conoscere chi egli era.13 Poi Gesù salì sul monte e chiamò a sé quei chegli stesso volle, ed essi andarono a lui.14 E ne costituì dodici per tenerli con sé15 e per mandarli a predicare con la potestà di cacciare i demoni.16 Costituì dunque i dodici, cioè: Simone, al quale mise nome Pietro;17 e Giacomo di Zebedeo e Giovanni fratello di Giacomo, ai quali pose nome Boanerges, che vuol dire figliuoli del tuono;18 e Andrea e Filippo e Bartolomeo e Matteo e Toma e Giacomo di Alfeo e Taddeo e Simone il Cananeo19 e Giuda Iscariot quello che poi lo tradì.20 Poi entrò in una casa, e la moltitudine si adunò di nuovo, talché egli ed i suoi non potevan neppur prender cibo.21 or i suoi parenti, udito ciò, vennero per impadronirsi di lui, perché dicevano:22 E fuori di sé. E gli scribi, cheran discesi da Gerusalemme, dicevano: Egli ha Beelzebub, ed è per laiuto del principe dei demoni, chei caccia i demoni.23 Ma egli, chiamatili a sé, diceva loro in parabole: Come può Satana cacciar Satana?24 E se un regno è diviso in parti contrarie, quel regno non può durare.25 E se una casa è divisa in parti contrarie, quella casa non potrà reggere.26 E se Satana insorge contro se stesso ed è diviso, non può reggere, ma deve finire.27 Ed anzi niuno può entrar nella casa delluomo forte e rapirgli le sue masserizie, se prima non abbia legato luomo forte; allora soltanto gli prenderà la casa.28 In verità io vi dico: Ai figliuoli degli uomini saranno rimessi tutti i peccati e qualunque bestemmia avranno proferita;29 ma chiunque avrà bestemmiato contro lo Spirito Santo, non ha remissione in eterno, ma è reo dun peccato eterno.30 Or egli parlava così perché dicevano: Ha uno spirito immondo.31 E giunsero sua madre ed i suoi fratelli; e fermatisi fuori, lo mandarono a chiamare.32 Una moltitudine gli stava seduta attorno, quando gli fu detto: Ecco tua madre, i tuoi fratelli e le tue sorelle là fuori che ti cercano.33 Ed egli rispose loro: Chi è mia madre? e chi sono i miei fratelli?34 E guardati in giro coloro che gli sedevano dintorno, disse: Ecco mia madre e i miei fratelli!35 Chiunque avrà fatta la volontà di Dio, mi è fratello, sorella e madre.