1 LA mujer sabia edifica su casa: Mas la necia con sus manos la derriba.2 El que camina en su rectitud teme á Jehová: Mas el pervertido en sus caminos lo menosprecia.3 En la boca del necio está la vara de la soberbia: Mas los labios de los sabios los guardarán.4 Sin bueyes el granero está limpio: Mas por la fuerza del buey hay abundancia de pan.5 El testigo verdadero no mentirá: Mas el testigo falso hablará mentiras.6 Busca el escarnecedor la sabiduría, y no la halla: Mas la sabiduría al hombre entendido es fácil.7 Vete de delante del hombre necio, Porque en él no advertirás labios de ciencia.8 La ciencia del cuerdo es entender su camino: Mas la indiscreción de los necios es engaño.9 Los necios se mofan del pecado: Mas entre los rectos hay favor.10 El corazón conoce la amargura de su alma; Y extraño no se entrometerá en su alegría.11 La casa de los impíos será asolada: Mas florecerá la tienda de los rectos.12 Hay camino que al hombre parece derecho; Empero su fin son caminos de muerte.13 Aun en la risa tendrá dolor el corazón; Y el término de la alegría es congoja.14 De sus caminos será harto el apartado de razón: Y el hombre de bien estará contento del suyo.15 El simple cree á toda palabra: Mas el avisado entiende sus pasos.16 El sabio teme, y se aparta del mal: Mas el necio se arrebata, y confía.17 El que presto se enoja, hará locura: Y el hombre malicioso será aborrecido.18 Los simples heredarán necedad: Mas los cuerdos se coronarán de sabiduría.19 Los malos se inclinarán delante de los buenos, Y los impíos á las puertas del justo.20 El pobre es odioso aun á su amigo: Pero muchos son los que aman al rico.21 Peca el que menosprecia á su prójimo: Mas el que tiene misericordia de los pobres, es bienaventurado.22 ¿No yerran los que piensan mal? Misericordia empero y verdad alcanzarán los que piensan bien.23 En toda labor hay fruto: Mas la palabra de los labios solamente empobrece.24 Las riquezas de los sabios son su corona: Mas es infatuación la insensatez de los necios.25 El testigo verdadero libra las almas: Mas el engañoso hablará mentiras.26 En el temor de Jehová está la fuerte confianza; Y esperanza tendrán sus hijos.27 El temor de Jehová es manantial de vida, Para apartarse de los lazos de la muerte.28 En la multitud de pueblo está la gloria del rey: Y en la falta de pueblo la flaqueza del príncipe.29 El que tarde se aira, es grande de entendimiento: Mas el corto de espíritu engrandece el desatino.30 El corazón apacible es vida de las carnes: Mas la envidia, pudrimiento de huesos.31 El que oprime al pobre, afrenta á su Hacedor: Mas el que tiene misericordia del pobre, lo honra.32 Por su maldad será lanzado el impío: Mas el justo en su muerte tiene esperanza.33 En el corazón del cuerdo reposa la sabiduría; Y es conocida en medio de los necios.34 La justicia engrandece la nación: Mas el pecado es afrenta de las naciones.35 La benevolencia del rey es para con el ministro entendido: Mas su enojo contra el que lo avergüenza.

1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.