1 οθεν αδελφοι αγιοι κλησεως επουρανιου μετοχοι κατανοησατε τον αποστολον και αρχιερεα της ομολογιας ημων χριστον ιησουν2 πιστον οντα τω ποιησαντι αυτον ως και μωσης εν ολω τω οικω αυτου3 πλειονος γαρ δοξης ουτος παρα μωσην ηξιωται καθ οσον πλειονα τιμην εχει του οικου ο κατασκευασας αυτον4 πας γαρ οικος κατασκευαζεται υπο τινος ο δε τα παντα κατασκευασας θεος5 και μωσης μεν πιστος εν ολω τω οικω αυτου ως θεραπων εις μαρτυριον των λαληθησομενων6 χριστος δε ως υιος επι τον οικον αυτου ου οικος εσμεν ημεις εανπερ την παρρησιαν και το καυχημα της ελπιδος μεχρι τελους βεβαιαν κατασχωμεν7 διο καθως λεγει το πνευμα το αγιον σημερον εαν της φωνης αυτου ακουσητε8 μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων ως εν τω παραπικρασμω κατα την ημεραν του πειρασμου εν τη ερημω9 ου επειρασαν με οι πατερες υμων εδοκιμασαν με και ειδον τα εργα μου τεσσαρακοντα ετη10 διο προσωχθισα τη γενεα εκεινη και ειπον αει πλανωνται τη καρδια αυτοι δε ουκ εγνωσαν τας οδους μου11 ως ωμοσα εν τη οργη μου ει εισελευσονται εις την καταπαυσιν μου12 βλεπετε αδελφοι μηποτε εσται εν τινι υμων καρδια πονηρα απιστιας εν τω αποστηναι απο θεου ζωντος13 αλλα παρακαλειτε εαυτους καθ εκαστην ημεραν αχρις ου το σημερον καλειται ινα μη σκληρυνθη τις εξ υμων απατη της αμαρτιας14 μετοχοι γαρ γεγοναμεν του χριστου εανπερ την αρχην της υποστασεως μεχρι τελους βεβαιαν κατασχωμεν15 εν τω λεγεσθαι σημερον εαν της φωνης αυτου ακουσητε μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων ως εν τω παραπικρασμω16 τινες γαρ ακουσαντες παρεπικραναν αλλ ου παντες οι εξελθοντες εξ αιγυπτου δια μωσεως17 τισιν δε προσωχθισεν τεσσαρακοντα ετη ουχι τοις αμαρτησασιν ων τα κωλα επεσεν εν τη ερημω18 τισιν δε ωμοσεν μη εισελευσεσθαι εις την καταπαυσιν αυτου ει μη τοις απειθησασιν19 και βλεπομεν οτι ουκ ηδυνηθησαν εισελθειν δι απιστιαν
1 Итак, братия святые, участники в небесном звании, уразумейте Посланника и Первосвященника исповедания нашего, Иисуса Христа,2 Который верен Поставившему Его, как и Моисей во всем доме Его.3 Ибо Он достоин тем большей славы пред Моисеем, чем большую честь имеет в сравнении с домом тот, кто устроил его,4 ибо всякий дом устрояется кем–либо; а устроивший все [есть] Бог.5 И Моисей верен во всем доме Его, как служитель, для засвидетельствования того, что надлежало возвестить;6 а Христос – как Сын в доме Его; дом же Его – мы, если только дерзновение и упование, которым хвалимся, твердо сохраним до конца.7 Почему, как говорит Дух Святый, ныне, когда услышите глас Его,8 не ожесточите сердец ваших, как во время ропота, в день искушения в пустыне,9 где искушали Меня отцы ваши, испытывали Меня, и видели дела Мои сорок лет.10 Посему Я вознегодовал на оный род и сказал: непрестанно заблуждаются сердцем, не познали они путей Моих;11 посему Я поклялся во гневе Моем, что они не войдут в покой Мой.12 Смотрите, братия, чтобы не было в ком из вас сердца лукавого и неверного, дабы вам не отступить от Бога живаго.13 Но наставляйте друг друга каждый день, доколе можно говорить: "ныне", чтобы кто из вас не ожесточился, обольстившись грехом.14 Ибо мы сделались причастниками Христу, если только начатую жизнь твердо сохраним до конца,15 доколе говорится: "ныне, когда услышите глас Его, не ожесточите сердец ваших, как во время ропота".16 Ибо некоторые из слышавших возроптали; но не все вышедшие из Египта с Моисеем.17 На кого же негодовал Он сорок лет? Не на согрешивших ли, которых кости пали в пустыне?18 Против кого же клялся, что не войдут в покой Его, как не против непокорных?19 Итак видим, что они не могли войти за неверие.