1 ¿COMENZAMOS otra ✝3.1 cp. 5.12, etc.vez á alabarnos á nosotros mismos? ¿ó tenemos necesidad, como ✝3.1 cp. 11.4.algunos, de ✝3.1 Hch. 18.27.letras de recomendación para vosotros, ó de recomendación de vosotros?

2 Nuestras letras sois vosotros, ✝3.2 1 Co. 9.2.escritas en nuestros corazones, sabidas y leídas de todos los hombres;

3 Siendo manifiesto que sois letra de Cristo administrada de nosotros, escrita no con tinta, mas con el Espíritu del Dios vivo; no ✝3.3 ver. 7en tablas de piedra, sino ✝3.3 Jer. 31.33.en tablas de carne del corazón.

4 Y tal ✝3.4 Ef. 3.12.confianza tenemos por Cristo para con Dios:

5 No que seamos ✝3.5 cp. 2.16.suficientes de nosotros mismos para pensar algo como de nosotros mismos, sino que ✝3.5 1 Co. 15.10.nuestra suficiencia es de Dios;

6 El cual asimismo nos hizo ✝3.6 cp. 11.23.ministros suficientes ✝3.6 ver. 14. Jer. 31.31.de un nuevo ✝3.6 Ga. 3.15.pacto: no ✝3.6 Ro. 2.27.de la letra, mas del espíritu; porque ✝3.6 Ro. 4.15.la letra mata, ✝3.6 Jn. 6.63. Ro. 8.2. 1 P. 3.18.mas el espíritu vivifica.

7 Y si ✝3.7 Ro. 4.15.el ministerio de muerte ✝3.7 Ex. 24.12.en la letra grabado en piedras, fué con gloria, ✝3.7 Ex. 34.29-35.tanto que los hijos de Israel no pudiesen ✝3.7 ver. 13poner los ojos en la faz de Moisés á causa de la gloria de su rostro, la cual había de perecer,

8 ¿Cómo no será más bien con gloria el ministerio del espíritu?

9 Porque si ✝3.9 Ro. 4.15. He. 12.18-21.el ministerio de condenación fué con gloria, mucho más abundará en gloria ✝3.9 Ro. 1.17 y 3.21.el ministerio de justicia.

10 Porque aun lo que fué glorioso, ✝3.10 Ex. 34.29,35.no es glorioso en esta parte, en comparación de la excelente gloria.

11 Porque si lo que perece tuvo gloria, mucho más será en gloria lo que permanece.

12 Así que, teniendo tal esperanza, hablamos con mucha confianza;

13 Y no como Moisés, ✝3.13 Ex. 34.33.que ponía un velo sobre su faz, para que los hijos de Israel no pusiesen los ojos en el ✝3.13 Ro. 10.4. Ga. 3.23-25.fin de lo que había de ser abolido.

14 Empero ✝3.14 Ro. 11.25.los sentidos de ellos se embotaron; porque hasta el día de hoy les queda el mismo velo no descubierto ✝3.14 Hch. 15.21.en la lección del ✝3.14 ver. 6antiguo testamento, el cual por Cristo es quitado.

15 Y aun hasta el día de hoy, cuando Moisés es leído, el velo está puesto sobre el corazón de ellos.

16 Mas cuando se convirtieren al Señor, el velo se quitará.

17 Porque el Señor es el ✝3.17 Jn. 4.24.Espíritu; y donde hay el Espíritu del Señor, ✝3.17 Ga. 5.1,13.allí hay libertad.

18 Por tanto, nosotros todos, mirando á cara descubierta ✝3.18 1 Co. 13.12.como en un espejo la gloria del Señor, ✝3.18 Ro. 8.29.somos transformados de gloria en gloria en la misma semejanza, como por el Espíritu del Señor.

1 Ĉu ni denove komencas nin mem rekomendi? aŭ ĉu ni bezonas, kiel iuj, leterojn rekomendajn al vi, aŭ de vi? 2 Vi mem estas nia letero, skribita sur nia koro, kaj konata kaj legata de ĉiuj; 3 ĉar vi montriĝis, ke vi estas letero de Kristo liverita per ni, skribita ne per inko, sed per la Spirito de la vivanta Dio; ne sur ŝtonaj tabeloj, sed sur la karnaj tabeloj de la koro. 4 Kaj tian fidon ni havas per Kristo al Dio; 5 ne kvazaŭ ni taŭgas ion fari per ni mem, sed nia taŭgeco estas el Dio, 6 kiu ankaŭ taŭgigis nin kiel administrantojn de nova interligo, ne laŭ litero, sed laŭ spirito; ĉar la litero mortigas, sed la spirito vivigas. 7 Sed se la administrado mortiga, esprimita per literoj kaj enĉizita sur ŝtonoj, estiĝis en gloro, tiel, ke la Izraelidoj ne povis fikse rigardi la vizaĝon de Moseo pro lia vizaĝa brileco, jam tamen malpliiĝanta, 8 kiel do la administrado spirita ne estos pli multe en gloro? 9 Ĉar se la administrado de kondamno estas gloro, multe pli abunde la administrado de justeco superas en gloro. 10 Ĉar vere tio, kio havis gloron, ne estis glorigita en ĉi tiu rilato, pro la superabunda gloro. 11 Ĉar se tio, kio forpasas, havis gloron, ankoraŭ pli multe tio, kio restadas, estas en gloro.

12 Havante do tian esperon, ni uzas grandan liberecon de parolo, 13 kaj ne kiel Moseo, kiu metis vualon sur sian vizaĝon, por ke la Izraelidoj ne fikse rigardu ĝis finiĝo de tio, kio estis forpasanta; 14 sed iliaj animoj sensentiĝis; ĉar eĉ ĝis hodiaŭ, ĉe la legado de la malnova testamento, nelevita restadas tiu sama vualo, kiu estas forigita en Kristo, 15 sed ĝis hodiaŭ, kiam ajn oni legas Moseon, vualo kuŝas sur ilia koro. 16 Sed kiam ajn oni turnas sin al la Sinjoro, la vualo estas forprenata. 17 La Sinjoro estas la Spirito; kaj kie estas la Spirito de la Sinjoro, tie estas libereco. 18 Sed ni ĉiuj, per nevualita vizaĝo spegulante la gloron de la Sinjoro, transformiĝas en la saman bildon, de gloro al gloro, kiel el la Sinjoro la Spirito.