୧ କରିନ୍ଥିୟ 7

32 ମେନ୍‌ଦ ଆପେ ନିର୍‌ଫିକିର୍‌ ତାଇନଃପେ, ମେନ୍ତେଇଙ୍ଗ୍‌ ସାନାଙ୍ଗ୍‌ତାନା । କା ଆଣ୍‌ଦିକାନ୍‌ ହଡ଼ ପ୍ରାଭୁଆଃ କାମି ରିକା ନାଗେନ୍ତେ ଆଇଃକ୍‌ଗି ଉଡ଼ୁଃଇକା, ଚିୟାଃଚି ପ୍ରାଭୁ ସୁକୁଃକାଏ ମେନ୍ତେ ଇନିଃ ଚେଷ୍ଟାଏ ତାନା । 33 ମେନ୍‌ଦ ଆଣ୍‌ଦିକାନ୍‌ କଡ଼ା ଆୟାଃ କୁଡ଼ିକେ ସୁକୁଇଚି ନାଗେନ୍ତେ ଇନିଃ ଅତେଦିଶୁମ୍‌ରାଃ ବିଷାଏକେ ଉଡ଼ୁଃୟା, 34 ଆଡଃ ଆୟାଃ ମନ୍‌ ବିନ୍‌ଗାଅଃଆ । କା ଆଣ୍‌ଦିକାନ୍‌ କୁଡ଼ି ଚାଏ ଡିଣ୍ଡାକୁଡ଼ି, ଆୟାଃ ହଡ଼୍‌ମ ଆଡଃ ଆତ୍ମା ବାରାନାଃକେ ପାବିତାର୍‌ ହବାଅଃ ନାଗେନ୍ତେ ପ୍ରାଭୁଆଃ କାମିରେ ମନ୍‌ ଏମେକାଏ, ମେନ୍‌ଦ ଆଣ୍‌ଦିକାନ୍‌ କୁଡ଼ି ଆୟାଃ କଡ଼ାକେ ସୁକୁଇଚି ନାଗେନ୍ତେ ଇନିଃ ଅତେଦିଶୁମ୍‌ରାଃ ବିଷାଏକେ ଉଡ଼ୁଃୟା ।

35 ନେ କାଜି ଆଇଙ୍ଗ୍‌ ଆପେୟାଃ ବୁଗିନାଃ ନାଗେନ୍ତେଇଙ୍ଗ୍‌ କାଜିତାନା, ଆପେ ତନଲ୍‌ରେ ତାଇନଃପେ ମେନ୍ତେ ଆଇଙ୍ଗ୍‌ କାଇଙ୍ଗ୍‌ କାଜିତାନା, ମେନ୍‌ଦ ଆପେ ବୁଗିଲେକା ଜୀୱାନ୍‌ ବିତାଅକେଦ୍‌ତେ ମିଦ୍‌ ମନ୍‌ରେ ପ୍ରାଭୁତାଃରେ ତାଇନଃପେ ମେନ୍ତେଇଙ୍ଗ୍‌ ସାନାଙ୍ଗ୍‌ତାନା ।