1 Dies ist der Ausspruch, das Wort des HERRN an Israel, durch die Hand Maleachis: 2 Ich habe euch Liebe erwiesen, spricht der HERR. So sprechet ihr: Womit hast du uns Liebe erwiesen? 3 Ist nicht Esau Jakobs Bruder? spricht der HERR. Dennoch habe ich Jakob geliebt, Esau aber habe ich gehaßt und sein Gebirge zur Wildnis gemacht und sein Erbteil den Schakalen der Wüste gegeben. 4 Wenn aber Edom spräche: «Wir sind zwar zerstört, wir wollen aber die Trümmer wieder aufbauen», so sagt der HERR der Heerscharen: Sie mögen bauen, ich aber will niederreißen; und man wird sie nennen: «Land der Gottlosigkeit» und «das Volk, über das der HERR ewiglich zürnt». 5 Wenn eure Augen das sehen, so werdet ihr sagen: Der HERR sei hochgepriesen über Israels Grenzen hinaus! 6 Ein Sohn soll seinen Vater ehren und ein Knecht seinen Herrn! Bin ich nun Vater, wo ist meine Ehre? Bin ich Herr, wo ist die Furcht vor mir? spricht der HERR der Heerscharen zu euch Priestern, die ihr meinen Namen verächtlich macht. 7 Und fragt ihr: «Womit haben wir deinen Namen verächtlich gemacht?» Damit, daß ihr auf meinem Altar verunreinigtes Brot darbringt! Fragt ihr aber: «Womit haben wir dich verunreinigt?» Damit, daß ihr sagt: «Der Tisch des HERRN ist geringzuschätzen!» 8 Und wenn ihr ein blindes Tier zum Opfer bringt, ist das nichts Böses, und wenn ihr ein lahmes oder krankes darbringt, ist das auch nichts Böses? Bringe es doch deinem Statthalter! Wird er dir gnädig sein oder Rücksicht auf dich nehmen? spricht der HERR der Heerscharen. 9 Und nun besänftiget doch das Angesicht Gottes, daß er uns gnädig sei! Wird er, weil solches von eurer Hand geschehen ist, auf jemand von euch Rücksicht nehmen? 10 Es schließe doch lieber gleich jemand von euch die Türen [des Tempels] zu, daß ihr nicht vergeblich mein Altarfeuer anzündet! Ich habe kein Wohlgefallen an euch, spricht der HERR der Heerscharen, und die Opfergabe, die von euren Händen kommt, gefällt mir nicht! 11 Denn vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang ist mein Name groß unter den Heiden, und allenthalben werden meinem Namen Räucherwerk und reine Opfergabe dargebracht; denn groß ist mein Name unter den Heiden, spricht der HERR der Heerscharen. 12 Ihr aber entheiligt ihn damit, daß ihr sagt: «Der Tisch des Herrn darf verunreinigt werden, und die Speise, die von ihm kommt, ist geringzuschätzen!» 13 Und ihr sprecht: «Siehe, ist es auch der Mühe wert?» Und ihr verachtet ihn, spricht der HERR der Heerscharen, und bringet Geraubtes und Lahmes und Krankes herbei und bringet solches als Opfergabe dar. Sollte ich das von eurer Hand wohlgefällig annehmen? spricht der Herr. 14 Nein, verflucht sei der Betrüger, der in seiner Herde ein männliches Tier hat und ein Gelübde tut und dann doch dem Herrn ein schadhaftes opfert! Denn ich bin ein großer König, spricht der HERR der Heerscharen, und mein Name ist gefürchtet unter den Heiden.
1 Ko te poropititanga, he kupu nā Ihowā ki a Īharaira, he mea nā Maraki.
2 "I aroha ahau ki a koutou," e ai tā Ihowā.
"Heoi, e mea nā koutou, ‘He aroha aha tōu ki a mātou?’
"He teka ianei he tuakana a Ēhau nō Hākopa?" e ai tā Ihowā. "Heoi, i aroha ahau ki a Hākopa, 3 engari, i kino ahau ki a Ēhau, ā, i meinga e ahau ōna maunga hei ururua, ā, hoatu ana tōna kāinga tupu ki ngā kīrehe mohoao o te koraha."
4 Ko Ēroma ia e kī ana, "Kua pēhia tātou ki raro, otiia ka hoki tātou, ka hanga i ngā tūhea."
Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: "Mā rātou e hanga, ā, māku e wāhi; ā, ka huaina aua wāhi, ko te rohe kino, ko te iwi i riri ai a Ihowā ā ake ake. 5 E kite anō ō koutou kanohi, ā, ka mea koutou, ‘Kia whakanuia a Ihowā i tua i te rohe o Īharaira.’ "
6 "E whakahōnoretia ana te pāpā e te tama, tōna ariki e te pononga. Ki te mea he matua ahau, kei hea tōku hōnore? Ki te mea he ariki ahau, kei hea te wehi ki ahau?" e ai tā Ihowā o ngā mano ki a koutou, e ngā tohunga e whakahāwea nā ki tōku ingoa.
"E mea nā koutou, ‘He whakahāwea aha tā mātou ki tōu ingoa?’
7 "He taro poke tā koutou e tāpae nā i runga i tāku āta, ā, e mea nā koutou, ‘I whakapokea koe e mātou ki te aha?’
"Ki tā koutou e kī nā, Ko te tēpu a Ihowā, he hanga mō te whakahāwea. 8 Ki te tāpaea hoki e koutou te matapō hei patunga tapu, ehara i te mea kino! Ki te tāpaea anō e koutou te mea totitoti, te mea mate, ehara i te kino! Tēnā koa, hoatu āianei ki tōu kāwana; e pai rānei ia ki a koe? E manako rānei ia ki tōu tinana?" e ai tā Ihowā o ngā mano.
9 "Nā, tēnā rā, īnoi ki te Atua kia atawhai ki a tātou. Nā, tā koutou mahi tēnei; e manako rānei ia ki tētahi o koutou?" e ai tā Ihowā o ngā mano.
10 "Auē, me kore noa ake tētahi o koutou hei tūtaki i ngā tatau, kei whakaū kau koutou i te ahi ki runga ki tāku āta! Kāhore ōku ngākau ki a koutou, e ai tā Ihowā o ngā mano, e kore anō ahau e manako ki te whakahere a tō koutou ringa. 11 Ka nui nei hoki tōku ingoa i roto i ngā tauiwi, i te whitinga o te rā ā tae noa ki tōna torengitanga; ā, ka tukua he whakakakara ki tōku ingoa i ngā wāhi katoa, me te whakahere pokekore; ka nui hoki tōku ingoa i roto i ngā tauiwi," e ai tā Ihowā o ngā mano.
12 "Ko koutou ia kei te whakapoke i taua ingoa, i a koutou e kī nā, ‘Ko te tēpu a Ihowā he poke; ko ōna hua, ko tāna kai, he hanga mō te whakahāwea.’ 13 E mea ana anō koutou, ‘Nanā, te whakahōhā!’ Whakatūpererūtia iho e koutou," e ai tā Ihowā o ngā mano; "ā, maua mai ana e koutou te mea i haea, te mea totitoti, te mea mate. Nā, kei te mau mai i te whakahere; e manakohia rānei tēnei mea a tō koutou ringa?" e ai tā Ihowā. 14 "He kanga ia mō te tangata tinihanga, he toa nei tāna i roto i tāna kāhui, nā, ka puaki tāna kī taurangi, ā, patua ana e ia te mea hē mā te Ariki; he kīngi nui hoki ahau, e ai tā Ihowā o ngā mano, he hanga whakawehi anō tōku ingoa i roto i ngā tauiwi."