1 POR amor de Sión no callaré, y por amor de Jerusalem no he de parar, hasta que salga como resplandor ✝62.1 Pr. 4.18.su justicia, y su salud se encienda como una antorcha.

2 ✝ 62.2 Sal. 98.2. Entonces verán las gentes tu justicia, y ✝62.2 cp. 60.3.todos los reyes tu gloria; ✝62.2 cp. 65.15. Ap. 2.17 y 3.12.y te será puesto un nombre nuevo, que la boca de Jehová nombrará.

3 Y serás ✝62.3 Zac. 9.16.corona de gloria en la mano de Jehová, y diadema de reino en la mano del Dios tuyo.

4 ✝ 62.4 Os. 1.10. 1 P. 2.10. Nunca más te llamarán ✝62.4 cp. 49.14 y 60.15.Desamparada, ni tu tierra se dirá más Asolamiento; sino que serás llamada Hephzibah, y tu tierra, Beulah; porque el amor de Jehová será en ti, y tu tierra será casada.

5 Pues como el mancebo se casa con la virgen, se casarán contigo tus hijos; y como el gozo del esposo con la esposa, así se ✝62.5 cp. 65.19.gozará contigo el Dios tuyo.

6 Sobre tus muros, oh Jerusalem, ✝62.6 Ez. 3.17.he puesto guardas; todo el día y toda la noche no callarán jamás. Los que os acordáis de Jehová, no ceséis,

7 Ni le deis tregua, hasta que confirme, y hasta que ponga á Jerusalem en ✝62.7 cp. 61.11. Sof. 3.20.alabanza en la tierra.

8 Juró Jehová por su mano derecha, y por el brazo de su fortaleza: Que jamás ✝62.8 Dt. 28.31,33. Jer. 5.17.daré tu trigo por comida á tus enemigos, ni beberán los extraños el vino que tú trabajaste:

9 Mas los que lo allegaron lo comerán, y alabarán á Jehová; y los que lo cogieron, lo beberán ✝62.9 Dt. 12.12 y 14.23,26.en los atrios de mi santuario.

10 Pasad, pasad por las puertas; ✝62.10 cp. 40.3 y 57.14.barred el camino al pueblo; allanad, allanad la calzada, quitad las piedras, ✝62.10 cp. 49.22.alzad pendón á los pueblos.

11 He aquí que Jehová hizo oir hasta lo último de la tierra: ✝62.11 Zac. 9.9.Decid á la hija de Sión: ✝62.11 cp. 46.13.He aquí viene tu Salvador; he aquí ✝62.11 cp. 40.10.su recompensa con él, y delante de él su obra.

12 Y llamarles han ✝62.12 cp. 63.18.Pueblo Santo, ✝62.12 cp. 35.9.Redimidos de Jehová; y á ti te llamarán Ciudad Buscada, ✝62.12 ver. 4no desamparada.

1 Pro Cion mi ne silentos, kaj pro Jerusalem mi ne haltos, ĝis ĝia praveco eliĝos kiel brilo kaj ĝia savo kiel brulanta torĉo. 2 Kaj la popoloj vidos vian feliĉon, kaj ĉiuj reĝoj vian honoron; kaj oni nomos vin per nomo nova, kiun eldiros la buŝo de la Eternulo. 3 Kaj vi estos belega krono en la mano de la Eternulo, kaj reĝa kapornamo en la manplato de via Dio. 4 Oni ne plu nomos vin forlasita, kaj pri via lando oni ne plu diros, ke ĝi estas dezerta; sed oni nomos vin Mia Favorata kaj vian landon Edzinigitino; ĉar la Eternulo vin favoras kaj via lando havos edzon. 5 Kiel junulo prenas por kunvivado junulinon, tiel kunvivos kun vi viaj filoj; kaj kiel fianĉo ĝojas pri la fianĉino, tiel ĝojos pri vi via Dio.

6 Sur viaj muregoj, ho Jerusalem, Mi starigis gardistojn, por ke la tutan tagon kaj la tutan nokton ili ne eksilentu; vi, kiuj memorigas pri la Eternulo, ne faru al vi ripozon, 7 kaj al Li ne donu ripozon, ĝis Li aranĝos kaj faros Jerusalemon gloro sur la tero. 8 La Eternulo ĵuris per Sia dekstra mano kaj per Sia potenca brako: Mi ne plu donos vian grenon kiel manĝaĵon al viaj malamikoj, kaj fremduloj ne trinkos vian moston, por kiu vi laboris; 9 sed ĝiaj rikoltantoj ĝin manĝos, kaj laŭdos la Eternulon; kaj ĝiaj kolektantoj ĝin trinkos en la korto de Mia sanktejo.

10 Pasu, pasu tra la pordegoj, pretigu vojon por la popolo; ebenigu, ebenigu la vojon, liberigu ĝin de ŝtonoj; levu standardon super la popoloj. 11 Jen la Eternulo aŭdigas ĝis la fino de la tero: Diru al la filino de Cion: Jen venas via Savanto; jen Lia rekompenco estas kun Li, kaj Lia repago antaŭ Li. 12 Kaj oni nomos ilin la sankta popolo, la liberigitoj de la Eternulo; kaj vin oni nomos urbo multevizitata kaj ne forlasata.