1 εν εκεινω τω καιρω ηκουσεν ηρωδης ο τετραρχης την ακοην ιησου2 και ειπεν τοις παισιν αυτου ουτος εστιν ιωαννης ο βαπτιστης αυτος ηγερθη απο των νεκρων και δια τουτο αι δυναμεις ενεργουσιν εν αυτω3 ο γαρ ηρωδης κρατησας τον ιωαννην εδησεν αυτον και εθετο εν φυλακη δια ηρωδιαδα την γυναικα φιλιππου του αδελφου αυτου4 ελεγεν γαρ αυτω ο ιωαννης ουκ εξεστιν σοι εχειν αυτην5 και θελων αυτον αποκτειναι εφοβηθη τον οχλον οτι ως προφητην αυτον ειχον6 γενεσιων δε αγομενων του ηρωδου ωρχησατο η θυγατηρ της ηρωδιαδος εν τω μεσω και ηρεσεν τω ηρωδη7 οθεν μεθ ορκου ωμολογησεν αυτη δουναι ο εαν αιτησηται8 η δε προβιβασθεισα υπο της μητρος αυτης δος μοι φησιν ωδε επι πινακι την κεφαλην ιωαννου του βαπτιστου9 και ελυπηθη ο βασιλευς δια δε τους ορκους και τους συνανακειμενους εκελευσεν δοθηναι10 και πεμψας απεκεφαλισεν τον ιωαννην εν τη φυλακη11 και ηνεχθη η κεφαλη αυτου επι πινακι και εδοθη τω κορασιω και ηνεγκεν τη μητρι αυτης12 και προσελθοντες οι μαθηται αυτου ηραν το σωμα και εθαψαν αυτο και ελθοντες απηγγειλαν τω ιησου13 και ακουσας ο ιησους ανεχωρησεν εκειθεν εν πλοιω εις ερημον τοπον κατ ιδιαν και ακουσαντες οι οχλοι ηκολουθησαν αυτω πεζη απο των πολεων14 και εξελθων ο ιησους ειδεν πολυν οχλον και εσπλαγχνισθη επ αυτους και εθεραπευσεν τους αρρωστους αυτων15 οψιας δε γενομενης προσηλθον αυτω οι μαθηται αυτου λεγοντες ερημος εστιν ο τοπος και η ωρα ηδη παρηλθεν απολυσον τους οχλους ινα απελθοντες εις τας κωμας αγορασωσιν εαυτοις βρωματα16 ο δε ιησους ειπεν αυτοις ου χρειαν εχουσιν απελθειν δοτε αυτοις υμεις φαγειν17 οι δε λεγουσιν αυτω ουκ εχομεν ωδε ει μη πεντε αρτους και δυο ιχθυας18 ο δε ειπεν φερετε μοι αυτους ωδε19 και κελευσας τους οχλους ανακλιθηναι επι τους χορτους και λαβων τους πεντε αρτους και τους δυο ιχθυας αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν και κλασας εδωκεν τοις μαθηταις τους αρτους οι δε μαθηται τοις οχλοις20 και εφαγον παντες και εχορτασθησαν και ηραν το περισσευον των κλασματων δωδεκα κοφινους πληρεις21 οι δε εσθιοντες ησαν ανδρες ωσει πεντακισχιλιοι χωρις γυναικων και παιδιων22 και ευθεως ηναγκασεν ο ιησους τους μαθητας αυτου εμβηναι εις το πλοιον και προαγειν αυτον εις το περαν εως ου απολυση τους οχλους23 και απολυσας τους οχλους ανεβη εις το ορος κατ ιδιαν προσευξασθαι οψιας δε γενομενης μονος ην εκει24 το δε πλοιον ηδη μεσον της θαλασσης ην βασανιζομενον υπο των κυματων ην γαρ εναντιος ο ανεμος25 τεταρτη δε φυλακη της νυκτος απηλθεν προς αυτους ο ιησους περιπατων επι της θαλασσης26 και ιδοντες αυτον οι μαθηται επι την θαλασσαν περιπατουντα εταραχθησαν λεγοντες οτι φαντασμα εστιν και απο του φοβου εκραξαν27 ευθεως δε ελαλησεν αυτοις ο ιησους λεγων θαρσειτε εγω ειμι μη φοβεισθε28 αποκριθεις δε αυτω ο πετρος ειπεν κυριε ει συ ει κελευσον με προς σε ελθειν επι τα υδατα29 ο δε ειπεν ελθε και καταβας απο του πλοιου ο πετρος περιεπατησεν επι τα υδατα ελθειν προς τον ιησουν30 βλεπων δε τον ανεμον ισχυρον εφοβηθη και αρξαμενος καταποντιζεσθαι εκραξεν λεγων κυριε σωσον με31 ευθεως δε ο ιησους εκτεινας την χειρα επελαβετο αυτου και λεγει αυτω ολιγοπιστε εις τι εδιστασας32 και εμβαντων αυτων εις το πλοιον εκοπασεν ο ανεμος33 οι δε εν τω πλοιω ελθοντες προσεκυνησαν αυτω λεγοντες αληθως θεου υιος ει34 και διαπερασαντες ηλθον εις την γην γεννησαρετ35 και επιγνοντες αυτον οι ανδρες του τοπου εκεινου απεστειλαν εις ολην την περιχωρον εκεινην και προσηνεγκαν αυτω παντας τους κακως εχοντας36 και παρεκαλουν αυτον ινα μονον αψωνται του κρασπεδου του ιματιου αυτου και οσοι ηψαντο διεσωθησαν
1 В то время Ирод четвертовластник услышал молву об Иисусе2 и сказал служащим при нем: это Иоанн Креститель; он воскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им.3 Ибо Ирод, взяв Иоанна, связал его и посадил в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего,4 потому что Иоанн говорил ему: не должно тебе иметь ее.5 И хотел убить его, но боялся народа, потому что его почитали за пророка.6 Во время же [празднования] дня рождения Ирода дочь Иродиады плясала перед собранием и угодила Ироду,7 посему он с клятвою обещал ей дать, чего она ни попросит.8 Она же, по наущению матери своей, сказала: дай мне здесь на блюде голову Иоанна Крестителя.9 И опечалился царь, но, ради клятвы и возлежащих с ним, повелел дать ей,10 и послал отсечь Иоанну голову в темнице.11 И принесли голову его на блюде и дали девице, а она отнесла матери своей.12 Ученики же его, придя, взяли тело его и погребли его; и пошли, возвестили Иисусу.13 И, услышав, Иисус удалился оттуда на лодке в пустынное место один; а народ, услышав о том, пошел за Ним из городов пешком.14 И, выйдя, Иисус увидел множество людей и сжалился над ними, и исцелил больных их.15 Когда же настал вечер, приступили к Нему ученики Его и сказали: место здесь пустынное и время уже позднее; отпусти народ, чтобы они пошли в селения и купили себе пищи.16 Но Иисус сказал им: не нужно им идти, вы дайте им есть.17 Они же говорят Ему: у нас здесь только пять хлебов и две рыбы.18 Он сказал: принесите их Мне сюда.19 И велел народу возлечь на траву и, взяв пять хлебов и две рыбы, воззрел на небо, благословил и, преломив, дал хлебы ученикам, а ученики народу.20 И ели все и насытились; и набрали оставшихся кусков двенадцать коробов полных;21 а евших было около пяти тысяч человек, кроме женщин и детей.22 И тотчас понудил Иисус учеников Своих войти в лодку и отправиться прежде Его на другую сторону, пока Он отпустит народ.23 И, отпустив народ, Он взошел на гору помолиться наедине; и вечером оставался там один.24 А лодка была уже на средине моря, и ее било волнами, потому что ветер был противный.25 В четвертую же стражу ночи пошел к ним Иисус, идя по морю.26 И ученики, увидев Его идущего по морю, встревожились и говорили: это призрак; и от страха вскричали.27 Но Иисус тотчас заговорил с ними и сказал: ободритесь; это Я, не бойтесь.28 Петр сказал Ему в ответ: Господи! если это Ты, повели мне придти к Тебе по воде.29 Он же сказал: иди. И, выйдя из лодки, Петр пошел по воде, чтобы подойти к Иисусу,30 но, видя сильный ветер, испугался и, начав утопать, закричал: Господи! спаси меня.31 Иисус тотчас простер руку, поддержал его и говорит ему: маловерный! зачем ты усомнился?32 И, когда вошли они в лодку, ветер утих.33 Бывшие же в лодке подошли, поклонились Ему и сказали: истинно Ты Сын Божий.34 И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую.35 Жители того места, узнав Его, послали во всю окрестность ту и принесли к Нему всех больных,36 и просили Его, чтобы только прикоснуться к краю одежды Его; и которые прикасались, исцелялись.