1 SED, pues, imitadores de Dios como hijos amados:2 Y andad en amor, como también Cristo nos amó, y se entregó á sí mismo por nosotros, ofrenda y sacrificio á Dios en olor suave.3 Pero fornicación y toda inmundicia, ó avaricia, ni aun se nombre entre vosotros, como conviene á santos;4 Ni palabras torpes, ni necedades, ni truhanerías, que no convienen; sino antes bien acciones de gracias.5 Porque sabéis esto, que ningún fornicario, ó inmundo, ó avaro, que es servidor de ídolos, tiene herencia en el reino de Cristo y de Dios.6 Nadie os engañe con palabras vanas; porque por estas cosas viene la ira de Dios sobre los hijos de desobediencia.7 No seáis pues aparceros con ellos;8 Porque en otro tiempo erais tinieblas; mas ahora sois luz en el Señor: andad como hijos de luz,9 (Porque el fruto del Espíritu es en toda bondad, y justicia, y verdad;)10 Aprobando lo que es agradable al Señor.11 Y no comuniquéis con las obras infructuosas de las tinieblas; sino antes bien redargüidlas.12 Porque torpe cosa es aun hablar de lo que ellos hacen en oculto.13 Mas todas las cosas cuando son redargüidas, son manifestadas por la luz; porque lo que manifiesta todo, la luz es.14 Por lo cual dice: Despiértate, tú que duermes, y levántate de los muertos, y te alumbrará Cristo.15 Mirad, pues, cómo andéis avisadamente; no como necios, mas como sabios;16 Redimiendo el tiempo, porque los días son malos.17 Por tanto, no seáis imprudentes, sino entendidos de cuál sea la voluntad del Señor.18 Y no os embriaguéis de vino, en lo cual hay disolución; mas sed llenos de Espíritu;19 Hablando entre vosotros con salmos, y con himnos, y canciones espirituales, cantando y alabando al Señor en vuestros corazones;20 Dando gracias siempre de todo al Dios y Padre en el nombre de nuestro Señor Jesucristo:21 Sujetados los unos á los otros en el temor de Dios.22 Las casadas estén sujetas á sus propios maridos, como al Señor.23 Porque el marido es cabeza de la mujer, así como Cristo es cabeza de la iglesia; y él es el que da la salud al cuerpo.24 Así que, como la iglesia está sujeta á Cristo, así también las casadas lo estén á sus maridos en todo.25 Maridos, amad á vuestras mujeres, así como Cristo amó á la iglesia, y se entregó á sí mismo por ella,26 Para santificarla limpiándola en el lavacro del agua por la palabra,27 Para presentársela gloriosa para sí, una iglesia que no tuviese mancha ni arruga, ni cosa semejante; sino que fuese santa y sin mancha.28 Así también los maridos deben amar á sus mujeres como á sus mismos cuerpos. El que ama á su mujer, á sí mismo se ama.29 Porque ninguno aborreció jamás á su propia carne, antes la sustenta y regala, como también Cristo á la iglesia;30 Porque somos miembros de su cuerpo, de su carne y de sus huesos.31 Por esto dejará el hombre á su padre y á su madre, y se allegará á su mujer, y serán dos en una carne.32 Este misterio grande es: mas yo digo esto con respecto á Cristo y á la iglesia.33 Cada uno empero de vosotros de por sí, ame también á su mujer como á sí mismo; y la mujer reverencie á su marido.
1 Na, kia rite ta koutou ki ta te Atua, kia pera me ta nga tamariki e arohaina ana;2 Haere hoki i runga i te aroha, kia pera me te Karaiti i aroha ki a tatou, i tuku i a ia ano mo tatou hei whakahere, hei patunga tapu ki te Atua, hei kakara pai.3 Ko te moepuku ia, me nga mahi poke katoa, me te apo, kaua ena e whakahuatia i roto i a koutou, kia rite ki ta te hunga tapu tikanga;4 Kaua hoki te mea paruparu, te korero wairangi, te korero maminga, kahore nei i tika, erangi ia te whakawhetai.5 E tino matau ana hoki koutou ki tenei, e kore tetahi tangata moepuku, poke ranei, apo ranei, he kaikarakia nei hoki ia ki te whakapakoko, e whai wahi ki te rangatiratanga o te Karaiti, a o te Atua.6 Kei tinihangatia koutou e te tangata ki nga kupu tekateka noa: na enei mea hoki te riri o te Atua e puta nei ki nga tamariki a te tutu.7 Na, kaua koutou e uru ki ta ratou.8 He pouri hoki koutou i mua, tena ko tenei, he marama i roto i te Ariki: kia rite ta koutou haere ki ta nga tamariki o te marama:9 Kei runga hoki te hua o te marama i te pai katoa, i te tika, i te pono.10 Me whakamatau ano e koutou ta te Ariki e pai ai.11 Kei uru koutou ki nga mahi huakore o te pouri, engari whakahengia.12 He mea whakama hoki te whakahua kau, i nga mea e meinga ngarotia nei e ratou.13 Ko nga mea katoa hoki e whakahengia ana, ma te marama e whakakite: he marama hoki nga mea katoa e whakakitea ana.14 Koia hoki tana kupu nei, Maranga, e tenei e moe nei, ara ake i roto i te hunga mate, a ka whiti a te Karaiti ki runga ki a koe.15 Na reira kia ata tirotiro i ta koutou haere, kei rite ki ta nga whakaarokore, engari ki ta nga whakaaro nui;16 Hokona te taima ma koutou, he kino hoki nga ra.17 Mo konei ra kei whakaarokore koutou, engari kia matau ki ta te Ariki e pai ai.18 Kaua hoki e haurangi i te waina, he toreretanga hoki tena ki te he; engari kia ki i te Wairua;19 Ko ta koutou korero ki a koutou ano, hei te waiata tapu, hei te himene, hei te waiata wairua; waiata, himene atu, i roto i o koutou ngakau ki te Ariki;20 Me te whakawhetai ki te Atua, ara ki te Matua i nga wa katoa, mo nga mea katoa, i runga i te ingoa o to tatou Ariki, o Ihu Karaiti;21 Kia ngohengohe tetahi ki tetahi i runga i te wehi ki a te Karaiti.22 E nga wahine, kia ngohengohe ki a koutou tane ake, hei mea ki te Ariki.23 No te mea ko te tane te o te wahine, e rite ana hoki ki a te Karaiti, ko te ia o te hahi: ko te kaiwhakaora ano ia o te tinana.24 Otiia e ngohengohe ana te hahi ki ta te Karaiti, kia pera ano nga wahine ki a ratou tane i nga mea katoa.25 E nga tane, arohaina a koutou wahine, kia pera hoki me te Karaiti i aroha nei ki te hahi, i hoatu hoki i a ia ano mo taua hahi;26 Hei whakatapunga mana, ma rawa i a ia i te horoinga ki te wai, i runga i te kupu,27 Hei hahi tapae mana ki a ia ano, he hahi kororia rawa, kahore he ira, kahore he korukoru, tetahi atu mea pera ranei, engari kia tapu, kia kohakore.28 Me aroha e nga tane a ratou wahine me te mea ko o ratou tinana ake ano. Ko te tangata e aroha ana ki tana wahine ake, e aroha ana ki a ia ake ano.29 Kahore hoki tetahi kia kino noa ki tona kikokiko ake; engari e atawhai ana, e whakaahuru ana, e pera tonu ana me ta te Karaiti ki te hahi:30 He wahi hoki tatou no tona tinana.31 Mo konei ra ka whakarerea ai e te tangata tona papa me tona whaea, a ka piri ki tana wahine, ka kikokiko kotahi to raua tokorua.32 He nui tenei mea ngaro; otiia mo te Karaiti raua ko te hahi taku korero.33 Engari kia rite ki tona aroha ki a ia ake ano to koutou aroha, to tenei, to tenei, ki tana wahine, ki tana wahine; me te wahine ano, kia hopohopo ia ki tana tane.